8

1421 Words

“อย่า....” น้ำเสียงแผ่วเบาสบถ จนแทบไม่ได้ยินครั้นถูกกลบโดยเสียงหายใจ ของ ชายหนุ่ม เรือนร่างหนาล้ำ เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อสีใสไหลซึมผิวกาย ครั้นกำลังใช้ปลายนิ้วถูไถ กลีบกุหลาบอวบอิ่ม ก่อนจะค่อยๆ สอดใส่เข้าไปสำรวจ ความอบอุ่นภายใน เรือนร่างวารินทร์ “อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ “ ดวงตาคู่สวยเบิกโพลง ขณะบิดตัวไปมาด้วยอาการ เจ็บและคับแน่นตรง ร่องกุหลาบสองกลีบ ‘นี่เราต้องเสียตัวให้ผู้ชายคนนี้จริงๆ หรอเนี่ย’ วารินทร์ ครุ่นคิดในหัว ระหว่างถูกนิ้วสากชักเข้าออกตรงช่องสวาทจนน้ำฉ่ำแฉะไหลเยิ้ม เจ้าของใบหน้าหล่อเหลากระตุกยิ้มอย่างชอบใจ ครั้นรู้ว่าผู้หญิงที่เขากำลังจะมีอะไรด้วย ยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่ มือหนาหยุดขยับการ สอดใส่ ในระหว่างที่ร่างเล็กกำลังหายใจอย่างโรยริน อีกทั้งขาเรียวยังอ่อนแรง ที่จะต่อต้านทำได้เพียงปล่อยให้ ร่างหนาล้ำจัดแจงตามชอบ ทำไมต้องหลอกกันด้วยนะเจ๊แป๋ว ฉันครุ่นคิดอย่างแค้นใจ ไม่คิดเลยว่างานที่เจ๊แกบอกจะเป็นงานอย่าง ว่าเธอจึงต้องมา รองรับความเจ็บปวดจากผู้ชายคนนี้ .. “อ๊ะ กรี๊ดดดดดดด!!" ในระหว่างครุ่นคิด วารินทร์ถึงกับกรี๊ดลั่นพลางบิดตัวไปมาครั้นถูกริมฝีปากหนา โลมเลีย เจ้าปรับสีชมพูอ่อนของเธอ “อย่านะ~~อือออ อ่าาา” ร่องสวาทฉ่ำแฉะถูกดื่มด้ำจน เจ้าตัวสมองขาวโผลน ดวงตาเหลือก ไม่อาจจะทนรับความเสียวซ่านขนาดนี้ได้อีก จำต้องเอ่ยเสียงครวญคราง ออกมา อย่างสม่ำเสมอ ปลายนิ้วเรียวสวยจิกผมหนานุ่มของราเชนทร์ ด้วยความพลั้งเผลอ ก่อนที่เขาจะยอมถอดถอนริมฝีปากหนาออก พลันกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะจับเอวคอดขยับเข้าหาลำตัวทำการสอดใส่เจ้าแท่งร้อนที่กำลังชูชันอย่างเต็มที่อยู่ระหว่างกลาง มือหนาจับแก่นกายลำแข็งถูไปมา อย่าเบาบาง ก่อนจะสอดใส่จน วารินทร์สะดุ้งเฮือกเธอไม่เคยได้ลิ้มลองรสชาติแห่งความเจ็บปวดขนาดนี้มาก่อน ปึก!ปึก!ปึก! "กรี๊ดดดดดด!! เจ็บเอาออกไป" อีกทั้งยัง ดูเสียวซ่านจนแทบจะคลั่ง นี่มันคงจะเป็นความรู้สึกของการ ร่วมรักสินะ ฉันได้แต่ครุ่นคิด แม้จะเสียใจที่ถูกขืนใจ ผู้ชายคนนี้ดูดีอย่างมากขนาดที่เธอยังไม่เห็นหน้าเขาแบบชัดเจนด้วยซ้ำ กลิ่นกายหอมละมุนถูกปรายจมูกเรียวดอมดม อย่างมีความสุข ขนาดสอดใส่ยัดเยียดแก่นกายเข้าไปภายในร่องสีชมพูอ่อนอย่างบ้าคลั่ง เริ่มแรก ราเชนทร์ก็ดูอ่อนโยนอย่างมากทว่า