CHAPTER 6-BUTTERFLIES

1319 Words
Paula De Guzman Lumipas ang ilang oras at sa wakas nakabalik na din si Alessia... ng makapasok sya sa loob ng aming kwarto ay agad niyang isinarado ang pinto at nagtitili. "What are you doing?". Tanong ko dito... but I'll admit it, ngayon ko lang ulit sya nakitang masaya. "I finally found him and also we are friends now, he even get my phone number". Tuwang-tuwang sabi ni Alessia. "Really? Who is he?". Agad kong tanong dito. "Fenix". Nanlaki ang mata ko ng makinig ang pangalang iyon... he's the school heartthrob. "Are you sure?". Tanong ko. "Yes, he said he's Fenix Henley". It's really him. "You're really lucky, I wish I was you". Imagine it's the school heartthrob... the most handsome man in school and has a high IQ,lucky. "Why?". Tanong nito sa akin. "He's the campus heartthrob". Sagot ko. Alessia Rae De Villa Is it true? What's happening? Everyone is connected. "You're not lying right?". Tanong ko... I still can't believe it, how can this happen... he's just right beside me, but I didn't know. "Why would I lie to you?". Sabi nito. She have a point. "But why is he appearing on my dream? I still didn't get it". Sabi ko saka huminga ng malalim at naupo sa tabi ni Paula. "Maybe he likes you". Sagot naman nito. Naputol ang paguusap namin ng makarinig kami ng bell na nagriring. "Huh it's already 7:30 Pm, the bonfire will start soon... let's go". Sabi ni Paula saka hinila ako palabas ng kwarto. "Quick!". Sigaw pa nito saka nagdali-daling tumakbo. Ng makarating kami sa lugar kung saan gaganapin ang bonfire ay agad na lumapit sa amin ang aming teacher. "How is it? Isn't it great?". Tanong nito saka tinapik ang aming balikat. "Just be happy, enjoy this trip...also if you're hungry the food is on that way, don't go far from us the bonfire and games are about to start". Sabi nito saka naglakad palayo sa amin. "There is a game?". Tanong ko kay Paula. "Yes, on every trip we are having a game... it's making me excited". Ang tagal na nating naglalaro pero excited ka parin kapag may games. "Ang tagal na nating naglalaro at saka bata lang naglalaro uy". Sabi ko dito saka bahagyang tinulak ang ulo niya paalis sa aking balikat. Kanina pa nakalingkis parang ahas. "It's not an ordinary game Hahaha". Sabi nito saka kinindatan ako habang patuloy sa pagtawa. Yung totoo may sapi ata itong taong ito ? "It's not just an ordinary game... I hope I can be with Mark this time". Her long time crush... but what is that game? "What game is it... that make it not ordinary?". I asked. "Couple game". Sagot nito na may malaking ngiti sa mukha. Abot langit pre ?? "Okay gather now our program is about to start". Sabi ng teacher namin saka nagsimulang magpaliwanag ng gagawin. Ang dami namin... the place was really crowded, I'm wondering where is he? "Now we are starting a bonfire and next is your most awaited couple game". Sabi ng teacher namin saka sinimulan ang program. We sit on the sand started the bonfire, sing and have fun... my other classmate started to dance to the beat of the music. It's really fun... finally I can breathe, because I already know him, that man. Lumipas ang ilang minuto at natapos na ang bonfire. "Now we are going to start the couple game...you will pick a card, each card have a number... it will help you find your partner and after that the hunt will beginthe one who will find the ring will be the bride and groom". Sabi nito. "Hi". Nagulat ako ng may magsalita sa tabi ko. Fenix? "Bakit parang nakakita ka ng multo?". Tanong nito. "I'm just shock seeing you again". Sagot ko. "Alessia ikaw na". Sabi ng teacher kaya bumunot na ako ng number sa box. Pagtalikod ko sandali ay agad na nagdumugan ang mga kababaihan kay Fenix. Ang lalande, aagawan pa ako ng jojowain ? Natapos na akong kumuha ng number binuksan ko ito 13 who will be my partner? Matapos ko ay pumunta na si Fenix sa bunutan... winahi nito ang daan kung saan nakaharang ang mga babae...ayan harang pa. Sakto naman na dumating si Paula... humiwalay kase sakin kanina hinahanap crush nya.#Malandeng babae ? "I will tell you something". Bungad nito saka umakap sa akin. "Finally Mark is my partner". Sabi nito saka nagtatalon habang nanatiling nakayakap sa akin. "Yeah! Yeah! Bitaw na ano ba". Sabi ko saka tinangal siya sa pagkakayakap sa akin. "Who? Who's your partner?". Tanong nito kaya napatingin ako sa number na hawak ko. Who is my partner? "Alessia!". Napukaw ng boses ang atensyon ko... Fenix? Ng lumingon ako si Fenix nga...lumakad ito papunta sa deriksyon namin ni Paula.Itinaas nito ang papael na kanyang hawak. Number 13? "It looks like I'm your partner".Sabi nito ng tuluyang nakalapit sa amin. "What is this? Is it what they called destiny?". Paula tease me. "Okay I will go to my partner now bye". Pagpapaalam nito habang nababakas ang ngiti sa mukha. "Okay now the game will start, but before that here's your map". Anunsyo ng guro saka isa-isang inabot ang mapa sa amin. We start to walk... it was dark at takot ako sa dilim kaya talaga naman, nakakatakot... buti nalang kasama ko si crush ? Naramdaman ko na natisod ako sa bato na nakaharang sa daan. "Ah". Nasabi ko nalang dahil sa sakit...pakiramdam ko ay na sprained ang ankle ko. "What happened? Are you okay?". Agad na tanong ni Fenix ng makalapit sa akin. Iniiwan mo kase ako eh. "I'm okay". Tugon ko at saka pilit na tumayo... pero na fall lang ako. He sit on the ground looks like offering a piggyback ride. "What are you doing?". Alangang tanong ko dito... I'm still sitting on the ground, my ankle really hurts. "What do you think? Get on my back."Sagot nito saka lumingon sa akin. " Wag kang mag-alala, walang malisya ito promise... I just want to help because we are friends after all, so get on my back now ". Dagdag nito. Ikaw lang naman yung walang malisya, ako kinakabahan... kung alam mo lang. I just do as he say... I accept his offer. Paula De Guzman Habang naglalakad ay biglang bumuhos ang ulan...nagulat ako ng biglang higitin ni Mark ang kamay ko at sabay na tumakbo habang patuloy ang pagpatak ng ulan. If it's a dream... I don't want to wake up anymore. Alessia Rae De Villa Hindi inaasahan ay biglang bumuhos ang ulan mabuti nalang at may nakita kaming kubo ni Fenix... doon ay nahinto kami. Bumaba ako mula sa likod niya at naupo. "How is it? Does it hurt?". Tanong ni Finex saka naupo sa tabi ko. "I don't know... but I don't feel a pain anymore". Sagot ko saka nilingon ito. Maybe because you are right beside me. Biglang kumulog at kumidlat kaya napayuko ako. "You're afraid of lightning and thunder?". Tanong nito sa akin...napaangat naman ng bahagya ang aking ulo dahil sa tanong niya. "Don't worry it can't harm you, also I'm right beside you". Sabi pa nito. It's my first time hearing those words "Don't worry... because I'm right beside you?". You're the first person who didn't laugh at me because I'm afraid of lightning and thunder. "Thank you". I said as I smile to him. "For what?". Tanong nito. "For not laughing at me because I'm afraid of lightning and thunder". Sagot ko...ngumiti lang ito sa akin. Times past the rain didn't stop...actually it's raining heavily. What is this? Is it also destined to happen? But if it is... I'm really happy that it happen, because now I'm right beside the man that I waited for long time...but I'm nervous, because I don't want to lose him... I have butterflies.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD