M I L L E R
Strange. Parang noong unang mga buwan ko pa lang sa mansyon na ito ay pakiramdam ko’y nasa isang masikip akong silid. May mga matang nakamasid sa akin sa bawat sulok, at mayamaya sila kung mag-bulungan tungkol sa akin. May mga panahon din na pakiramdam ko ay iniiwasan ako ng lahat. Yet, strange enough, the moment I returned to the Red Mansion with Axel, that a restricted feeling was no longer present. As if I am really going home to my own place.
Is this me becoming comfortable in this mansion?
Ninanamnam ko pa ang luwag na nararamdaman ko nang magsalita si Axel nung papasok na kami ng silid.
“The woman earlier… She seems to be a good person.”
Nauna akong pumasok kaya lumingon ako sa kanya nang marinig ang mga katagang ito. I did not expect na hanggang ngayon ay nasa isip