ช่วงหลังเขาเริ่ม กระแทกหนัก จน วารินทร์เริ่มจะหวาดกลัวจนต้องใช้มือแตะดันแผ่นท้องเขา ให้ชะลอจังหวะ ทว่า กลับถูกราเชนทร์จับมือเรียวกดลงแนบเหนือศรีษะ ตับ ตับ ตับ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังอยู่ภายในห้อง ขาเรียวสวยถูกจับฉีกกว้าง รองรับร่างหนาที่กำลังกระแทกสอดใส่อยู่ตรงกลาง อย่างรุนแรง “เจ็บนะคะ เบาๆ หน่อย” เสียงแผ่วสบถ ก่อนจะถูกมือหนาจับเอวพลิกในท่าคลานเข่า เผยมห้เห็นดอกไม้งามพร้อมกลีบกุหลาบแย้มบานตรงหน้า ริมฝีปากหนาที่กำลังก้มลงโลมเลีย ร่องสยิวตรงสะโพกอวบ “คุณบ้าไปแล้ว....” วารินทร์รู้สึกเขินอายจนแก้มแดงระเรื้อ เมื่อชายหนุ่มดูดดื่มและรุกล้ำเรือนร่างเธอแบบถาโถม ก่อนจะสอดใส่แกนกายลำแข็งทาง รูสวาท จากบั่นท้ายอวบงอนงามของวารินทร์ ความรู้สึกจุกและเจ็บเกินจะบรรยาย ร่างเล็กถึงกับเข่าอ่อนล้มพับ พลางถูกมือหนาสอดเอวคอดแนบลำตัว ขณะสอดใส่เร่งจังหวะเร้าร้อน กรงเล็บคมทั้งจิกและข่วน แผ่นหลังขาวเนียนจนเป็นรอยแดง ถลอกแสบซ่าน เพียะ! มือหนาตบเข้าสะโพกอวบ อย่างเต็มแรง วารินทร์เริ่มทรมาน กับความรุนแรง ที่ราเชนทร์กระหน่ำทำกับเธอแม้กระทั่งยามที่เขาจับเธอนอนตะแคง พลางสอดใส่ อย่างสุขสม นั่นยิ่งจุกและคับแน่น เสียงกระแทกดังเร่งจังหวะ ผมสีดำยาวสลวยถูกมือหนาขยุ้มดึง จนแสบไปทั่วหนังศรีษะ การร่วมรักคืนนี้มันไม่ต่างอะไรกับการทรมาน แบบซาดิสม์ ยิ่งอารมณ์ของชายหนุ่มพุ่งพล่านมากแค่ไหนร่างเล็กของวารินทร์ที่รองรับก็ย่อมเจ็บปวดมากแค่นั้น อัก อัก อัก มือหนาบีบขย้ำ ลำคอขาวจนวารินทร์ลิ้นจุกปากตาเหลือก เหมือนคนใกล้ตาย พร้อมกับแรงกระแทกช่วงท้ายที่รุนแรง “ใกล้จะแตกแล้ว อ๊าาา” " อ๊ะ!อ๊ะ!อ๊ะ!" เสียงคำรามผ่านลำคอหนา ขณะที่บั้นเอวหนาเร่งจังหวะรัวเร็วพลันปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นภายในเรือนร่างเล็กจนล้นเอ่อถาโถมราวกับเขื่อนแตก วารินทร์ชาไปทั้งตัวเมื่อเธอถูกชายหนุ่มปลดปล่อยก่อนที่เขาจะลงนอนหลังข้างๆ เธออีกทั้งยังเอาแขนล้ำวางพาดหน้าท้องขาวเนียน และเอาใบหน้าซบอกอวบอิ่มไม่ยอมออกห่างแม้เสี้ยวนาทีผิดแปลกกับผู้หญิงคนอื่นที่หลังจากราเชนทร์มีอะไรด้วยเขาก็จะทิ้งเธอให้นอนลำพังในห้องส่วนเขาก็กลับไปนอนคอนโดตนเองหลังเสร็จสมใจ ทว่าคืนนี้ชายหนุ่มกลับมิเป็นเช่นนั้น เสียงหายใจดังสม่ำเสมออยู่ภายในห้องนอน ขณะที่ร่างหนาหลับไหล ดวงตาคู่สวยก็ได้แอบร่ำไห้ อยู่ภายในความเงียบสงบภายในห้อง เธอไม่อาจรอให้ถึงเช้าเพื่อเจอหน้ากับผู้ชายที่เผลอมีอะไรด้วยเพราะความผิดพลาด วารินทร์หอบพยุงเรือนร่างเปลือยเปล่าลุกจากเตียงในความมืด เพื่อเดินไปห้องน้ำชำระล้างตัว ทว่าจู่ๆ ไฟในห้องก็เปิดขึ้น ทำให้หญิงสาวตกใจ ก่อนจะรีบนั่งฟุบลงเอามือปิด เรือนร่างเปลือยเปล่า จากสายตาคู่คม “เธอจะไปไหน?” น้ำเสียงหนาเอ่ยถามพลางมองจ้อง วารินทร์ ที่กำลังนั่งก้มหน้า ไม่กล้ามองเขาอยู่บนพื้น ทำให้ชายหนุ่มต้องขยับตัวลุกเดินมาที่เธอ .... “อย่าเข้ามานะคะ” น้ำเสียงสั่นระรัวเอ่ยห้าม ทำให้ราเชนทร์ต้องชะงัก พลางยกยิ้มมุมปาก “นี่เธอกลัวฉันหรอหรือว่า อาย” น้ำเสียงหนาเอ่ยขึ้นทำให้วารินทร์ ยอมหันหน้ามามองจ้องเขาจนชายหนุ่มถึงกับชะงักกลืนน้ำลายกึกใหญ่ลงคอ เมื่อได้เห็น ใบหน้าสะสวยของวารินทร์ แบบเต็มตา “ใครกลัวคุณกันละไอ้คนฉวยโอกาส” แม้ตอนนี้จะรู้ว่าตนเอง ไม่ต่างอะไรกับลูกไก่ในปากจระเข้ ทว่ายังอดกลั้นแสดงฝีปากเพื่อ รักษาศักดิ์ศรีอันน้อยนิด ที่เหลืออยู่ ของตนเอง นั่นยิ่งทำให้ ราเชนทร์ หลงใหลในฝีปากเธออย่างมาก ไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มวัย35แบบผม จะต้องมาพ่ายรให้กับ เด็กสาวตรงหน้าที่ดูเหมือนจะยังไม่บรรลุนิติภาวะอย่างเธอ “งั้นนเธอก็เดินงม หาทางมาเองละกัน เพราะว่าฉันจะปิดไฟ” เมื่อชายหนุ่มเห็นว่า วารินทร์เขินอายเขาจึงแสร้งปิดไฟทว่าดวงตายังคงแอบมอง เด็กสาวที่เดินมาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงแบบเงียบๆ ด้วยใบหน้าอมยิ้ม ก่อนที่พวกเขาจะผล็อยหลับไปในที่สุด จะให้เธอแบกร่างกายอันบอบช้ำนี้กลับก็ใช่เรื่อง น้องพลาดพลั้ง ต้องทาแล้วไหมอย่างนี้ คอมเม้นท์เยอะมาอีกตอน !! กดหัวใจ+ เพิ่ทเข้าชั้นด้วยนะ นิยายเรื่องที่ 2 ของเซ็ทมาแล้วววว ไปตามกันเร็ว โปรยปราย......... เพราะเขาเข้ามาทำให้หัวใจที่เคยเย็นชาสั่นคลอน ที่สำคัญเขาเข้ากับลูกสาววัยห้าขวบของเธอโดยไม่คิดรังเกียจ ทุกการกระทำของภูพิงค์ทำให้พิตะวันยอมเปิดใจยอมรับเขาเข้ามาในหัวใจ แต่ทว่าความรักที่กำลังสุกงอกกลับต้องพังทลายเมื่อเขาตอบแทนเธอโดยการเฉลยว่ามีผู้หญิงที่กำลังจะแต่งงานด้วย ไม่พอเพียงเท่านั้นยังเอาความแค้นที่เขาเข้าใจผิดกระทำย่ำยีเธอจนบอบช้ำ เมื่อความแค้นของเขาสิ้นสุดและเตรียมเข้าพิธีวิวาห์กับคนอื่น พิตะวันเลือกจะเดินจากมาหอบเอาหัวใจอันชอกช้ำหนีไปให้ไกลคนใจร้ายโดยไม่รู้เลยว่ากำลังมีหนึ่งชีวิตที่ถูกฝากฝั่งไว้ให้เป็นของขวัญในวันที่ความรักร้าวราน

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more