สวาทรักเพนท์เฮาส์

ให้ฝ้ายนอนพักเถอะนะคระ

แสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มย้อมขอบฟ้าให้กลายเป็นสีส้มทองสลับม่วงเข้ม บรรยากาศรอบเกาะพยัคฆ์คำรามดูสวยงามอย่างน่าประหลาดแต่กลับแฝงไปด้วยรังสีอำมหิตที่ยังไม่มอดดับ

เรืองอุ้มร่างบางของฝ้ายที่แทบจะไม่มีแรงขยับกายเข้ามาในโซนห้องน้ำกึ่งเอ้าท์ดอร์ของวิลล่าหรู พื้นที่ตรงนี้ถูกออกแบบให้ยื่นออกไปริมหน้าผา มีเพียงกระจกใสกั้นระหว่างอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่กับเหวเบื้องล่างที่มีคลื่นซัดสาดอย่างรุนแรง

"พี่เรือง... ฝ้ายเพลียเหลือเกินคระ ให้ฝ้ายนอนพักเถอะนะคระ"

ฝ้ายพึมพำเสียงสั่นพร่า นัยน์ตาคู่สวยพร่ามัวไปด้วยความเหนื่อยล้าจากศึกหนักในถ้ำมรกตที่เพิ่งผ่านพ้นไป ร่างกายของเธอมีทั้งคราบทราย คราบเหงื่อ และรอยช้ำจากการถูกพยัคฆ์ร้ายตะปบซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"กูบอกแล้วไงว่ากูจะล้างตัวให้มึงเองฝ้าย! อย่ามาขัดใจกู!"

เรืองคำรามเสียงต่ำพลางวางร่างบางลงในอ่างจากุซซี่ที่เปิดน้ำอุ่นรอไว้จนควันสีขาวลอยกรุ่น กลิ่นน้ำมันหอมระเหยรสเผ็ดร้อนอบอวลไปทั่วบริเวณ เรืองไม่รอช้าที่จะก้าวตามลงไปในอ่างทั้งที่เขายังไม่ได้ถอดกางเกงยีนส์ออกทั้งหมด ความดิบเถื่อนของเขาฉายชัดผ่านนัยน์ตาคมกริบที่จ้องมองเรือนร่างขาวผ่องใต้ผิวน้ำ

เขากดปุ่มเปิดระบบนวดในอ่างจนน้ำเริ่มหมุนวนและเกิดฟองสบู่สีขาวสะอาดตา เรืองใช้ฟองน้ำนุ่มชโลมสบู่เหลวราคาแพงลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนของฝ้ายอย่างจงใจสัมผัสเน้นย้ำรอยสักพยัคฆ์ที่เขาเพิ่งฝากไว้ใหม่ ๆ

"ดูสิฝ้าย... พอน้ำล้างเลือดไอ้ขยะนั่นออก มึงก็น่ากินเหมือนเดิมเลยนะ"

มือหนาที่หยาบกร้านลูบไล้จากช่วงไหล่ลามลงไปถึงสะโพกกลมกลึงใต้ผิวน้ำที่สั่นไหว

"อื้อออ... พี่เรือง... เบา... เบาหน่อยคระ ฝ้ายแสบ"

ฝ้ายครางระงมพรางบิดกายไปมาเมื่อปลายนิ้วร้ายรุกรานเข้าไปในจุดอ่อนไหวท่ามกลางกระแสน้ำวนที่ช่วยกระตุ้นอารมณ์สวาทให้พุ่งทะยาน

"แสบสิมึงจะได้จำ! จำไว้ว่าร่างกายมึงมีไว้ให้กูคนเดียวล้าง! ใครหน้าไหนมาแตะต้องมันต้องตาย!"

เรืองสบถหยาบโลนพลางกระชากร่างบางให้เข้ามานั่งคร่อมบนตักแกร่งกลางอ่างน้ำร้อน แผงอกล่ำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเบียดเสียดกับทรวงอกอวบอิ่มจนฝ้ายรู้สึกถึงความร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากตัวเขา เรืองจิกเส้นผมยาวสลวยให้เธอเงยหน้าขึ้นรับจูบที่ร้อนแรงปานจะหลอมละลาย ลิ้นร้อนรุกรานสำรวจโพรงปากหวานอย่างตะกรุมตะกราม

เขางัดแก่นกายที่แข็งขึงปูดโปนขยายใหญ่จนเส้นเลือดนูนเด่นจากการถูกปลุกเร้าท่ามกลางน้ำอุ่นขึ้นมาอีกครั้ง ความยิ่งใหญ่ของนักล่าจอมโหดจ่อเข้าที่ปากทางรักที่ฉ่ำเยิ้มและบวมเป่งจากการรุกรานอย่างต่อเนื่อง เรืองจับสะโพกบางไว้มั่นก่อนจะโถมแรงกระแทกความต้องการเข้าไปจนสุดโคนทางรักในจังหวะเดียวท่ามกลางเสียงน้ำวนที่ดังซู่ซ่า

"พั่บ! พั่บ! ปึก!"

