M I L L E R
Natigilan si Axel, malamang dahil ito sa narinig niya mula sa akin. Sinubukan ko na makita ang mukha. Pero sa palagay ko ay nahihiya siya. Sa akin man o sa buong sitwasyon ay hindi ako sigurado. Sa sobrang hiya niya ay umiwas ulit siya ng tingin at humingi ng tawad gamit ang mahinang boses.
“I-I’m sorry.”
When I heard his shy voice, my body automatically responded. Napa-kapit ako ng mahigpit sa kamay ni Axel. Hindi ito ang sagot na inaasahan ko. Sa dami ng iniisip ko sa sandaling ito, mula sa biglaan na pag-amin ni Axel, hanggang sa pagpigil ko sa kanya, ay hindi na rin gumagana ng maayos ang isipan ko. I just want all the thoughts and feelings to be freed. Gusto ko na rin na umamin.
“I should've shut my mouth.” Tumingala ako nang marinig ang boses ni Axel. It was a very qu
