สัญญาณที่ผิดปกติ บรรยากาศในลานหน้าอาคารหลักเต็มไปด้วยเงายาวและความเงียบสงัด เฮนรี่หยุดเดินกะทันหัน มือคว้าจี้โลหะรูปพระจันทร์เสี้ยวที่คล้องคออยู่แน่น ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเบิกกว้างเล็กน้อย เสียงคลื่นพลังบางอย่างแทรกเข้ามาในจิตสำนึก — มันเป็นสัญญาณเวทที่แผ่วเบา แต่สำหรับเขา มันเหมือนเสียงร้องไห้ในความมืด มันคือรหัสเฉพาะตัวที่เขากับอีธานใช้กันเสมอหากเกิดเหตุฉุกเฉิน
“...อาอีธาน?” เขาพึมพำออกมาอย่างไม่แน่ใจ เอ็ดเวิร์ดที่เดินอยู่ใกล้ ๆ หันขวับมามอง
“เฮนรี่ เป็นอะไรหรือเปล่า?” เฮนรี่ชะงักไปครู่หนึ่ง เหมือนลังเลจะพูด แต่สายตาจริงจังของเอ็ดเวิร์ดทำให้เขาหลบตาไม่พ้น
“ฉันได้ยินบางอย่าง... เป็นสัญญาณจากอีธาน มันไม่ปกติเลย เหมือนเขากำลังต่อสู้อยู่...กับบางสิ่งที่แข็งแกร่งมาก” เอ็ดเวิร์ดนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวอย่างจริงจัง
“แล้วทำไมถึงยังอยู่ตรงนี้? ไปกันเถอะ” “เดี๋ยว! มันอาจจะอันตราย”
“ยิ่งอัน
