บทที่ ๑๓(บุหลันดั้นเมฆ)
"พี่ดลคะ… เรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ ไปกันค่ะ"
"ไปกันครับ"
ฉันนั่งมองคุณบีเข็นรถพาพี่ดลออกไปขึ้นรถตู้หน้าบ้าน วันนี้พี่ดลมีนัดตรวจร่างกายกับคุณหมอ ฉันมาอยู่นี่ไม่ใช่อยู่ในตำแหน่งเมียหรอกนะ มาอยู่ในตำแหน่งคนรับใช้น่ะ แต่เป็นคนรับใช้ที่แต่งตัวสวยเท่านั้นเอง เฮ้อ!ไม่มีใครคิดจะชวนฉันไปด้วยเลยสักคน ฉันก็อยากจะรู้นะว่าอาการเขาเป็นอย่างไรเมื่อไรจะหายสักที ฉันอยากไปจากที่นี่ใจจะขาดแล้วนะ เมื่อคืนฉันไลน์คุยกับคุณพ่อ ฉันปิดกั้นตำแหน่งที่อยู่นะ คุณพ่อเลยไม่ทราบว่าฉันไม่ได้ไปญี่ปุ่น ฉันคิดถึงคุณพ่อมากๆเลยอยากกลับไปกอดท่านจังเลย แต่ว่าฉันรับปากคุณแม่แล้วนี่ ถ้าสิ่งที่ฉันทำจะทำให้คุณแม่รักฉันบ้างฉันก็ยอม ถึงแม้มันจะดูโง่ก็ตาม
"ขับรถดีๆนะคะลุงอ่ำ "
"คุณนายไม่ไปด้วยหรอครับ"
"ไม่ล่ะค่ะ ไม่มีคนชวน ไปก็เหมือนอากาศอยู่บ้านดีกว่าค่ะ เดี๋ยวทำขนมไว้รอนะคะ"
"ลาภปากไอ้อ่ำอีกแล้ว ขอบคุณคุณ
