บทที่ 12

1681 Words

- ขุนพล - "ไม่มีข้อเสนออื่นแล้วเหรอ? " "จิ้! ถ้าเรื่องมากแบบนี้ก็คืนเป็นเงินสดทั้งหมดมาแล้วกัน เอามั้ยล่ะ? " ผมพูดติดรำคาญให้กับความเรื่องเยอะของพลีส นี่ผมอุตส่าห์หาทางอย่างสันติวิถีแล้วนะเว้ย! บอกตรงๆ ว่าผมก็ไม่อยากได้เงินค่าโทรศัพท์คืนเหมือนกัน คนแม่งตั้งใจซื้อให้ยั๊ง~จะผ่อนคืน! ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงมีแต่เรียกร้องขอมากกว่านี้แน่ๆ แต่ยัยนี่กลับแปลกคน -_-* "อืม ก็ได้ ฉันยอมเป็นแม่บ้านของคุณด้วยก็ได้แล้วฉันต้องทำกี่เดือนล่ะ? " "ก็คงสามสี่เดือนมั้ง? ไม่รู้ขอดูก่อน" ผมตอบปัดๆ ไปไม่ได้คิดอะไรก่อนจะหันกลับมาสนใจกับการขับรถอีกครั้งแม้ในหัวผมจะมีเรื่องอื่นให้คิดก็ตามส่วนพลีสเองก็เหมือนคนที่ต้องคิดอะไรตลอดเวลาเหมือนกัน บอกตรงๆ ว่าตั้งแต่เจอหน้ายัยนี่ครั้งแรกเมื่อคืนผมก็ไม่เคยมีความเข้าใจอะไรเธอเลย เธอเป็นผู้จัดการที่ผมคาดเดาความคิดอะไรเธอไม่ค่อยออกด้วยความที่เธอดูเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยเป็นคนพ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD