บทที่ 16

1222 Words

- ขุนพล - ผมกับพลีสกลับมาถึงบริษัทยังไม่ทันได้นั่งพักก็ถูกเรียกตัวเข้าประชุมทันที ภายในห้องประชุมเต็มไปด้วยบรรยากาศตึงเครียดจากท่านประธานใหญ่และบอร์ดกรรมการหลายคนซึ่งพวกเขากำลังมองจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่ที่ฉายภาพผมกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน พลีสนั่งอยู่ข้างๆ ผมแทบจะไม่ขยับตัวเลยเอาแต่ก้มหน้ามองมือตัวเองต่างจากผมที่นั่งกระดิกเท้ามองภาพโปรเจคเตอร์ด้วยความสะใจกับสิ่งที่ทำลงไป บอกตรงๆ ว่าผมไม่มีความรู้สึกผิดสักนิดเลย! ยิ่งมาเห็นภาพย้อนหลังจากใครสักคนที่ถ่ายคลิปแล้วผมยิ่งรู้สึกว่าสิ่งที่ไอ้เป้โดนมันยังน้อยเกินไปซะด้วยซ้ำ! ภาพของไอ้เป้ที่กำลังลอยละลิ่วเพราะถูกผมกระโดดถีบจนหลังแอ่นด้วยลูกเตะท่าสวยทำให้ผมเผลอหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจต่างจากทุกคนที่นั่งทำหน้าหวาดเสียวในจังหวะนั้น เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นมาเมื่อไอ้เป้มันล้มตัวลงไปนอนแล้วภาพก็ถูกตัดไปตรงนั้นเมื่อคุณประธานนิ่มเ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD