Chapter 50 - Nostalgia
4 years of friendship, laughs, struggles, heartache and just like that, it was over. He knows pieces of me. I never gave others the chance to know dahil natatakot na ako noon sa nangyari sa amin ni Mateo. My heartache and pain that Mateo brought that Jiro only could save me from. Sa araw-araw na gigising ako pinagdarasal na sana ito ay isang masamang panaginip, na may isang taong magsasabi sa akin na ito ay isang biro lamang... Pero itong pagkakaibigan pala namin ang naging isang malaking biro na ipinasubok sa akin ng tadhana. Gusto kong ipakita sa iyo at sabihin na hindi ako nasaktan sa nangyari... that I'll get over it, pero sarili ko lang naman ang lolokohin ko kung gagawin ko iyon. Kung ako nga ang dahilan kung bakit humantong ka sa ganyan, I am really sorry. But I wasn't
- Writer
