- ขุนพล -
"ว่าไงคะ? หนูไม่คิดที่จะตอบคำถามเฮียหน่อยหรือไง? "
ครืด~
พลีสทำหน้าเหลอหลาตกใจเมื่อเก้าอี้ของเธอถูกผมลากให้เข้ามาใกล้กับผมก่อนผมจะโน้มตัวเข้าไปหาพลีสเรื่อยๆ ขณะที่เธอเองก็เอนหลังหนีผมไปเรื่อยๆ เช่นกันแต่เธอก็ไม่สามารถขยับตัวหนีผมมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้วเพราะติดพนักเก้าอี้ด้านหลังเธอ
"เอ่อ..." ท่าทางเลิ่กลั่กของแม่หนูทำให้ผมยิ่งได้ใจมากขึ้นไปอีกที่สามารถทำให้เธอหลุดหน้านิ่งๆ นั่นได้ก่อนผมจะเริ่มสกิลการอ่อยให้มากขึ้นด้วยการยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เธอมากขึ้นจนปลายจมูกเราแตะกันจนพลีสนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อ
"ตอบได้รึยัง? ว่าเฮียต้องดีแค่ไหนถึงจะเข้าไปอยู่ในใจหนูได้"
"..." คนนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อยังเอาแต่เงียบ ผมจ้องมองเข้าไปในสายตาของพลีสที่ตอนนี้มันไหววูบจนผมเองยังสังเกตเห็นได้และนาทีนั้นเองที่หัวใจของผมมันเรียกร้องว่าอยากจะสัมผัสร่างกายของเธออีก...ได้กลิ่นหอมจากตัวพลีสแล้วความต้องการผมมั
