สวาทรักเพนท์เฮาส์

ต่อห้องแต่งตัว

ไอน้ำจาง ๆ ยังคงเกาะอยู่ตามผิวเนื้อนวลเนียนของฝ้ายเมื่อเธอถูกนักล่าหนุ่มอย่างเรืองอุ้มพาดบ่าออกมาจากห้องน้ำ ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านไม่หยุด ไม่ใช่เพียงเพราะความหนาวจากอากาศภายนอก แต่เป็นความพรั่นพรึงในอารมณ์ที่ยังคุโชนของชายหนุ่ม เรืองไม่พาเธอกลับไปที่เตียง แต่เขากลับเดินตรงเข้าไปยังห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบไปด้วยกระจกเงาบานยักษ์และราวเสื้อผ้าหรูหรา

"พี่เรือง... พอเถอะคระ ฝ้ายขอร้อง... ฝ้ายจะยืนไม่ไหวแล้วจริงๆ"

ฝ้ายสะอื้นไห้เบา ๆ พยายามอ้อนวอนขณะที่แผ่นหลังเนียนถูกกดลงกับบานกระจกเงาที่เย็นเฉียบ ความเย็นของกระจกตัดกับความร้อนระอุจากร่างกายกำยำของเรืองที่ทาบทับลงมาทำเอาฝ้ายสะดุ้งสุดตัว

"ยืนไม่ไหวก็มองดูตัวเองในกระจกนี่ฝ้าย! มองดูว่าสภาพมึงตอนนี้มันร่านขนาดไหน!"

เรืองคำรามข้างหู นัยน์ตาคมกริบจ้องมองเงาสะท้อนของฝ้ายในกระจกที่บัดนี้ร่างกายเต็มไปด้วยรอยรักสีกุหลาบและรอยขบเม้มที่เขาจงใจฝากไว้จนแทบไม่มีที่ว่าง

"มึงเห็นไหม... ทั้งตัวมึงมีแต่ตราประทับของกู แต่ทำไมมึงยังกล้าส่งสายตายั่วไอ้หน้าไหนที่งานเลี้ยงนั่นอีก!"

มือหนาของเรืองรวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของฝ้ายขึ้นไปกดไว้เหนือหัวกับบานกระจก ก่อนจะใช้อีกมือบีบเค้นทรวงอกอวบอิ่มอย่างรุนแรงจนฝ้ายต้องแอ่นอกรับด้วยความเสียวซ่าน ลิ้นร้อน ๆ ของนักล่าจอมหึงตวัดเลียยอดอกแดงก่ำอย่างหื่นกระหายท่ามกลางแสงไฟนีออนที่สว่างจ้าในห้องแต่งตัว ยิ่งทำให้เห็นทุกรอยช้ำและหยาดน้ำตาของเธอชัดเจนจนเรืองยิ่งได้ใจ

"อ๊ะ! พี่เรือง... อย่าแกล้งฝ้ายแบบนั้น... ฝ้ายเสียวคระ... อื้อออ"

ฝ้ายครางระงมพรางหลับตาแน่น แต่เรืองกลับตะคอกใส่

"ลืมตา! ลืมตามาดูว่ากูจะทำอะไรกับรูมึง!"

เรืองสบถหยาบโลนก่อนจะจัดการจับเรียวขาคู่สวยข้างหนึ่งพาดไว้บนเคาน์เตอร์วางเครื่องประดับหรู เผยให้เห็นกุหลาบงามที่บวมเป่งและฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักที่ไหลซึมออกมาไม่ขาดสาย เขาจับแก่นกายที่แข็งขึงปูดโปนจนเส้นเลือดดูน่ากลัวขึ้นมาถูไถกับจุดอ่อนไหวของเธออย่างดิบเถื่อน

สัมผัสจากความยิ่งใหญ่ที่เสียดสีซ้ำ ๆ หน้ากระจกเงาทำเอาฝ้ายสั่นงันงก เธอเห็นภาพตัวเองในกระจกที่กำลังอ้าขาต้อนรับความหื่นกระหายของนักล่าหนุ่มอย่างชัดเจน จนในที่สุดเรืองก็โถมแรงกระแทกความต้องการเข้าไปในคราวเดียวจนสุดโคนทางรัก

"พั่บ! พั่บ! ปึก!"

