Alessia Rae De Villa
Agad akong pumunta sa principal's office at hiningi ang listahan ng mga estudyante... ibinigay naman ito sa akin ng aming principal, hindi naman yun madamot eh.
Pumunta ako sa library pagkakuha ko ng listahan ng mga estudyante... inisa-isa ko ito.
How are you?I miss you.
You... your face? I can see it now?
What are you saying? Are you hungry?
No, I'm already... I can see you clearly now.
"Alessia?Alessia!". A voice wake me up.
"Paula I finally saw his face". Sabi ko sa masayang tono... I can find him easily this way, now that I know his face.
"You saw his face? Does that mean you already saw him in real life? If the saying is true this means you already meet him, but who is he? What does he look?". Tanong nito sa akin kaya napaisip ako... did I know him? This is really driving me crazy.
"Draw him... I want to see him". Suhestyon pa nito.
"Let me find him in this book first... if he's not here then I will draw him". Sabi ko saka nagpatuloy na sa paghanap.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~6:00Pm~~~~~~~~~~~~~~~~~
Alessia Rae De Villa
Nakauwi na ako sa bahay at sa sobrang kapal ng libro ay hindi ko ito natapos basahin, kaya naman habang hindi pa kami naghahapunan ay naisipan ko na ipagpatuloy ang paghahanap sa lalaking nasa panaginip ko... hindi ko alam kung bakit pero malakas ang kutob ko na ang lalaki sa panaginip ko at ang lalaki sa garden at sa library ay iisang tao.
Binasa ko ulit ang list ng mga students may mga picture ito sa ibabaw ng pangalan kaya naman madali kong makikita ang hinahanap ko... pero napakadami ng mga list kaya talaga namang nakakapagod.
"Alessia! Come down the meal is ready!". Sigaw ni mama kaya bumaba na ako at kumain na kami.
"Why do you seem's so busy?". Tanong sa akin ng kapatid ko.
"I'm finding someone". Maikli kong sagot saka nagpatuloy sa pagkain.
"Who?". Tanong naman ni mama.
"Just someone". Sagot ko saka tinapos ang aking pagkain at umakyat na sa aking kwarto saka pinagpatuloy ang paghahanap sa lalaking iyon.
So you're looking for me?
Yes... I want to see you... but did we really meet in real life?
I know you, but I didn't know if you know me...that's why I want to be with you, even if it's just on a dream.
Does that mean you can control your dream?
NEXT MORNING
He was about to answer but just like the other day's the alarm clock wake me up.
Again? Every time I'm asking him and he's about to answer, this alarm clock is always ringing... lagi na lang akong pinapaasa, bwesit.
Omay today is the school trip... I better prepare myself.
Ilang minuto ang lumipas ng paghihintay ay dumating na ang bus na sasakyan namin para sa trip.
"It's my first trip with you Alessia... so promise me we are just going to be happy today okay? Try to forget your problem just this onece okay?". Sabi nito, I just nodded as an answer, pakiramdam ko rin kailangan ko munag kalimutan siya kahit saglit lang.
Oras ang lumipas bago kami nakarating sa aming distenasyon, sulit naman maganda ang tanawin... I can relax for a while.
" So we are here... girls and boys, you have a separate rooms,hindi naman pwede na magkakasama kayo ano? So girls sunod kayo kay ma'am Aileen ninyo and boys suno kayo sa akin". Sabi ng isa sa mga guro namin.
FEW MINUTES LATER
"We are here". Sabi ng guro namin saka binuksan ang pintuan ng mga tutuluyan namin.
Naupo ako sa aming kama.
"How is do you feel relax now?". Tanong sa akin ni Paula saka naupo sa aking tabi.
"Yes... I feel fine now". Sagot ko saka huminga ng malalim, but to be honest I'm thinking about him... the man in my dream.
"Paula... help me". Sabi ko saka lumingon kay Paula... agad namang kumunot ang noo nito.
"What?". Tanong nito.
"This is a school trip right? This means that he's here". Sabi ko sa kanya.
"Who?". Takang tanong nito.
"The man who owns this keychain". Sabi ko saka tumayo... ngunit pinigilan ako ni Paula.
"I thought we promise to each other that we are having a good time today". Sabi nito saka iniyuko ang ulo, I know that I made a promise... but please this one let me break it I just wanted to see him.
"Just this one please... just this one, I just wanted to see him... just this one". Sabi ko saka lumuhod sa harapan niya.
"Okay but, please be happy when you find him... because I feel hurt if you are sad, I'm your friend but I can't help you". Sabi nito saka tinulungan akong tumayo.
"Go, find your prince". Dagdag pa nito saka tinapik ang balikat ko.