7

1226 Words
คาร่าเดินย่างกรายเข้ามาในบ้านของตัวเองด้วยความตกใจ ก่อนที่คนเป็นแม่อย่างมิรา จะวิ่งเข้ามาสวมกอดลูกสาว และสำรวจบาดแผลตามร่างกายของเธอ " คาร่า... ขัวญเอ่ยขัวญมาลูกสาวมี้" มิราสวมกอดลูกสาวพร้อมน้ำตาด้วยความเป็นห่วงก่อนจะเอ่ยถามและปลอบขัวญลูกสาวเพียงคนเดียว " เป็นไงบ้างลูก ไม่เป็นอะไรแล้วนะ มามี้อยู่ตรงนี้..." " หนูไม่เป็นอะไรแล้วค่ะมี้" " ต่อไปต้องระวังตัวให้มากกว่านี้แล้วนะลูก ไม่ได้การแหละ แม่ต้องให้แด๊ดดี้สอนวิธีป้องกันตัวให้หนู เดี๋ยวจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก" " มามี้ มันไม่มีอะไรเลยค่ะ หนูปลอดภัยแล้วนี่ไง" " มี้เป็นห่วงหนูมากนะลูก" " รู้แล้วค่ะ" " ปะ ขึ้นไปพักกัน หนูยังตกใจอยู่รึเปล่า ให้มามี้ขึ้นไปนอนด้วยไหม" " ไม่เป็นไรค่ะมามี้ หนูอยากพักแล้วค่ะ" " โอเค" มิราไม่ได้ถามว่าใครเป็นคนทำ เพราะลูกน้องคนสนิทรายงานหมดแล้วว่าเป็นการสู้กันของอีกแก๊งไม่เกี่ยวกับพวกเรา แค่บังเอิญคาร่าอยู่ในร้านอาหารนั้นพอดี คาร่าเดินย่างกรายขึ้นไปพักผ่อนบนห้องของตัวเอง ในหัวของเธอตอนนี้ มันเต็มไปด้วยภาพเรื่องราวเหล่านั้น และยังคงมีแต่ภาพของแทนคุณที่เข้ามาช่วยเธอเอาไว้ และเผลอคิดว่าตัวเองดูไร้มารยาทไปหรือเปล่าที่ยังไม่ได้ขอบคุณเขา ทั้งที่ชายหนุ่มนั้น ก็ช่วยเธอเอาไว้ตั้งสองครั้ง คาร่าสลัดภาพแทนคุณออกจากหัว ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ แต่เมื่อถอดชุดออกก็ได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงของแทนคุณที่ติดมากับเสื้อผ้าของเธอ ทำให้คาร่านึกไปถึงตอนที่เขาและเธอสวมกอดกันไว้แน่น และตอนที่แทนคุณเข้ามาช่วย ก่อนจะพยายามสลัดภาพเหล่านั้นออกไปและรีบเข้าไปอาบน้ำ แต่เหมือนยิ่งพยายามลบภาพเหล่านั้นมากเท่าไหร่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เธอลืมได้เลย เรื่องของแทนคุณยังคงชัดเจนและตราตรึงติดอยู่ในหัวของเธอจนนอนไม่หลับ อยากจะโทรไปถามเรื่องแทนคุณกับเพียงพราวก็ทำไม่ได้ เพราะยังงอนเพื่อนอยู่ คาร่าเข้าไปส่องไอจีเพียงพราวเผื่อว่าจะเจอไอดีของแทนคุณ แต่ก็ไม่มี ไอจีของเพียงพราวเงียบมาก เหมือนไม่มีใครเล่น ทำเอาคาค่าหงุดหงิดมาก จนต้องปิดหน้าจอแล้วข่มตานอนลง ก่อนจะเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า และภาพสุดท้ายก่อนเลือนหายไปเข้าสู่ห้วงนิทรา ก็คือภาพของเธอและเขาที่กำลังสวมกอดกันท่ามกลางกระสุนปืน.... คาร่าเดินย่างกรายลงมาจากบ้านด้วยท่าทีที่แปลกไป ไม่สดใสร่าเริงเหมือนทุก ๆ วัน มิราที่นั่งรอลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนอยู่ ก็ดูออกได้ในทันที ว่าลูกของเธอนั้นกำลังมีเรื่องราวที่ไม่สบายใจอยู่เพราะปกติคาร่าจะพูดเยอะและสดใสกว่านี้ จึงเอ่ยถามลูกสาวออกไปตามตรง "มีเรื่องไม่สบายใจเหรอลูก" "เปล่าค่ะ หนูแค่เครียดเรื่องที่พี่พายุไม่ยอมรับรักหนู" คำตอบของคาร่า ทำเอาคนเป็นแม่อย่างมิราถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความเหนื่อยใจ เพราะทุกคนรับรู้ถึงอาการคลั่งรักของคาร่า ที่มีต่อพายุเป็นอย่างดีและก็มักจะเตือนลูกสาวอยู่บ่อยครั้งเรื่องการตามตื้อชายหนุ่ม