- พลีส -
พั่บ...
ทันทีที่เท้าขุนพลแตะพื้นร่างสูงก็ถึงกับทรุดตัวนั่งอย่างหมดสภาพโดยไม่สนใจเลยว่าพื้นหน้าบ้านฉันมันจะสกปรกหรือเปล่า ใบหน้าเขาซีดเผือดจนฉันแอบรู้สึกสงสารเขาขึ้นมานิดนึง แต่ก็แค่นิดเดียวเท่านั้นนะถ้าเทียบกับสิ่งที่เขาทำกับฉันเอาไว้!
ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้นะว่าเขาแกล้งฉันด้วยการเบรกรถจึ้กๆๆ หลายครั้งจนนมฉันแทบจะได้เสียเป็นผัวเมียกับแผ่นหลังของขุนพลแต่ฉันก็ไม่คิดที่จะปริปากพูดเพราะกลัวว่าจะทำให้เขาได้ใจแกล้งฉันมากขึ้นไปอีกเพราะฉะนั้นการไม่ต่อปากต่อคำกับคนอย่างขุนพลคือทางเลือกที่ดีที่สุด
"ไหวมั้ย? " ฉันทำทีเป็นถามหลังจากถอดหมวกกันน็อคออกจากหัวก่อนจะหลุบตามองขุนพล เจ้าของสายตาคมกริบของคนที่นั่งอยู่ตวัดมองฉันเหมือนเคืองๆ พร้อมกับชี้หน้าฉันเอาเรื่อง
"คราวหน้าอย่าได้ขับรถให้ฉันนั่งอีกนะ! "
แหม ทำเหมือนกับว่าฉันอยากขับมากนักแหละ! เหอะ!
ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะเขาเอาแต่เบรกรถให้นมฉันทิ่มหล
