Bound to love you

BTLY |07

PAGKATAPOS namin magkwentuhan ni ma'am Agnes, the name of the woman I've talked to. At saktong nagmessage sakin si Maria. Nauna na daw siyang umuwi may emergency daw sa kanila. Sinave ko na rin agad ang number ni Ma'am Agnes para hindi mawala, nadala na'ko nung naiwala ko 'yung calling card ni Nicolai.

Mabait naman ang ginang, marami siyang kinuwento tungkol kay Paige. Kesyo patay na patay daw ito sa campus crush nilang heartbreaker at kahit na ipagtabuyan na siya ng lalaki ay sigi parin ang pangungulit niya dito hanggang sa nadisgraya ang tanging babaeng minamahal ng lalaki dahil kay Paige.

Hindi pa nakontento ang babae at pinilit pa ito sa isang kasal at doon, kinitil ng lalaki ang babae 'saka din ito nagpakamatay.

"Naabutan na lang namin silang patay. Even on her deathbed she still manage to write her last word. "Until on our next life we meet" she wrote using her own blood," Pagkukwento nang ginang na ikinatayo ng balahibo ko sa batok.

Napaka-psycho! Sobra na pagiging baliw niya, hindi naman siguro ako aabot sa gano'n? Right? Pero on the other hand, baka nga mas magiging baliw pa'ko Kay Paige kung malaman-laman ko na lang na ang lalaking mahal na mahal ko ay may mahal na iba.

'But the situation now is different, I know whom he's fated with. Hindi na ako magugulat kung balang araw magpapakasal ang dalawa' I thought referring to Boo and Agatha.

Naabutan ko na lang sa sofa ng apartment ang natutulog na si Boo. Nakanganga pa ito, buti na lang at gabi walang nakaovertime na langaw kung hindi baka namahay na ito sa bunganga niya.

Hindi maaaring maunahan ako ng langaw!

Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at marahan na umupo sa lapag para pagmasdan ang lalaking tinitibok ng puso ko. Kahit ang payapa niyang paghinga ay nakakainlove.

He murmured something kaya naman nilapit ko ang tenga ko sa bibig niya dahil masyadong mahina ang boses.

"...ov..." He whispered some words. Baka naman pangalan lang ni Agatha.

"Ganyan talaga pag si Agatha lagi iniisip mo. Babangungutin ka talaga," I whispered and made a face.

Gigisingin ko na sana siya dahil baka bangungot pa maging dahilan ng pagkamatay niya. Unahan niya pa'ko.

"Love... Don't leave... Me.." Hirap niyang bigkas na parang nauubusan siya ng hininga. Kinabahan ako sa kung anong napapaginipan niya. I stroke his hair and whispered.

"Shhh, I will never leave you. 'til the day you don't need me anymore," I showered him kisses on his forehead. Minsan lang 'to lalo na pag tulog siya.

Kumikiss naman ako dati sa pisngi niya, nagbago lang yun n'ong nagconfess ako. He doesn't allow me to kiss him anymore.

Hindi ko kayang iwan at sukuan ang lalaking 'to. Kahit pa mareincarnate ako nang milyong beses hindi ko kayang mahiwalay kay Boo. Only death can set us apart.

Maya maya pa ay bumalik sa ayos ang paghinga nito kaya naman napahinga na rin ako ng malalim 'saka kumuha ng kumot sa kwarto at kinumutan ang aking sleeping beauty.

"DAMN! Love, pati ba naman sa boys comfort room?! " His voice echoed in the four corner of the room buti na lang at walang mga tao dito.

"Oh? Bumabawi lang ako. No'ng nakaraan ikaw bumubuntot sakin, ngayon ako naman. " I grinned at him na ikinabusangot ng mukha niya.

"Pero hindi ako pumapasok sa CR ng babae!" He uttered full of annoyance napasabunot pa siya ng buhok at pinukulan ako ng nanggigil na tingin.

" Ano na lang ang iisipin ng mga tao pag nakita ka nilang pumapasok dito kasama 'ko?" He added.

"Their opinion don't matter, " pang-aasar ko pa. Ilang araw ko na din siyang binubuntutan.

Napagdesisyunan ko nang 'wag ng magselos kay Agatha.

Kahit pa naman bali-baligtarin ko ang mundo. Hindi ko kayang kalabanin ang tadhana. Kaya eenjoy-in ko na lang ang mga oras na meron ako para kay Boo.

