โรงเรียน
เสียงระฆังโรงเรียนดังแว่ว ๆ ท่ามกลางสายลมอ่อนของฤดูใบไม้ร่วง นักเรียนหลายคนเดินผ่านไปมา แต่มีสายตาไม่น้อยที่แอบเหลือบมองมายังร่างสองร่างซึ่งยืนอยู่ใกล้กันที่มุมหนึ่งของลานหินหน้าอาคารเรียน เอ็ดเวิร์ดยืนนิ่งราวกับรูปปั้น มือซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทยาวสีดำ สายตาของเขาไหววูบ เมื่อเห็นอลิสเดินมาหยุดตรงหน้าเงียบ ๆ รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอ แต่ในดวงตาเจือความขุ่นเล็กน้อย
“…ดีใจนะที่ได้เจอนายอีกครั้ง” อลิสเอ่ยขึ้นก่อน เสียงของเธอนุ่ม แต่ฟังดูติดเหน็บแนมเล็กน้อย
“หลายสัปดาห์เลยนี่...ตั้งแต่วันนั้น” เธอพูดปนน้ำเสียงน้อยใจเขานิดนิด
“ฉัน...” เอ็ดเวิร์ดชะงัก ลมหายใจเขาสะดุด เหมือนทุกคำที่เตรียมไว้อันตรธานไปหมดเมื่อเจอเธอตัวจริง “ขอโทษนะ ที่ฉันไม่มาเยี่ยมเธอ” อลิสยืดไหล่ขึ้นน้อย ๆ ดวงตาไม่หลบเลี่ยง
“ฉันคิด...ว่านายจะมาสักวัน แม้แค่เดินผ่านหน้าบ้าน แม้แต่จะแวะพูดแค่คำเดียวก็ยังดี
