Playing with Fire

Chapter 5

KHEYIEN’S POV

"Welcome home!" Sabay-sabay naming bati na punong-puno ng saya pagkabukas na pagkabukas ng pinto.

Si Daddy, na nasa wheelchair, ay maluha-luha kaming tinitingnan habang winewel-come siya pauwi rito sa Cebu. Kitang-kita ang happiness sa mukha niya kahit medyo nanghihina pa. Si Mommy naman ang nasa likod niya, maingat na itinutulak ang wheelchair para sa kanya.

Si Mommy lang ang sumundo sa kanya sa ospital kasi finally, ito na ang day na na-discharge siya. Walong araw din siyang namalagi sa ospital pero mabilis ang recovery ni Daddy kasi the whole family made sure na ramdam niyang hindi siya nag-iisa sa laban na 'to.

Sinasadya naming hindi sumama sa pagsundo para masorpresa siya pagdating sa bahay. We wanted to make this day extra special for him. Isa-isa kaming lumapit para mag-greet at yumakap. Si Minji ang may hawak ng bouquet ng flowers habang si Margaux ay nakahawak sa kamay ng anak niya.

My nephew then kissed his grandfather on the cheeks, at sinalubong naman siya ni Daddy ng isang masayang yakap. Kahit si Migz, hindi rin nagpahuli at nagbigay ng bearhug kay Daddy.

"Thank you for the flowers, Minji. You're such a good boy," puri ni Daddy sa apo niya, kaya naman abot-tainga ang ngiti ng bata.

"You're welcome, Lolo," sagot ni Minji. Natawa si Daddy kasi kahit hindi pa ganoon kaclear ang pananalita ni Minji, ang lakas ng good vibes ng cuteness niya. Every time na nakikita niya ang unang apo niya, parang gumagaling siya agad.

"Welcome home, Daddy. I'm glad that you finally came home," sabi ni Margaux. She looked emotional yet happy. Ngumiti si Daddy sa kanya at kinuha ang kamay niya.

"Thank you, darling. Everyone's support gave me strength to fight." Tumingin siya sa akin at hinawakan din ang kamay ko. "Just knowing na lumuwas pa kayong dalawa rito sa Cebu para bisitahin ako made me happy.

To be honest, I really missed you dalawa."

Napangiti ako pero niyakap ko siya nang mahigpit. "I missed you too, Dad. Sorry if hindi ako nakabisita agad simula noong nag-decide kayong mag-stay na rito."

Bigla akong nakaramdam ng guilt. I felt selfish for a moment, hindi ko man lang naisip ang nararamdaman ni Daddy habang nasa ospital siya.

"Me too, Dad. Sorry for not coming home more madalas. Don't worry; from now on, sisiguraduhin naming uuwi kami rito sa Cebu whenever we can para may bonding tayo, especially with my children," pangako ni Margaux.

"Oh, you two. Don't worry about me. I don't want to obligate you na umuwi lagi. Alam kong busy kayo."

"Daddy, we want to do it, hindi dahil kailangan pero dahil gusto naming makasama kayo ni Mommy. Besides, mas okay 'to para mas madalas ang bonding," sagot ko habang umiling.

"Khey’s right, Daddy. We're a family and we should be together more often. At saka, gustong-gusto ni Minji na bumibisita rito para makasama kayo."

"Khey and Margaux are right, Dad. Kahit busy kami, we can find a way. Ako na ang bahala riyan," singit ni Migz. As usual, super supportive talaga ang husband ng sister ko.

"Aw, talaga? You'll do that?" Margaux asked her husband.

"Of course, my queen. We're family anyway." Halos ma-irap ako nang masayang hinalikan ng ate ko ang asawa niya. Pero ang bida rito, si Minji—bigla siyang sumingit sa gitna nilang dalawa at nagsabi, "Mommy, Daddy, I'm hungry."

Lahat kami ay napatawa. He’s such a cutie pie!

