LXIX

2060 Words

“Nandito ka pa pala, Kelly.” Tanging sabi naman ni Jonathan nang pumasok siya sa faculty nila. Hindi ito sumagot sa kanya na abala kung ano ang isinusulat nito, kaharap si Kevin. “Kev, bukas na matatapos iyan di ba?” Tinutukoy nito ay si Kelly. Tumango naman ito sa kanya. Tumungo na rin siya sa kanyang upuan, marami na namang nakaabang na trabaho sa kanya ngayon. Lunchbreak nila ngayon. Gusto kong umidlip. Napasabi na lamang sa kanyang isipan, kaya nama’y nagmukmok na muna siya, gusto na muna niyang titigan ang kanyang mga gawain. Habang namamasyal ang kanyang isipan, bigla na lamang may tumawag sa kanyang pangalan. Kaagad naman niyang tiningnan ito, tumambad kaagad sa kanya ang mukha ni Joel, medyo nagulat pa siya. Binawi niya ang gulat niya at ngumiti siya sa kanyang kaharap. “Hi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD