"ไม่คิดจะพูดทักทายรุ่นพี่หน่อยหรือไง? เอาแต่ยืนเงียบแบบนี้มันเสียมารยาทนะ หรือเพราะว่าอยู่ต่อหน้าหญิงถึงต้องวางมาดทำเป็นเข้ม? "
เป็นคำถามที่เรียกได้ว่ากระตุกต่อมตีนดีจริงๆ โดยเฉพาะรอยยิ้มมุมปากมาดร้ายที่ฉายชัดบนใบหน้าของเป้ยามมองหน้าขุนพลที่ค่อยๆ ก้มหน้าลงเกาหว่างคิ้วตัวเองพร้อมกับแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ แต่เพียงแค่ไม่กี่วิต่อมาขุนพลกลับตวัดสายตาคมกริบมองผู้ชายคนนั้นด้วยสายตาเย็นเยียบ
"ถ้าจะมาเห่ามาหอนเพื่อเรียกร้องความสนใจก็ควรหุบปากไปเหอะนะ ถ้าไม่พูดก็ไม่มีใครบอกว่ามึงเป็นใบ้หรอก"
ฉันถึงกับเม้มปากแน่นกับประโยคเชือดเฉือนนั่นของขุนพล นี่ขนาดฉันไม่ใช่คนถูกว่านะเล่นเอาแทบสะอึกเหมือนกัน! คนอะไรปากคอเราะร้ายจริงๆ!
แต่น่าแปลกที่ผู้ชายตรงหน้ากลับหัวเราะออกมาไม่ได้ดูสะทกสะท้านกับคำพูดนั้นของขุนพลเลยแถมเขายังมองเลยมายังฉันที่ยืนอยู่หลังขุนพลแทน
"นี่ ฉันเตือนเธอด้วยความหวังดีนะ ถ้าถอนตัวได้ตั้งแต
