Chapter 37 - She's Pregnant
I gazed at his hazel brown eyes. I saw the pain in his eyes and it was like a wound to me. Umatras ako ng dalawang hakbang palayo sa kanya. Para saan ang tingin na iyon? Malungkot ba siyang makita ako muli o he’s guilty? He should be, dahil ilang taon din akong naghintay sa paliwanag nya at nabigo lang ako. Until now... But I don’t f*ckin care anymore. “Piper.” Sambit nya sa pangalan ko and it makes me tremble. Bakit ganito pa din ang epekto nya sa akin? Ayoko ng ganito. Noon ay gustong gusto ko na sambitin niya ng paulit ulit ang pangalan ko pero ngayon tila isa itong punyal na sumasaksak sa puso ko. “How are you?” he said casually. After all these years, saan siya humugot ng lakas ng loob para harapin pa ako. Nagawa pa akong kamustahin? I don’t need it n
- Writer
