ราตรีที่ลมหายใจสงัด – บ้านพักของเอ็ดเวิร์ด
เสียงลมหอนของยามค่ำพัดผ่านหน้าต่างเก่า ๆ ที่ไม่ได้เปิดมานาน แสงจันทร์เล็มผ้าม่านสีซีด ภายในห้องมีเพียงเสียงกระดาษถูกพลิกเบา ๆ และเสียงลมหายใจลึกของชายหนุ่ม เอ็ดเวิร์ดนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้กลายเป็นรอยไหม้บางจุดจากพลังเวทครั้งก่อน ใบหน้าเขาขรึม เงียบ และนิ่งจนน่ากลัว แผ่นกระดาษกระจัดกระจายไปทั่ว มีทั้งบันทึกเวทโบราณ ภาพจากความทรงจำที่เขาวาดขึ้นด้วยมือ และผังพลังอาคมที่เขาเขียนวิเคราะห์จากรัศมีเวทของผู้คนรอบตัวอลิส เสียงพลิกหน้ากระดาษดังแผ่วในห้องที่มีเพียงแสงเทียนส่องสะท้อนตาคู่คมของเอ็ดเวิร์ด ภาพเวทที่เขาดึงออกจากพลังของอลิสยังคงลอยวนอยู่เหนือผนังหิน เส้นพลังสีม่วงคล้ำแผ่ออกมาเป็นคลื่นบางเบา ในนั้นมีร่างของหญิงสาวผมดำปรากฏขึ้นชั่ววูบ — แค่ไม่กี่วินาที ทว่าเงาและรอยยิ้มของเธอ ติดตาอย่างน่าประหลาด
“เธอคือใคร…” เอ็ดเวิร์ดพึมพำ เขาไม่เคยเห็นหน้าหญิงคนนี้
