โรงพยาบาล
"อาจารย์ไคเรนสวัสดีค่ะ" พยาบาลที่เดินสวนทางกับไคเรนรีบพากันยกมือไหว้ยังคนมาใหม่
"สวัสดีครับ หมอเค้กอยู่ไหมครับ" วันนี้เขาตั้งใจเดินมาถึงแผนกสูตินรีด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนในละแวกนั้นรู้สึกแปลกใจ เพราะมันเป็นเรื่องปกติที่เขาจะมาเจอเพื่อนสนิทสาวสวยในแผนกนี้จนทำทุกคนเริ่มคุ้นชินไปตามกัน
"อยู่ค่ะอาจารย์ ตรวจคนไข้คนสุดท้ายเสร็จพอดี"
"ขอบคุณครับ" เพียงเท่านั้นไคเรนก็รีบตรงไปยังห้องพักประจำของหมอเค้ก เปิดประตูเข้าไปก็เห็นหมอเค้กกำลังยืดเส้นยืดสายคลายความเมื่อยพอดี
"อ้าวเรน…" หมอหญิงยิ้มกว้างทันทีที่เห็นเพื่อน และดูเหมือนจะดีใจเป็นพิเศษเมื่อเห็นว่าคนนั้นเป็นหมอไคเรน
"คนไข้เยอะเหรอครับ" ไคเรนว่าจบก็ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าที่ดูอ่อนล้าทำเขาอดถามไถ่ไม่ได้
"ปกติแหละ แต่ช่วงนี้คงพักผ่อนน้อยก็เลยรู้สึกเหนื่อยง่ายไปหน่อย"
"เป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ มาตรวจกับผมได้นะ สำหร
