แสงจันทร์ค่อย ๆ เลือนหาย ท่ามกลางเงามืดที่แผ่คลุมเหนือท้องฟ้า พระจันทร์กลมโตเริ่มถูกกลืนเข้าไปในเงาของโลก เหลือเพียงวงขอบสีแดงหม่นประหนึ่งโลหิต ทะเลสาบด้านหลังแท่นพิธีสะท้อนภาพแสงเยือกเย็นราวฉากบูชายัญจากห้วงฝันร้าย
ที่ใจกลางแท่นหิน—
อลิส นอนนิ่ง เลือดหยดลงสัญลักษณ์เวทมนตร์สีดำเข้มที่เริ่มเรืองแสงและสั่นไหวราวกับมีชีวิต ไทเลอร์ ยืนเหนือร่างเธอ
แขนแผ่กว้าง พึมพำคาถาเวทโบราณอย่างช้า ๆ และทรงพลัง เสียงของเขาเหมือนเสียงคำรามจากก้นบึ้งของนรก
“ด้วยเลือดบริสุทธิ์นี้… จงกลับมาสู่ร่างอมตะ… จงลืมความตาย จงกลืนแสงสว่าง…”
พลังกระเพื่อมไหลเข้าสู่ร่างของไทเลอร์ กล้ามเนื้อของเขาเต้นเร่า ผิวหนังส่องประกายมืดหม่นเหมือนหินลาวาผุด เส้นเลือดดำพาดผ่านทั่วร่าง ราวกับเขากำลังกลายเป็นสิ่งที่เหนือกว่ามนุษย์…แม้แต่แวมไพร์ ทันใดนั้น—เสียงฝีเท้ากระทบพื้นหินอย่างเด็ดขาดดังขึ้น เงาร่างหนึ่งก้าวออกจากม่านควันของ
