- ขุนพล -
"ง่ายมาก..."
"ไหนลองบอกเฮียซิ้" ผมพูดพร้อมกับเหลือบตามองไปยังเตาแก๊สด้านหลังพลีสก่อนจะเอื้อมมือไปปิดมันจากนั้นก็กักขังคนตัวเล็กด้วยการเท้ามือไปกับเคาน์เตอร์ครัวโดยที่พลีสเองก็ไม่ได้มีสีหน้าแตกตื่นให้เห็นอีกแถมยังเงยหน้ามองสบตาผมนิ่งๆ อีกต่างหาก
เด็กมันสู้ว่ะ...
"ถ้าฉันบอกเฮียไปแล้วเฮียจะทำตามที่ฉันพูดทุกอย่างมั้ยล่ะ? "
"..." ผมเงียบไม่ตอบคำถามแต่กลับจ้องหน้าพลีสที่ยักไหล่ตอบกลับมาก่อนเธอจะผลักหน้าอกผมให้ถอยห่างออกไป
"ไม่สินะ งั้นก็กรุณาถอยออกไปด้วยค่ะ"
ผมไม่ได้ถอยอย่างที่พลีสบอกแต่ยังคงยืนเป็นยักษ์ปักหลั่นอยู่อย่างนั้นในท่าเดิมพร้อมกับจงใจยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้พลีสจนเธอต้องเอียงใบหน้าหนีผมทำให้ปลายจมูกของผมคลอเคลียกับพวงแก้มใสๆ ของพลีสพอดิบพอดี
"เฮียยังไม่ได้พูดอะไรเลย อย่าด่วนตัดสินใจกันแบบนี้สิ"
ผมค่อยๆ โอบเอวของพลีสพร้อมกับลูบไล้สะโพกมนอย่างจงใจทำให้พลีสต้องรีบจับมือผมไ