เสียงเนื้อกระทบกันประสานไปกับเสียงกระจกเงาที่สั่นสะเทือนดังสนั่นไปทั่วห้องแต่งตัว ฝ้ายเบิกตากว้างกรีดร้องระงม ร่างกายบอบบางบิดเกร็งเมื่อถูกเติมเต็มอย่างหนักหน่วงจนจุกไปถึงท้องน้อย

ความร้อนจากกายชายหนุ่มฉีดพล่านเข้าไปในตัวเธอจนฝ้ายรู้สึกเหมือนมดลูกจะพังทลายลงในพริบตา นักล่าจอมโหดไม่ยอมให้เธอได้พักหายใจ เขาเริ่มซอยสะโพกสอบด้วยจังหวะที่โหดดิบและเร็วรี่ราวกับพายุทอร์นาโด

'ตับ ตับ ตับ!'

"บอกกูมาฝ้าย! มึงเห็นตัวเองในกระจกไหม! มึงเห็นไหมว่ามึงกำลังโดนกูเย็ดจนตัวโยนขนาดไหน!"

เรืองคำรามลั่นพลางโน้มตัวลงไปบดจูบอย่างหยาบโลน

ลิ้นร้อนรุกรานสำรวจโพรงปากหวานอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า ทุกครั้งที่เขากระแทกเน้นลงมามันโดนจุดกระสันของเธอเข้าอย่างจังจนฝ้ายกระตุกเกร็งหลั่งน้ำหวานออกมาอาบขาหนีบที่เปียกชุ่ม

เขาเปลี่ยนท่วงท่าให้เธอมาหมอบคลานบนโต๊ะวางกระเป๋าแบรนด์เนม แล้วรุกรานจากทางด้านหลังอย่างรุนแรง เรืองจิกเส้นผมยาวสลวยของฝ้ายให้เงยหน้าขึ้นมองภาพสะท้อนของทั้งคู่ในกระจก

"มองดูสิฝ้าย! มองดูท่าทางร่าน ๆ ของมึง! มึงชอบใช่ไหมที่โดนกูเอาหน้ากระจกแบบนี้!"

คำพูดหยาบโลนของนักล่าหนุ่มยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบในกายฝ้ายให้พุ่งพล่าน เธอสะบัดสะโพกวนรับความยิ่งใหญ่ของเขาอย่างลืมความอับอาย

เสียงเนื้อกระทบกันปนเสียงหอบหายใจดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องแต่งตัวหรู เรืองใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีกระแทกกระทั้นใส่เมียเด็กอย่างไม่ปรานี ท่วงท่าจากทางด้านหลังทำให้ความแกร่งกร้าวรุกรานเข้าไปได้ลึกที่สุดจนฝ้ายรู้สึกจุกและเสียวไปถึงขั้วหัวใจ น้ำตาแห่งความสุขสมไหลพรากจนอาบไปทั่วใบหน้าสวยที่สะท้อนอยู่ในกระจก

"พี่เรือง... ผัวขา... แรงอีกคระ... เอาฝ้ายแรง ๆ... ฝ้ายเป็นของพี่เรืองคนเดียว!"

ฝ้ายร้องขอเสียงกระเส่า สติของเธอเลอะเลือนไปหมดแล้วเหลือเพียงสัญชาตญาณความต้องการที่ถูกอสูรหนุ่มปลุกเร้าจนถึงขีดสุด

เรืองยิ่งได้ใจเขาสาวสะโพกเข้าออกด้วยความถี่ที่เหนือมนุษย์ แรงกระแทกแต่ละครั้งทำเอาฝ้ายตัวลอยและหน้าไถไปกับเครื่องหนังราคาแพงบนโต๊ะ

จนในที่สุดร่างกายกำยำก็กระตุกเกร็งอย่างรุนแรง เขาคำรามลั่นประดุจสัตว์ป่าที่ได้ชัยชนะกลางฝูงเหยื่อแล้วปลดปล่อยลาวาร้อนสีขาวขุ่นฉีดเข้าไปในกายสาวจนล้นเอ่อออกมาอาบขาเนียนและพื้นห้องแต่งตัว

เรืองยังไม่ยอมถอนกายออก เขาซบหน้าลงกับแผ่นหลังเนียนที่เต็มไปด้วยรอยกัด หอบหายใจรดรินใส่กันอย่างหนักหน่วงท่ามกลางภาพสะท้อนในกระจกที่ดูเหนื่อยอ่อนและซาบซ่าน

"จำไว้นะฝ้าย... ทุกที่ในห้องนี้กูจะตีตราจองมึงไว้ทั้งหมด... มึงหนีกูไปไหนไม่ได้หรอก"

ฝ้ายได้แต่พยักหน้าอย่างหมดแรงร่างกายสั่นระริกไม่หยุด เธอรู้ดีว่าเกมรักของนักล่าคนนี้จะยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด...