Saatlerdir el ele gezen karı koca sessizce yürümeye devam ediyor, kimi zaman da birbirlerine bakınarak gülümsüyorlardı. Bir süre daha yürüyüp geldikleri restorantın manzaralı bir köşesine oturan çift hâlâ ellerini ayırmamış, sandalyelerini de birbirlerine yaklaştırarak birbirlerini izlemeye devam etmişlerdi.
"Sabah, Hamza çok üstüne geldi mi?" diye sordu Battal. Duyduğu isimle gülen gözleri öfkeyle parıldayan Zişan yüzü asılırken başını iki yana sallayarak kendisine sorulan soruyu geçiştirdi.
Kocasının eli yanağını bulurken gözlerini yeniden ona dikti.
"Takma bu kadar, o hep böyledir, sana özel bir şey değil."
Sözleriyle bir an gülecek gibi olan Zişan gözlerini yeniden birbirlerine kenetlenmiş ellerine indirdi.
Keşke gerçekten Battal'ın söylediği gibi olsaydı. Keşke Hamza sadece Zişan