The night I've learned that he don't want me to leave him narealize ko na masyado akong greedy para hilingin na maging akin siya ng buo. I was just loving him from the distance and I forgot that he can't be mine.

Siguro kaya paulit-ulit akong nabubuhay ay dahil gusto ko pang makasama si Boo kahit pa maikli lang ang bawat oras na meron ako.

I clung my arms as we got out of the comfort room. Napabuntong hininga pa si Boo dahil sa iilang matang nakatingin sa amin.

"Tigas talaga ng bungo mo. Pag ikaw nabully-"

" You forgot that I'm the bully?" Paalala ko sa kanya at maarteng ni-flip ang buhok patalikod.

Napabuntong hininga ulit siya tipong may dala-dala siyang problema tuwing kasama niya ako. I laughed at his reaction.

"Boo?" I asked trying to caught his attention.

"Hmm.. yes?"

"You can court her..."

"Huh? Court who?"

" Your beloved Agatha, duhh? Sino pa ba? Maang-maangan pa 'to. " He stopped walking and face me kaya napahinto din ako.

" Like what I've said. I don't want to hurt you," seryoso tingin ang pinukol niya sa akin.

"kahit pa naman hindi mo siya ligawan, the fact na siya ang gusto mo nasasaktan at masasaktan ako..." I smiled at him and pinched his cheeks. "In this life, I won't stop you from loving the person you truly love,"

I won't hold you back..

His eyes became emotionless just like the eyes I always see in my dreams. The younger version of Paige's unrequited love.

The same yet different person from the past.

" You're not planning on leaving me? Are you?" Salubong ang makakapal niyang kilay pero agad siyang nagtaka nang humalakhak ako ng tawa.

"Siempre hindi! Masokista ako e, kung gusto mo ako pa kunin mong brides maid sa kasal niyong dalawa." With that thought my heart tightened. "I am now contented being your best friend," I lied.

"I'm sorry, love. " He hugged me as if there were no eyes looking around us. "I'm sorry if I can't reciprocate your love for me," I tapped his shoulder.

"Wag mo na akong i-real talk, masakit." Usal ko at mahina siyang sinuntok sa sikmura.

I'll support my Boo no matter what. Kahit pa ang kapalit nito ay ang pagkadurog ng aking puso.

BILANG ko na ang walang katapusang irap na natanggap ko kay Agatha pagkabalik namin sa classroom. My conversation with Boo ended when the bell rang indicating that our recess break has ended.

We are both laughing together while reminiscing our childhood memories. Ang sarap sa pakiramdam na parang may tinik na nabunot sa mga lalamunan namin.

Lahat ng awkwardness na naramdaman namin sa isa't isa ay nangyare lang simula almost two years ago, on our moving up ceremony... The day I've confess my feelings for him.

"Good day class, today we are having our career guidance." Announced ng teacher sa harap at may kinausap na mga tao sa labas. I looked at Boo and as usual nagtititigan na naman sila ni Agatha.

"Den, I'll take Civil engineering in college. " Rinig kong sabi ni Agatha kay Boo. Magkatabi sina boo at Agatha habang nasa likod naman ako ni Boo kaya lagi kong nakikita ang malalandi nilang tinginan araw-araw.

Minsan nga nakakadistract na at nakakawalang ganang mag-aral. Kaso naalala ko hindi pala ako masipag mag aral. I lean forward to hear what he'll going to answer kahit pa alam ko naman na ang isasagot niya.

"Business Administration. I'll definitely make my own name in the business world," He replied. Kahit pa may malaking kumpanya ang pamilya ni Boo pangarap niya parin na gumawa nang sarili niyang pangalan.

"How 'bout you psyche?" He turned his head at me and we are both shock for a second. My heart skipped a beat at halos mag dugo ang ilong ko sa sobrang lapit ng mukha niya sakin.

"Siempre kung nasaan ka, andoon ako!" I immediately sit back properly and secretly grabbed my chest and fanned myself using my hand.

" Are you okay? Namumula ka, "

" A-ah mainit lang, " I averted my eyes away from him. I'll sacrifice my feelings for his happiness, I shouldn't hold him back from loving the girl she love!

He kindly asked one of our girl classmate na itutok sa akin ang stand fan kaya naman almost the girls in our classroom glared at me.

I stick out my tongue to all of them, too bad for them because I'm Boo's best friend, hmp... Yun nga lang too bad din sakin dahil hanggang pagiging best friend lang din ako.

Our teacher entered again with some students wearing different uniform particularly use in different courses in college and that caught all of our attention.

The man in his formal suit waved at my direction. Tumingin pa ako sa likod kung ako nga ba ang kinakawayan niya, mahirap na at baka mapahiya ako nasa harap ko pa naman si Boo.

Nicolai just laughed at my sudden action and pointed his index finger at me, mukha siyang attention seeker kaya I awkwardly waved my hand back at him kawawa naman kung ii-snob ko lang siya.

Isa-isang nagpakilala ang mga participants at ibinida ang mga kurso nila para hikayatin ang mga graduating students like us.

Hindi ko masyadong pinagtuunan nang pansin ang mga nagsasalita sa harap at itinuon na lang ang buong atensyon kay Boo.

For the first time hindi kay Agatha nakatuon ang atensyon niya kun'di kay Nicolai. Don't tell me he's already part of the federation.

Ahh no.... I think he's not....

His eyes looked at Nicolai blankly, like Nicolai is the most worthless trash he saw in his entire life.

"Boo," I lean closer to Boo and whispered into his ear.

"Oh?" He didn't manage to glanced at me kaya kinagat ko ang tenga niya.

Titig na titig kay Nicolai e. Masyado naman yata swerte ang bruho para mabigyan ng atensyon ni Boo.

Ayaw ko lang mapabilang sa mga karibal ko si Nicolai.

"What!?" He tries not to shout and whispered back. I succeed on getting his attention kaya mas malapitan kong nakikita ang mukha ni Boo. From his forehead na ngayon ay nakakunot na at mga kilay na halatang irita. Napapalunok pa'ko habang bumaba sa labi niya ang mga mata ko.

"Oh bat ka galit? Magtatanong lang eh!"

"'Wag ka muna kasing magulo. Ano ba tatanong mo? " He calmly asked.

" Threatened ka ba na baka magkagusto si Agatha kay Nicolai?" I asked. This usually happened in any love stories na nababasa ko.

Panandalian siyang nagulat at nagkanda-haba pa ang nguso bago umiling. Aha! He's so transparent. I chuckled at him.

"Don't worry baby Boo, ako na ang bahala sa kanya. Hindi siya magiging hadlang sa pagmamahalan niyo," Sabi ko. I smiled at him but his reaction change quickly.

"No," He said dryly. " Don't come near him again,"

Hindi niya na ako pinansin kahit ilang kuhit at pagtawag sa pangalan niya ang ginawa ko. He focused on talking with Agatha about the student representative in psychology course.

He smiles brightly while talking to her but with me, he usually get annoyed or take deep sigh's!

Tamad akong umob-ob sa mesa ko at nagdadasal na sana matapos na ang kalokohang career guidance keneme ng school.

Hindi na ako nagulat at nanatili lang sa pagkaub-ob nang maghiyawan ang mga kaklase ko.

"Ma'am si psyche po natutulog!" I thought he'd start with a speech pero napaupo ako nang maayos nang bigla niyang sinigaw ang pangalan ko.

It was Nicolai 'fvcking fvck' sparrow...

Ano siya bata? I assessed him from a distance and he's more mature now since the last time I saw him.

He still had his cleaned cut hair, mukhang required sa department nila and seems he grow taller than Boo mga 1 inch lang naman.

Siempre kay Boo parin ako kampi!

"Psyche?" Our teacher said in a total confusion. "Do I have a student named psyche? She asked again and opened her desk to check if that name exist in our master list.

My mouth gaped in shock and our room filled with laughter, mas rinig kong pinakamalakas ang tawa ni Agatha. Nakakasama ng loob!

Pinanlakihan ko si Boo ng mata dahil sa pagpipigil niya ng tawa.

"Class, quite!" Natahimik saglit ang lahat bago pumalahaw ulit ng tawa. Boo also couldn't take it and burst into laughter.

I should be embarrassed but with this moment my eyes couldn't just take off from Boo. He laughed at his full content.

Sa isip ko napakababaw naman ng kaligayahan nila but while looking at him, it feels like everything around me is in slow motion.

The only thing I could hear is the fast beating of my heart and boo's laughter.

I'm falling deeper and deeper. I couldn't be save. Sorry Ma'am Agnes, but I think I don't need your help anymore.

I am contented to see him happy like this. I don't know what happened next. My body just move on its own and throw myself at Boo.

I was like enchanted for a second.

I shut his mouth using my lips.

I kissed him in front of everyone.

TBC