บทที่ ๑๙(พิสูจน์ความจริง)
"พี่ดลสวัสดีครับ คุณบีคุณฝน สวัสดีนะครับ ขอโทษทีนะครับพี่ดลผมมาช้าพอดีแวะรับก
"ครับ ไม่เป็นไรเลย กรมาด้วยเหรอ เข้ามาหรือยังครับ"
"มาด้วยครับ แต่คุยโทรศัพท์เห็นว่าจะโทรหายัยฟ้าน่ะ พี่ฝนมีอะไรจะฝากถึงยัยฟ้าไหมครับ"
"เอ่อ… ไม่มีค่ะเดี๋ยวฝนค่อยไปโทรหาเองค่ะ ขอบคุณค่ะ"
"ที่จริงถ้าหมอธีไม่ว่าง โทรบอกบีได้นะคะเดี๋ยวบีทำให้พี่ดลเองก็ได้ค่ะ"
"ครับถ้าวันไหนผมไม่ว่าง ผมจะโทรบอกคุณบีนะครับ งั้นเรามาเริ่มทำต่อเลยนะครับ ทำถึงไหนแล้วครับ"
หมอธีรภาพมารับหน้าที่ต่อจากพยาบาลสาว วันวิสาจึงขยับออกมายืนคอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆ ส่วนคนที่ไม่ไม่ได้เรียนมาในด้านนี้จึงทำได้แต่นั่งให้กำลังใจ ตั้งแต่หมอธีเข้ามาหญิงสาวก็เงียบมากกว่าเดิม จากที่คอยพูดชมชายหนุ่มไม่หยุด ตอนนี้แทบจะนั่งเป็นใบ้เลย หมอธีเองก็ชำเลืองมองหญิงสาวไม่หยุด ด้วยว่าหมอหนุ่มมั่นใจว่ายังหญิงสาวตรงหน้ายังไงก็เป็นเพื่อนสาวขอ
