ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน ธีร์ก็กระชับฝ่ามือแน่น ออกแรงดึงร่างบอบบางให้ลุกขึ้นยืนเทียบเคียง เขาไม่ปล่อยให้เธอมีโอกาสลังเล ชายหนุ่มกึ่งจูงกึ่งลากพรีมเดินตรงไปยังโถงลิฟต์ส่วนตัวที่สงวนไว้เฉพาะลูกบ้านชั้นเพนต์เฮาส์
ภายในห้องโดยสารของลิฟต์ตัวกว้าง บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าอึดอัด ตัวเลขดิจิทัลขยับพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ตามความสูงของตึก ธีร์ยืนตัวตรงสายตาจับจ้องอยู่ที่บานประตูกระจกสะท้อนเงา เขาไม่ปล่อยมือที่กอบกุมข้อมือของเธอ นิ้วหัวแม่มือหยาบกร้านเกลี่ยวนอยู่บนชีพจรที่เต้นระรัวของพรีมอย่างจงใจ
ติ๊ง
ประตูลิฟต์เปิดออกสู่โถงทางเข้าส่วนตัวของเพนต์เฮาส์ ธีร์แตะคีย์การ์ดและผลักบานประตูไม้เนื้อแข็งเข้าไป ก้าวเข้าสู่พื้นที่อาณาจักรส่วนตัวที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีดำ เทา และวัสดุโลหะมันวาว ความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศที่เปิดทำงานอัตโนมัติปะทะเข้ากับผิวเนื้อ
พรีมก้าวเท้าตามเข้ามา รองเท้าส้นสูงของเธอแทบไม่มีเ
