- ขุนพล -
พลั่ก! เพล้ง! โครม!
เสียงข้าวของหล่นแตกกระจัดกระจายเต็มพื้นเมื่อร่างกายของเพื่อนไอ้แม็กซ์มันล้มตัวลงนอนบนพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัวก่อนผมจะเดินดุ่มๆ ตรงไปหาพวกที่เหลืออีกห้าตัวซึ่งต่างพากันวิ่งหนีไปคนละทิศคนละทางขณะที่ไอ้แม็กซ์มันเพียงแค่เดินไปหยิบกางเกงมาสวมใส่เท่านั้น
อาการมึนเมาเพราะฤทธิ์ยาที่ผมเคยมีหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อต้องมาเจอกับเหตุการณ์บัดซบในอารมณ์แบบนี้
ผมได้แต่กัดฟันแน่นมองร่างบอบบางที่ยังคงนอนอยู่กลางพื้นห้องนอนขดตัวกอดเข่าเอาไว้ด้วยร่างกายสั่นระริกพร้อมๆ กับเสียงสะอื้นที่ดังเล็ดลอดออกมา
อยู่ดีๆ หัวใจของผมก็เหมือนกับมีอุ้งมือใหญ่ๆ ค่อยๆ บีบมันจนผมรู้สึกเจ็บใจไปหมด...
สายตาคมกริบของผมกวาดตามองทุกตัวในห้องที่พากันยืนห่างเป็นโยชน์และเอาแต่หลบหน้าหลบตาก่อนผมจะรีบถอดเสื้อคลุมตัวเองออกเพื่อใช้ปกปิดร่างกายแทบเปลือยเปล่าของคนที่ยังตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่
ความรู้สึกบางอย่างที่แ
