ห้องนอนของอลิส ยามค่ำคืน
ภายในห้องนอนชั้นสองของบ้านอัลเฟรด แสงจันทร์สาดผ่านผ้าม่านที่ปลิวไหว ละอองแสงตกกระทบบนใบหน้าซีดขาวของอลิสที่นอนหลับอยู่ ผ้าพันแผลสีขาวพันแน่นบริเวณไหล่ซ้าย ร่างของเธอดูอ่อนแรงราวกับกำลังลอยอยู่ในฝันที่ไม่มีที่สิ้นสุด เสียงลมหายใจเบา ๆ ดังใกล้หู ก่อนที่ดวงตาของอลิสจะค่อย ๆ ลืมขึ้น เธอกะพริบตาหลายครั้ง ภาพตรงหน้าเริ่มชัดเจนใบหน้าของเอ็ดเวิร์ดที่โน้มอยู่ใกล้ เขาอยู่ข้างเตียง มือของเขาวางซ้อนอยู่บนมือเธอ ราวกับกลัวว่าเพียงแค่ละสายตาเธอจะหายไปอีก
“เอ็ดเวิร์ด...” เสียงเธอเบาแผ่วแทบไม่เป็นคำพูด
เอ็ดเวิร์ดยิ้มบาง ดวงตาแดงก่ำจากความเครียดและอดนอน “เธอฟื้นแล้ว... ขอบคุณพระเจ้า”
อลิสมองเขาอย่างสับสน “เกิดอะไรขึ้น...ฉัน...ฉันจำได้แค่เสียงกรีดร้องของ.... แล้ว”
“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว” เขาสั่นศีรษะเบา ๆ “เธอปลอดภัยแล้ว แค่นั้นก็พอ” อลิสมองมือเขาที่จับมือเธอไว้แน่น สัมผัสนั้นอบอุ
