Same routine every day… Kada umaga ay dinadalhan ako ng kape ni Mateo at Jiro. They were like in competition… like who comes first, win. Shuta! Minsan nakakainis ang bangayan nila at kahit anong sermon ang gawin ko sa dalawa ay nonsense. Minsan naiisip ko, baka sila ang endgame? Char! Pagod kong tinanggal ang mask ko pagkatapos ng straight duty sa emergency room at isang oras na rounds sa mga pasyente kong naka admit. Lumapit sa akin si Jiro at inabutan ako ng bottled water. “Thanks,” I said. “You know what? If I'm married to anything, it's this hospital. It's been my whole life.” Jiro muttered. I laughed quietly and stared at his tired handsome face. “Don't ask me to stay up here with you,” inunahan ko na siya. “Please?” Huminga ako ng malalim at nakang