Nag-lunch kami together at punong-puno ng tawanan ang hapag habang nagkukuwentuhan. Pero habang nag-e-enjoy kami sa dessert, biglang nag-announce nina Migz at Margaux.

"We've decided na rito na lang mag-stay sa Pilipinas for good. Months na rin naming pinag-uusapan 'to ni Migz and I think, this is the perfect time."

"Yes. Our family is growing at ayaw kong lumaki ang mga bata na malayo sa inyo. Dati kasi, laging sa Sicily kami pumupunta kaya never kaming nagtatagal kapag bumibisita rito sa Pinas."

"At least if dito na kami mag-i-stay, hindi na siya malulungkot. Pwede pa rin naman kaming pumunta ng Canada whenever we want," dagdag ni Migz.

"Are you sure about iyan? Big decision 'yan, ah," tanong ni Daddy habang nakangiti na ngayon.

"Don't worry, Dad. Pinag-isipan namin 'to nang mabuti. Mas convenient din ito para sa amin. Si Migz, madalas din namang tsine-check ang Alessi Airlines branch dito sa Cebu at Manila, and I can continue my work. I know you need my help here," sagot ni Margaux. Kitang-kita kong decided na talaga sila.

Fast forward sa day ng party. I made sure na kabog ang look ko. I wore a body-hugging blue evening dress and did my make-up to perfection. Ang long hair ko ay naka-elegant bun. Pagbaba ko ng hagdan, kitang-kita ang bilib sa mukha ng parents ko.

"You look so beautiful, darling. I'm glad you decided to go. Who knows? Baka doon mo na ma-meet ang destiny mo," biro ni Daddy.

"Tama ang Daddy mo. You're so pretty! Ngayon ka lang ulit a-attend ng party na hindi work-related. Siguradong maraming bachelors ang mapapalingon sa'yo," dagdag ni Mommy.

I chuckled. "Thank you, Mommy, Daddy. Sayang nga lang at hindi kayo makakasama."

Sumakay na ako sa sasakyan at si Rogelio, ang driver namin, ang naghatid sa akin. Pagdating sa mansion nina Migz at Margaux dito sa Cebu, akma ko nang bubuksan ang pinto nang may biglang magbukas nito mula sa labas.

And then, my heart skipped a beat. O baka huminto na yata.

Derrick.

Dashing as ever sa suot niyang suit. My heart started thumping like crazy, pero deadma lang. I acted natural.

"Anong ginagawa mo rito?" tanong ko habang nakataas ang noo. He gave me that lopsided grin na nakaka-irita pero aminin nating napakagwapo niya pa rin.

"This is Empire Business Group's

anniversary party, mahal, at isa ako sa main board members, remember? Besides, andito ako kasi gusto kong maging date ang asawa ko tonight." Inalok niya ang kamay niya sa akin.

Natawa ako nang sarkastiko. "I have a date tonight, so the answer is no." Iniwas ko ang kamay niya at lumabas sa kabilang pinto ng sasakyan. Naglakad ako nang mabilis palayo pero hindi pa ako nakakalayo nang bigla niyang hawakan ang bewang ko at hilaan ako papalapit sa kanya.

Napasinghap ako nang sumubsob ako sa matigas niyang dibdib.

"No one has the right to date my wife tonight or on any other day aside from me, your husband," mariin niyang sabi through gritted teeth. His face was void of emotion, and I knew him—galit siya.

"Baka nakakalimutan mong magdi-divorce na tayo, Mister Marasigan? Sabi mo pipirmahan mo na ang papers, so as good as hiwalay na tayo," matapang kong sagot.

His eyes darkened. "So excited na makipag-divorce sa akin, huh? Bakit? Para ba makasama mo na 'yung lalaking 'yun?"

"Anong pinagsasabi mo?"

"Akala mo ba hindi ko alam ang tungkol sa kanya? You know me, mahal. I always have eyes everywhere, lalo na pagdating sa'yo."

