- พลีส -
"แต่ตอนนี้มันเวลางานนะ" ขุนพลไม่ได้ฟังที่ฉันพูด เขาดับเครื่องยนต์ก่อนจะหันหน้ากลับมามองฉัน
"ถ้าสายเดี๋ยวฉันจัดการเอง หยิบหมวกแก๊ปมาให้หน่อย"
"..." ฉันเปิดกระเป๋าของขุนพลที่วางบนตักตัวเองก่อนจะส่งหมวกให้เขาอย่างลืมตัว
ขุนพลเสยผมขึ้นลวกๆ ก่อนจะสวมหมวกแก๊ปยี่ห้อแบรนด์ดัง แต่เชื่อมั้ยว่าจังหวะที่เขาเสยผมมันเหมือนมีอานุภาพบางอย่างเข้ากระแทกตาฉันอย่างแรงจนทำให้คำเตือนของพี่กรณ์ผุดขึ้นมาในหัวก่อนฉันจะรีบเบือนหน้าหนีภาพตรงหน้า
ท่องเอาไว้! ว่าขุนพลเป็นบุคคลอันตราย! จะเผลอใจให้ไม่ได้เด็ดขาด!
หลังจากที่เขาจัดการสวมหมวกแก๊ปพร้อมกับใส่ผ้าแมสและแว่นกันแดดเสร็จเรียบร้อยขุนพลก็หันไปเปิดประตูรถลงไปโดยไม่พูดอะไรสักคำทำให้ฉันรีบหอบกระเป๋าราคาแพงของขุนพลตามเขาไปอย่างเลี่ยงไม่ได้
แค่ขุนพลก้าวเท้าเข้าไปในห้างทุกสายตาก็หันมองเขาเป็นตาเดียว ด้วยรูปร่างที่สูงหนาเต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยสักกร้าวใจที่