แต่ทว่าครั้งนี้คาร่ากลับต่างออกไปซึ่งมิราก็พอจะเอาออกว่าต้องไม่ใช่เรื่องของพายุอย่างแน่นอน... มิราจึงถามต่อ "ทำไมช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นเพียงพราว โกรธอะไรกันรึเปล่า" คาร่าเงียบไปและแสดงสีหน้าไม่สู้ดีออกมาทันที คนเป็นแม่พอจะดูออกจึงเอ่ยบอกออกไป "เพื่อนดีๆ หายากนะ มีเรื่องอะไรไม่เข้าใจก็เคลียร์กันไปตรงๆ เลย หนูเป็นคนตรงไปตรงมาอยู่แล้ว" "หนูไม่ได้ผิด เพียงพราวสิต้องมาง้อหนู หนูขอตัวไปช้อปปิงก่อนนะคะ รู้สึกเบื่อ ๆ" คาร่าเอ่ยพูดตามสไตล์คุณหนูเอาแต่ใจ ก่อนจะแสดงท่าทีไม่พอใจในคำพูดของคนเป็นแม่ ก่อนจะขออนุญาตแม่ไปช็อปปิ้งเหมือนทุกครั้งทว่าครั้งนี้กลับไม่เป็นไปตามที่เธอต้องการ " ไม่ได้ เราเพิ่งเจอเรื่องร้าย ๆมา มี้บอกอาเชนให้แล้ว ว่าเราต้องฝึกวิชาป้องกันตัว เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นจะได้ช่วยตัวเองได้ เดือนนี้ยังไม่ได้เข้าไปฝึกเลยนะ" สุดท้ายคาร่าก็โดนคนเป็นแม่บังคับให้ไปฝึกยิ่งปืน รวมถึงฝึกทักษะการป้องกันตัวเอาไว้ จนเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงค่ำ วันเวลายังคงวนเวียนอยู่แบบนั้น จนล่วงเลยมาเกือบหนึ่งสัปดาห์ คาร่าอยู่แบบเซ็งๆ เลื่อนดูโซเชียลก็เห็นวีณากำลังไปเที่ยวผับกับกลุ่มเพื่อน ๆ ของเธอ โดยมีพายุไปด้วย คาร่ารีบต่อสายโทรหาวีณาทันที " คืนนี้ไปตี้กันเหรอ หนูอยากไปด้วยจังเลยค่ะ" " ได้สิ เดี๋ยวพี่ขอมี้ให้" หลังจากวางสายคาร่าก็รีบอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดที่ยั่วยวนสุดขีด เพราะคืนนี้เขาต้องสวยที่สุดในร้านเพื่อดึงดูดความสนใจจากพายุเพียงคนเดียวเท่านั้น และวีณาก็เต็มใจจะมารับคาร่า -แทนคุณ- อีกด้าน... สายของลูกน้องคนสนิทเอ่ยรายงานคนเป็นนายขึ้นทันที เมื่อคาร่านั่งรถสปอร์ตคันหรูออกจากบ้าน โดยมีสาวข้างกายคือวีณา " คุณคาร่ากำลังออกจากบ้าน และตรงไปที่ผับ XxX." สิ้นเสียงรายงานแทนคุณรีบจัดการงานตรงหน้าด้วยท่าทีเร่งรีบ ก่อนจะตามเธอไปที่ผับทันที "นายจะไปไหน" เฟร่ญ่าเอ่ยถามชายหนุ่มขึ้นทันที เมื่อเห็นว่าแทนคุณอาบน้ำแต่งตัวด้วยท่าทีเร่งรีบ เฟรญ่าเริ่มรู้สึกแปลกไป เพราะปกติแล้วแทนคุณจะไม่ออกจากบ้านในช่วงเวลาแบบนี้ เพราะต้องดูแลความปลอดภัยให้เธอ " ผับxxx" แทนคุณเลือกที่จะเอ่ยตอบออกไปตามตรง เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่ชายหนุ่มต้องโกหก เพราะเฟรญ่าเป็นคนที่มีเหตุผลในระดับหนึ่ง " ฉันไปด้วย... ฉันไม่กล้าอยู่คนเดียว" เฟรญ่าเอ่ยขึ้นทันทีโดยการเอาความแลอดภัยของตัวเองขึ้นมาอ้างในการขอตามสามีไปด้วยในครั้งนี้ " ถ้ามีคนร้ายบุกมาฉันจะทำยังไง" แทนคุณรู้ดีว่ามันคือแผนของเธอในการหาข้ออ้างที่จะตามเขาไปด้วย " ผมจะรีบกลับ ตะวันจะค่อยรักษาความปลอดภัยให้คุณที่นี่" ว่าจบชายหนุ่มก็เดินไปที่รถยนต์คันหรูด้วยท่าทีเร่งรีบโดยไม่ฟังหญิงสาวมากไปกว่านั้น Next. " หยุดพูดอะไรแบบนั้นสักทีคาร่า" " คาร่าไม่หยุด! พี่พายุเป็นผัวหนู" ไอ้ต้าวคาร่า ไอ้ต้าวคนคลั่งรัก คอมเม้นท์หน่อยยยย พลีสส!!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD