“Ela Dereli... Seni tebrik ediyoruz. Bir insanın ne kadar yüzsüz olabileceğini burada hepimize açıkça gösterdiğin için teşekkür ederiz sana.”
Raife Hanım öfkeyle ayağa kalktı. “Sude Naz! Saçmalayıp durmayı kes artık! Benim güzel Ela’mı kıskanıyor olabilirsin. Başarısını çekemiyor oluşunu anlayabiliyorum. Ama kız bileğinin hakkıyla kazandığı ödülü alacak. Biraz sus artık...”
Sude Naz ayağa kalktı. Alaycı bir ifadeyle Ela’ya döndü. Keskin bakışları Ela’nın kalp atışlarını sekteye uğrattı. Ne yapacak acaba, diye düşünmeden edemiyordu. Yoksa tasarımın kendisine ait olduğunu açık açık ilan mı edecekti?
Yapamazdı!
“Sude Naz, yapacağın hiçbir şeyin işe yaramayacağını sana nasıl göstereceğimi izle bakalım,” diye mırıldandı kendi kendine.
“Raife Hanım... Daha az önce söyledim, unuttunuz mu?”