เสียงเนื้อกระทบกันประสานไปกับเสียงน้ำกระเซ็นออกจากอ่างดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วหน้าผา ฝ้ายเบิกตากว้างกรีดร้องลั่นร่างกายบิดเกร็งเมื่อถูกเติมเต็มอย่างหนักหน่วงกลางน้ำ ความลื่นของสบู่และแรงดันน้ำทำให้อารมณ์สวาทพุ่งสูงขึ้นจนเกินจะต้านทาน เรืองเริ่มซอยสะโพกสอบด้วยจังหวะที่โหดดิบและเร็วรี่ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังขย้ำเหยื่อกลางลำธาร

'ตับ ตับ ตับ!'

"จุกไหมฝ้าย! บอกกูมาสิว่าน้ำอุ่นกับของกูที่แทงรูมึงตอนนี้... อันไหนมันร้อนกว่ากัน!"

เรืองคำรามลั่นพลางโน้มตัวลงไปขบกัดยอดอกแดงก่ำอย่างรุนแรงจนฝ้ายหัวสั่นหัวคลอนไปตามแรงส่งของพยัคฆ์ร้าย ทุกครั้งที่เขากระแทกเน้นลงมามันโดนจุดกระสันของเธอเข้าอย่างจังจนฝ้ายกระตุกเกร็งหลั่งน้ำหวานออกมาผสมกับน้ำอุ่นในอ่างจนเลอะเทอะ

เขาเปลี่ยนท่วงท่าให้เธอมานอนราบไปกับขอบอ่างจากุซซี่ที่ยื่นออกไปนอกหน้าผา เผยให้เห็นวิวทะเลอาทิตย์อัสดงที่สวยงามแต่แฝงไปด้วยความพรั่นพรึง เรืองรุกรานจากทางด้านหน้าอย่างหนักหน่วงพลางใช้มือหนาบีบเค้นเอวบางจนขึ้นรอยนิ้วมือชัดเจน

"มองไปข้างล่างสิฝ้าย! มองดูเหวที่อยู่ใต้ตัวมึง! ถ้ากูปล่อยมือ... มึงก็ตาย! แต่ตราบใดที่กูยังเสียบมึงอยู่แบบนี้... มึงก็เป็นเมียกูคนเดียว!"

คำพูดหยาบโลนของนักล่าหนุ่มยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบในกายฝ้ายให้พุ่งพล่านจนถึงขีดสุด เธอสะบัดสะโพกวนรับความยิ่งใหญ่ของเขาอย่างบ้าคลั่งไม่แพ้กันท่ามกลางฟองสบู่ที่แตกกระจาย เสียงเนื้อกระทบกัน

'ตับ ตับ ตับ!'

ประสานไปกับเสียงลมหายใจหอบพร่าที่ดังระงมไปทั่ววิลล่าหรู เรืองใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีกระแทกกระทั้นใส่เมียเด็กอย่างไม่ปรานี จนในที่สุดร่างกายกำยำก็กระตุกเกร็งอย่างรุนแรง

เขาคำรามลั่นประดุจสัตว์ป่าที่ได้ชัยชนะกลางสายน้ำแล้วปลดปล่อยลาวาร้อนสีขาวขุ่นฉีดเข้าไปในกายสาวจนล้นเอ่อออกมาอาบขาเนียนและน้ำในอ่างที่เปียกชุ่ม

เรืองยังไม่ยอมถอนกายออกอย่างเชื่องช้า เขาซบหน้าลงกับไหล่เนียน หอบหายใจรดรินใส่กันอย่างหนักหน่วงท่ามกลางแสงสุดท้ายของวันที่ค่อย ๆ ลับขอบฟ้าไป

"จำไว้นะฝ้าย... ต่อให้เป็นน้ำมันเครื่องหรือน้ำสะอาด... มึงก็ต้องมีแต่กลิ่นของกูติดตัวไปตลอดชีวิต!"

ฝ้ายได้แต่พยักหน้าอย่างหมดแรงร่างกายสั่นระริกไม่หยุด เธอรู้ดีว่าบนเกาะพยัคฆ์คำรามแห่งนี้... บทลงโทษของนักล่าจะไม่มีวันจบสิ้นง่าย ๆ ตราบใดที่เขายังไม่พอใจในความเป็นเจ้าของในตัวเธอ...

เขาอุ้มเธอขึ้นจากอ่างน้ำทั้งที่ร่างเปลือยเปล่า ก่อนจะพาเดินกลับเข้าไปในห้องนอนเพื่อเริ่ม "บทเรียนยามค่ำคืน" ที่ยาวนานกว่าเดิมบนเตียงกว้างที่รออยู่...