รักวายร้ายนายเย็นชา

ผู้ดูแล

บทที่01

สวัสดีค่ะดิฉันชื่อ ชบา อายุ25ปีอยู่ตัวคนเดียวพ่อเเม่เสียชีวิตหมดฉันเลยต้องดิ้นรนทำงานหาเงินส่ง

ตัวเองเรียนแต่โชคดียังมีผู้ใหญ่ใจดีที่มอบทุนการศึกษาให้ฉันจนเรียนจบปริญญาตรี

นิสัยฉันเป็นคนง่ายๆหมายถึงแบบอว่ายู่ที่ไหนก็ได้กินอะไรก็ได้ไม่เรื่องมาก ตอนนี้ฉันกำลังหาสมัครงานอยู่ค่ะฉันพึ่งจะโดนเจ้านายเก่าไล่ออกเมื่อวานนี้เองค่ะสาเหตุเพราะไม่ยอมเป็นเด็กของเขา ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมไปทำงานที่ไหนพวกเจ้านายจะต้องยื่นข้อเสนอแบบนี้ให้ฉันทุกทีแต่ละคนอายุก็แก่จนหัวหงอกหมดแล้วยังไม่รู้จักปล่อยวางเรื่องอย่างว่าเหนื่อยใจแทนคนเป็นเมียพวกเขาจริงๆที่มีผัวเป็นเ*******ูแบบนี้

“ทำไมงานมันหายากแบบนี้เนี่ย"มองไปดูรอบๆก็มีแต่ตึกแล้วก็ตึก เป็นตึกบริษัท

ทั้งนั้นแต่!!เขายังไม่เปิดรับสมัคร เศร้าใจ

“แล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนมาส่งค่ารถค่าคอนโดล่ะที่นี้ค่าน้ำค่าไฟค่าเน็ตอีก เฮ้อออชีวิตฉัน:(" ฉันนั่งบ่นกับตัวเองคนเดียวอยู่บนรถพูดแล้วน้ำตาจะไหล

กริ่ง~กริ่ง เสียงโทรศัพท์

(น้ำ )

“ฮัลโหลว่าไง"

"แกหางานได้ยังชบา “

"ยังเลยไปสมัครที่ไหนเขาก็ไม่รับ"พูดเสียงเศร้าๆ ก็มันเศร้าจริงๆอ่ะ

“ฉันมีงานให้แกทำเงินดีด้วยสนใจไหม“พอได้ยินแบบนั้นหัวใจก็พองโตขึ้นมาทันที

“งานอะไรเหรอน้ำ"

“งั้นแกมาที่บ้านฉันก็แล้วกัน“

"โอเครเพื่อนรัก"ฉันวางสายแล้วรีบขับรถไปที่บ้านของน้ำทันทีน้ำเป็นเพื่อนคนเดียวของฉันแล้วเป็นคนที่ค่อยอยู่ข้างฉันมาตลอด

น้ำโชคดีที่เกิดมาบนกองเงินกองทองไม่ทำงานก็มีเงินใช้ไปทั้งชาติบ้านของน้ำรวยมากเเต่น้ำไม่เคย

รังเกียจฉันเลยที่ฉันเป็นคนจนทางบ้านของน้ำก็ไม่

เคยห้ามให้พวกฉันคบกันเป็นเพื่อนเลยนะครอบครัว

ของน้ำใจดีกับฉันมากๆ

#บ้านน้ำ

ตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านของน้ำแล้วน้ำกำลังไปเอา

เอกสารเกี่ยวกับงานมาให้ฉันอยู่ค่ะส่วนฉันก็นั่งรอน้ำ

อยู่ที่ห้องนั่งเล่น สักพักน้ำก็มา

“แล้วคุณลงคุณป้าไปไหนเหรอน้ำ"

“ป๊ากับม๊าไปบ้านใหญ่น่ะ ฉันว่าฉันมาคุยเรื่องงาน

กันดีกว่า "

“โอเค! งานที่จะให้ฉันทำเป็นงานอะไรเหรอ “

"ไม่มีอะไรมากงานนี้เป็นงานโครตสบายไปหางาน

ง่ายๆสบายๆเงินดีๆแบบนี้ไม่มีอีกแล้วจะบอกให้ "

น้ำนั่งเอามือท้าวคางตัวเองแล้วยกยิ้มให้ฉัน

“งานที่ฉันจะให้แกทำก็คือ เป็นผู้ดูแลพี่ชายของฉันเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องฉันสิ่งที่แกต้องทำ ดูแลเขา

แล้วพยายามทำให้เขากับไปทำงานที่บริษัทให้ได้

ฉันให้เวลา1ปี ถ้าแกทำให้พี่ชายฉันกับมาเป็นคนเดิม

แล้วกลับไปทำงานฉันจะเพิ่มเงินพิเศษให้เป็น

สองเท่า “

"ห๊ะ!!1ปี เอ่อ..มันไม่ยากไปหน่อยเหรอน้ำ

ไปเป็นผู้ดูแลพี่ชายเธอเนี่ยนะฉันคง..."

“เดือนละ3แสน “

" 3แสน!!!"ทำงานที่ไหนถึงจะได้3แสนแบบนี้ว่ะเนี่ย

"เดือนละ3แสน1ปีก็3ล้าน6 ถ้าแกทำเสร็จฉันจะให้อีก2เท่า สนใจไหม"ไม่สนก็ควายแล้วเงินดีขนาดนี้

“งั้นตกลงฉันทำงานนี้ ฉันจะได้มีเงินไปเปิดร้าน

ขนมเบเกอรี่ตามความฝันของฉันซะที “

"ต้องแบบนี้สิเพื่อนรัก นี่สัญญาการทำการอ่านก่อนเซ็นก็ได้นะ "

พึ่บ!!ฉันหยิบเอกสารเซ็นสัญญามาเซ็นทันที

“ไม่อ่านหน่อยเหรอชบา “

"ไม่ต้องหรอกฉันเชื่อใจแก แกคงไม่โกงฉันหรอก

จริงไหม “

"แน่นอน อ่ะนี้เงินก้อนแรก "น้ำยื่นเช็คเงินสดมาให้ฉันหนึ่งล้าน

“โห้!!!น้ำแกให้ฉันมาครั้งแรกหนึ่งล้านเลยเหรอ “

"เพื่อแกไม่พอใช้ค่างวดรถแกเหลือแค่10งวดไม่ใช่เหรอเอาไปจ่ายให้มันหมดๆไปเถอะจะได้เบาค่าคอนโดแกด้วยและที่สำคัญแกต้องย้ายไปอยู่ที่

บ้านพี่ชายฉัน"

“ขอบคุณนะน้ำแกเพื่อนที่ฉันรักมากที่สุดเลยยัง” ยิ้มน่าบานเท่าจานบิน

“แกก็เป็นเพื่อนที่ฉันรักมากเหมือนกัน ฉันถึงไว้ใจ

ให้แกมาดูแลพี่ชายฉันไงหวังว่าแกคงไม่ทำให้ฉัน

ผิดหวังนะชบา"

“โอเคไม่มีปัญหาฉันจะทำให้เต็มที่เลย"

แต่จะว่าไปพี่ชายแกที่เป็นลูกพี่ลูกแกอายุเท่าไรเหรอแล้วทำไมต้องหาคนดูแลด้วยล่ะเขาเป็นอะไรเหรอ"

"เขาอายุ33-34นี่แหล่ะ “ห๊ะ!!อายุก็เยอะเเล้วนิทำไมต้องไปดูแลด้วยล่ะ

"เขาเป็นง่อยพิการเดินไม่ได้เหรอน้ำ “

"เอาเป็นว่าแกไปที่บ้านพี่ชายฉันเดี๋ยวแกก็รูเริ่มพรุ่งนี้เลยนะเเล้วย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านพี่ชายฉันเลยนะ “

"โอเครๆ งั้นฉันกลับก่อนนะ "

"พรุ่งนี้เจอกัน"

ก่อนจะกลับคอนโดฉันคงต้องเอาเงินไปจ่ายงวดรถกับคอนโดทั้งหมดให้มับจบๆไป จ่ายทุกอย่างเสร็จเงินก็เหลืออยู่ประมาณ2แสนกว่าๆพอได้จ่ายค่าหนี้ทุกอย่างหมดแล้วมันโครตโล่งใจ

เลย แต่ก็เหลือคอนโดที่ยังเหลืออีกเยอะอยู่แต่ไม่

เป็นไรผ่อนไปเลื่อยๆเดี๋ยวก็หมดเอง ไปเตรียม

เก็บเสื้อผ้าของใช้ก่อนดีกว่าพรุ่งนี้ฉันต้องย้ายเข้า

ไปอยู่บ้านพี่ชายของน้ำ

#ตัดมาเช้าวันต่อมา

9:00

ณ.บ้านพี่ชายของน้ำ “น้ำบ้านหลังนี้เหรอทำไมผู้ชายชุดดำเยอะจังอะ

“ฉันมองดูรอบๆด้านไหนๆก็มีแต่พวกผู้ชายชุดดำ

แต่ละคนมีแต่หน้าโหดๆ “ก็พี่ชายเป็นมาเฟียงั้น! ควับ!!!!ฉันหันไปหาน้ำคอแทบหัก

"ห๊ะ มาเฟีย"น้ำเอามือมาปิดปากฉัน

“แกจะตะโกนทำไหมชบา!! เเกเห็นไหมพวกนั้น

มองมาที่แกกันหมดแล้ว “

"โทษที่ก็คนมันตกใจนิ"ทำไมน้ำไม่บอกฉันตั้งแต่แรก อะว่าพี่ชายน้ำเป็นมาเฟีย

"ป่ะ!!เข้าไปในบ้านกันเถอะ "มาถึงขั้นนี้แล้วเงินก็รับมาแล้วคงถอยตอนนี้ไม่ทันแล้วล่ะ

“ห้องที่ฉันบอกให้เตรียมไว้เตรียมแล้วใช่ไหม"

น้ำหันไปคุยกับพวกแม่บ้าน

"เตรียมไว้แล้วค่ะคุณหนู “

"นี่คุณชบาเพื่อนฉัน จะมาเป็นคนดูแลเฮียแม็ก"

"สวัสดีค่ะคุณชบา “

"ไม่ต้องเรียกคุณหรอกเรียกชบาเฉยๆก็ได้ค่ะ"

"เดี๋ยวเอาของคุณชบาไปเก็บที่บนห้อง ส่วนชบา

แกมากับฉัน ฉันจะพาไปหาเฮียแม็ก"

“อืม! “ฉันเดินตามน้ำไปข้างบน บ้านเขาใหญ่

โตอลังการงานสร้างมากกกกก!! ตกแต่งเฟอร์นิเจอร์

ได้สวยงามมากๆ

“แล้วพ่อกับแม่เขาไปไหนเหรอ “

"คุณลุงคุณป้าเขาไปดูงานที่ต่างจังหวัดน่ะอีก

สักสองอาทิตย์พวกท่านก็กลับ“

"อ๋อ!! “

"ถึงแล้วห้องเฮียแม็ก "น้ำกำลังจะเปิดประตูห้องเข้าไปแต่ทว่า

ตุบ!เพล้ง!!!!เพล้งงง

"กูบอกไม่กินก็ไม่กินสิว่ะออกไป!!!!!"เสียงปาของดังอยู่ในห้อง

"คุณแม็กกินอะไรสักหน่อยเถอะนะคะ"

"มึงจะออกไปดีๆหรือจะให้กูยิงมึงห๊ะ!! “

"เฮือก!!! ยะ..ยิงกันเลยเหรอ “

แกร็ก!!เสียงประตูถูกเปิดออก

คนที่เปิดประตูเดินออกมาเป็นแม่บ้านใบหน้าอาบ

เลือดออกมาเลย

“นะ..น้ำ ฉะ..ฉันว่า “เริ่มสั่นไปทั้งตัวเเล้วตอนนี้ ยกเลิกตอนนี้ยังทันไม่วะ

“ป่ะ!!เข้าไปข้างในกัน“ดึงมือฉันเดินข้าไปข้างใน แต่มืออีกข้างดึงแขนน้ำ

เอาไว้

“ฉันว่าฉันขอลาออกว่ะน้ำเดี๋ยวฉันเอาเงินคืนแกให้นะน้ำ “

"ไม่ได้!!แกเซ็นสัญญาตกลงกับฉันแล้วมา“ดึงแขนฉัน

"ไม่ไป!!ไม่เอา!! “ฉันส่ายหน้าให้น้ำ

“มา!!!ไม่ต้องกลัวมีฉันอยู่ทั้งคน มาเร็วๆ"น้ำลากตัวฉันเข้าไปในห้องจนได้ พอเข้ามาในห้องฉันสัมผัสได้ว่าไม่ควรอยู่ตรงนี้นานๆฟิววว!!!เพล้งงง!!! นั้นงั้นฉันบอกแล้ว!!ปาขวดเหล้าเฉียดหัวฉันไปอีกบอกเลยตอนนี้ขาฉันสั่นไปหมด

"กูบอกแล้วใช่ไหม!!ว่าอย่าเข้ามาอีกออกไป “เสียงดังลั่นห้องเขายืนหันหลังให้กับพวกฉัน

“เฮียแม็กนี่น้ำเอง "

"ออกไปฉันไม่อยากเจอใคร“คราวนี้น้ำเสียงเย็นชา แต่ฉันนี่สิไม่เปิดแอร์ตัวก็เย็นอย่างเช่นตอนนี้

“ฉันมีคนจะมาแนะนำ เขาจะเป็นคนดูแลของเฮีย'" ฉันยกมือปาดเหงื่อตัวเอง แล้วเขาก็ค่อยๆหันหน้ามาหาพวกฉันขาสั่นหนักกว่าเดิม ตึกๆๆๆใจก็เต้นแรงไม่แพ้กันโอ้ยหัวใจจะวาย

"ออกไป!!!!!"

"!!!"

สายตาของเขาโครตน่ากลัวเลยจะรออยู่ใยไปสิ

ค่ะขืนอยู่มีหวังหัวแตกแน่แล้วพวกฉันก็พากันออกจากห้องกันอย่างไวเลยค่ะ

“เฮ้ออออออ!!! ยัยน้ำฉันไม่เอาด้วยแล้วงานนี้

ฉันขอลาออก "

"แกลาออกไม่ได้ในสัญญาระบุเอาไว้ว่าห้ามลา

ออกทุกกรณีจนทำงานจนครบที่กำหนดถ้าแก

ลาออกแกจะต้องจ่ายเงินมา10ล้าน “ห๊ะ!!!!!! เฮ้ออเป็นลมเเป๊บ

พรึ่บ!!!

"ชบา!!!ชบา!!!"

หลายชั่วโมงผ่านไป

"วันแรกคุณชบาก็เป็นลมซะแล้ว แล้วอย่างนี้

คุณชบาจะไหวเหรอค่ะคุณน้ำ "

"เอาเถอะยังไงพวกเราก็ต้องคอยช่วยชบาดูแล

เฮียแม็กก็แล้วกันฉันว่าชบาต้องทำได้ "

“อืม~"

ฉันรู้สึกตัวเพราะเสียงคนกำลังคุยกันอยู่ข้างๆฉันหนึ่งในเสียงนั้นก็มีเสียงน้ำอยู่ด้วย

“ชบา!! ชบาแกเป็นยังไงบ้าง"ฉันมองรอบๆมีแต่พวกแม่บ้านอยู่รอบตัวฉันพร้อมพวกยาดมถืออยู่ในคนละอัน

น้ำพยุงตัวฉันลุกขึ้นนั่ง

“น้ำฉันขอยกเลิกสัญญาได้มั้ยฉันว่าฉันคงไม่รอด

แน่ๆ"

“ไม่ได้อะแก ฉันขอโทษด้วยนะอันที่จริงเอกสาร

พวกนั้นคุณลุงสุชาติพ่อของเฮียแม็กเป็นคนทำเอง

ขึ้นมาถ้าแกยกเลิกสัญญาแกจะต้องโดนปรับ10ล้าน

เลยนะ ฉันก็บอกแกแล้วให้อ่านก่อนเซ็น

“!! “ฉันก็ผิดที่ไม่ได้อ่านรายละเอียดให้ดี

ก่อนก็เห็นว่าเป็นเพื่อนกันฉันก็คิดว่าคงจะเป็นสัญญาการทำงานทั่วๆไปฉันก็เลยไม่อะไร

“เงินตั้ง10ล้านฉันคงไม่มีปัญญาให้หรอก ฉันคงต้องยอมพะเชิญหน้ากับพี่ชายของแกอะน้ำ"

“สู้ๆนะชบาฉันว่าแกต้องทำได้แน่นอน"

“"____" สรุปฉันต้องยอมอยู่ในดงเสือดงตะเข้จริงๆ

ใช่ไหมกรรมของอีชบาแท้ๆ

“ไหนแกลองบอกฉันหน่อยสิว่าทำไมพี่ชายแกถึง

ได้เป็นคนโหดร้ายขนาดนี้ หรือเขาเป็นแบบนี้อยู่แล้ว"

“อันที่จริงเฮียแม็กเขาไม่ใช่คนโหดร้ายอะไรหรอก

แต่ก่อนเขาเป็นขี้เล่นอารมณ์ดีรักเพื่อนฝูงชอบเที่ยว

เป็นห่วงคนรอบข้างตลอดถึงเขาจะเป็นมาเฟียแต่ไม่

ใช่ว่าจะดุร้ายไปซะทุกคน แต่มันมีเหตุการณ์ที่

ทำให้เฮียแม็กต้องเปลี่ยนไปคนละคน "

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ"

“หนูนิดคือคนรักเก่าของเฮียแม็กเสียชีวิตเมื่อต้นปีที่แล้วเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์วันนั้นเขาสองคนทะเลาะกันหลังจากนั้น.."ฉันนั่งฟังที่น้ำมันเล่าเรื่องเกี่ยวกับเฮียแม็กฉันคิดไปคิดมาเขาก็น่าสงสารอยู่นะแต่ฉันสงสารตัวเองมากกว่าตอนนี้