- พลีส -
"Zzzzzzz"
"..." ฉันค่อยๆ พลิกตัวนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาแผงอกของขุนพลก่อนจะเงยหน้ามองเขาที่ยังคงหลับสนิทไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรว่าฉันได้ตื่นก่อนเขามาสักพักแล้วพร้อมกับใช้โอกาสนี้มองสำรวจหน้าเขาชัดๆ กว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
ขุนพลในตอนนี้ดูซูบลงไปนิดหน่อยจากอาทิตย์ก่อนอาจจะเป็นเพราะว่าเขากินข้าวไม่ค่อยได้และอาเจียนอย่างหนักส่วนสาเหตุก็เกิดจากเขาพยายามเลิกยานั่นแหละ
ถึงจะผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วที่เขาพยายามจะเลิกยาและฉันที่อยู่ในช่วงเวลานั้นกับเขาบอกตรงๆ ว่าฉันสงสารเขามาก ขุนพลไม่เป็นตัวของตัวเองเลย เขาดูวิตกกังวลแล้วบางครั้งก็หลอนขึ้นมาแต่ฉันรู้ว่าช่วงนี้แหละที่มันจะเป็นจุดวัดใจว่าเขาจะเลิกยาได้รึเปล่าหรือจะกลับไปเสพมันเพราะไม่สามารถยั้งใจได้
แต่เมื่อเช้าตอนที่ฉันเปิดประตูห้องดูเหมือนว่าเขาจะเป็นอย่างหลังซะมากกว่า...
ถ้าตอนนั้นฉันไม่เห็นและห้ามเอาไว้เขาก็คงกลับไปใช้มันอีกครั้งแล้วความพย
