แคว่กกก!!
โทบิฉีกกระดาษที่เขาถือมันอยู่ในมือออกเป็นสองส่วนแล้วฉีกสองส่วนนั้นย่อยเป็นชิ้นเล็ก ๆ อีกทีจนไม่เหลือซาก มือหนาขยำบี้มันเป็นก้อนกลม ๆ แล้วเดินไปเขวี้ยงกระดาษพวกนั้นลงถังขยะอย่างไม่ใยดี
ตาคมหลุบมองลายเซ็นทายาทบริษัทหลอดไฟที่ถูกเขาบดขยี้จนชื่อของมันยับยู่ยี่อ่านไม่ออก พลันปากหนาก็กระตุกยกขึ้นเมื่อนึกถึงความสัมพันธ์เร่าร้อนระหว่างตนเองกับฮารุเมื่อวานตอนกลางวันแสก ๆ
“…ยัยนี่ชักน่าสนใจกว่าที่ฉันคิดซะแล้วสิ สงสัยต้องถอนทุนคืนจนกว่าจะคุ้ม”
นิ้วยาวไล้เป็นวงกลมอยู่บนโต๊ะหินอ่อนกลางห้องครัว ในหัวของโทบิกำลังคิดหาวิธีตักตวงผลกำไรคืนจากคนตัวเล็กให้ได้มากที่สุด ให้มันคุ้มกับเงินลงทุนที่เขาทุ่มลงไปในธุรกิจของยัยนั่นสักหน่อย…
ออดด ออดดด~
“…ใคร”
ฮารุรีบมัดปมเชือกตรงหลังคอแล้วสาวเท้าเดินออกจากห้องแต่งตัวตรงไปที่ประตูห้อง เธอจิ้มนิ้วกดจอมอนิเตอร์ถึงได้เห็นว่าเป็นผู้ชายห้องข้างกัน เขากำลังยืน
