บทที่ ๑๕(ห้องน้ำเป็นเหตุ สังเกตได้)
"ป้านีบอกว่าเธอไม่สบาย เป็นอะไร"
"ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ"
"ตายจริง คุณฝนทานยาหรือยังคะ เอาไหมคะเดี๋ยวบีเอามาให้"
"เรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ"
"คุณฝนไม่สบายแบบนี้ พี่ดลอาบน้ำยังไงคะเนี่ยเดี๋ยวบีอาบให้ละกันนะคะวันนี้"
วันวิสารีบเสนอตัวอาบน้ำให้นพดลทันที เมื่อเห็นว่าภรรยาสาวของชายหนุ่มบอกว่าปวดหัว แต่ความเป็นจริงหลังจากวันแรกที่นพดลตั้งใจจะแกล้งภรรยาสาวแล้ว วันต่อๆมาชายหนุ่มก็ไม่เคยให้หญิงสาวอาบน้ำให้อีกเลย เขาอาบเองได้ถึงตาจะมองไม่เห็น ขาจะไร้ความรู้สึกแต่แขนก็ยังใช้การได้ เพียงแค่เวลาลงจากรถเข็นชายหนุ่มจึงให้ภรรยาสาวช่วยยกประครองตนเองก็เท่านั้น
"ไม่เป็นไรครับ น้องบีไปพักเถอะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ฝนคุณไหวหรือเปล่า"
"ไหวค่ะ"
"ไหวก็มาทำหน้าที่ได้แล้ว ผมอยากอาบน้ำ"
"ค่ะ"
ฟ้าระดาเดินมารับรถเข็นต่อจากพยาบาลสาว วันวิสาแสดงออกมาว่าไม่พอใจ เธอจ้องหน้าฟ้าระดาต