"Pinapa-spy mo ba ako?!"

He shrugged nonchalantly. "Who knows?"

"Damn you! Anong karapatan mong gawin 'yun?!"

"I'm your husband!" Inilapit niya ang mukha niya sa akin. Muntik na kaming maghalikan sa sobrang lapit. His eyes were fiery.

"Hindi na! Nangako kang pipirmahan mo na 'yung divorce papers!" I hissed, but he just gave me a dangerous smirk.

"I don't remember promising you that, *mi amor*." His voice became husky habang nakatingin sa labi ko. I swallowed hard. I know that look.

"D-Damn you! Don't y-you dare!" banta ko. Ang bango niya, and it was messing with my brain. Kahit ayaw kong magpaapekto, traydor ang katawan ko.

"Let me go or else, sisigaw ako!" banta ko pero lalo lang humigpit ang yakap niya. I thought he’d kiss me, pero hindi.

"Gusto mo ba talagang pirmahan ko 'yung divorce papers, my dear wife?" he asked sensually. "If you really want me to sign, then do everything I say. Start by being my date tonight."

Then, bigla niyang dinalian ng isang gentle kiss ang labi ko. My heart went wild.

"How dare you—"

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko. Bago pa ako makahuma, mas lalong humigpit ang yakap niya sa akin, halos mawalan ako ng hininga. Ang isa niyang kamay ay sumuong sa batok ko, pinuwersa ang mukha ko papalapit sa kanya.

And then, he kissed me. Not a gentle peck, but a commanding, hungry kiss.

Napasinghap ako sa gulat, at ginamit niya 'yun para mas lalong palalimin ang halik. His tongue claimed mine, dominating and ruthless. Hindi ako makagalaw. Masyado akong nabigla, masyadong nadala sa bagsik ng halik niya.

Amoy alak at mamahaling pabango siya. It was intoxicating. Kahit anong laban ko sa isip ko, sumusuko ang katawan ko. My hands, na dati’y nakasuntok sa dibdib niya, ay dahan-dahang gumapang paitaas, kumapit sa balikat niya para hindi ako matumba.

Ang halik niya ay puno ng galit, possessiveness, at pananabik. Nilaplap niya ako na parang uhaw na uhaw sa tubig.

Bawat sulok ng bibig ko ay ginalugad niya, bawat haplos niya ay nag-iiwan ng apoy sa balat ko.

I was drowning. This man... this arrogant, possessive man... still has this effect on me.

Nang sa wakas ay humiwalay siya, pareho kaming naghahabol ng hininga. His grey eyes were dark with lust and triumph. I looked at him, confused, angry, and... wanted.

"Quiet. Kung gusto mo ng pirma ko, gawin mo ang gusto ko. Take it or leave it." His voice was still husky, and his lips were swollen from our kiss.

Nanggagalaiti ako sa galit, pero may kung anong kurot sa puso ko. "I don't need to follow your wishes! Pwede kitang i-demanda!" I whispered, trying to regain my composure.

"You know me, mahal. I can use my connections to block you. I will fight it hanggang sa sumuko ka sa idea na hiwalayan ako."

Gusto ko siyang saksakin ng tingin. Arrogant man! "Damn you," I uttered. Nakita ko ang flash ng guilt sa grey eyes niya, pero saglit lang 'yun at agad ding nawala.

"Just do what I want, mahal. and you'll get what you want in no time," sabi niya sabay pulupot ng braso sa bewang ko. "Let's go. Magsisimula na ang party."

Wala akong nagawa kundi magpa-tangay. Iniisip ko na lang na after nito, mawawala na siya sa buhay ko. Iisipin ko na lang na finally, makakamit ko na ang real happiness sa piling ng ibang lalaki.

Hinarap ko ang gabing ito kasama si Derrick, promising myself na ito na ang huling beses na magpapa-under ako sa kanya. Makukuha ko rin ang kalayaan ko.