WARNING! รักนี้มันร้าย - EP 02

1082 Words

- ขุนพล - ติ้ด! ผมตัดสายแม่ทิ้งทันทีโดยไม่คิดจะสนใจว่าแม่ผมจะด่าอะไรตามหลัง ก็ในเมื่อเราไม่เคยคุยกันดีๆ อยู่แล้ว แล้วทำผมต้องรอฟังแม่ด่าผมด้วยล่ะวะ? มันไม่ใช่เรื่อง! "อย่าอารมณ์เสียไปเลยค่ะ เรามาสนุกกันต่อดีมั้ยคะ? " ผมรู้ว่านิวพยายามเกลี้ยกล่อมผมให้อารมณ์เย็นขึ้นแต่ตอนนี้อารมณ์ผมมันไม่ได้สนุกเหมือนก่อนหน้านี้แล้วไง! ต่อให้บิ้วกูยังไงแม่งอารมณ์มันก็ดาวน์ลงขั้นสุดแล้ว ยิ่งมาทำให้ผมอารมณ์ดาวน์ตอนนี้กว่าผมจะกลับมาเป็นปกติได้ก็ตอนที่ฤทธิ์ยามันหมดหรือไม่ผมก็คงต้องเติมใหม่... "ถะ...ถึงเวลาออกเดินทางแล้วครับแล้วคุณขุน" ผู้จัดการคนที่เท่าไหร่ไม่รู้ผมก็จำไม่ได้พูดกล้าๆ กลัวๆ ขณะที่ผมกลอกตามองบนด้วยความเบื่อหน่าย อารมณ์เสียจากแม่แล้วยังไม่พอ ผมยังต้องมาหัวเสียกับมันอีกเหรอวะ? แม่งกี่ครั้งแล้วที่ไอ้เวรนี่มันชอบมาขัดความสุขของผมในตอนที่ผมกำลังสนุกได้ที่แต่ตอนนี้อารมณ์ผมกลับพังเพราะมัน! แต่เห็นว่ามันมีท่าทางตัวสั่นงันงกเพราะกลัวผมขนาดนี้ผมก็ไม่อยากจะหาเรื่องอะไรมันเพิ่ม ไม่ใช่เพราะสงสารนะแต่เป็นเพราะไม่มีอารมณ์จะหาเรื่องต่างหาก! "เลื่อนออกไปอีกหนึ่งชั่วโมง กูยังไม่ว่าง" ผมพยายามจะไม่ใส่ใจมันก่อนจะหันกลับมาสนใจนิวอีกครั้ง เธอยิ้มหวานยั่วๆ ขณะที่ผมกำลังตะบี้ตะบันนมของนิวอยู่กลับต้องชะงักเมื่อผู้จัดการผมมันพูดขึ้นมาอีกครั้ง "ไม่ได้นะครับ ตอนนี้เราก็เลทมามากแล้วนะครับคุณขุน" "มึง...กล้าขัดคำสั่งกู? " ผมถามเสียงเรียบเพราะถูกขัดใจทั้งๆ ที่มันก็รู้ว่าการขัดใจผมมันคือการฆ่าตัวตาย ยิ่งเห็นท่าทางกล้าๆ กลัวๆ เนื้อตัวสั่นเทาของมันแล้วผมก็ยิ่งขัดตา! หงุดหงิดชิบหาย! ถ้าจะกลัวกูมากขนาดนี้ก็แม่งไม่น่าจะกล้าขัดใจกูตั้งแต่แรกดิวะ? น่าสมเพช! "ตะ...แต่คุณนิ่มบอกผมว่ายังไงวันนี้คุณขุนก็ต้องขึ้นสเตจให้ทันเวลาก่อนสามทุ่มนะครับเพราะคอนเสิร์ตนี้มันใหญ่มากนะครับคุณขุน" น้ำเสียงสั่นเครือที่เต็มไปด้วยกลัวและอ้อนวอนทำให้ผมหลุดขำออกมาราวกับว่ามันคือเรื่องตลกก่อนจะหยุดหัวเราะชะงักทันทีและตวัดตามองมันด้วยสายตาเรียบเฉย ก็อย่างที่รู้กันว่าคุณนิ่มที่ไอ้ผู้จัดการผมพูดถึงก็คือแม่ผมเอง แม่ผู้ซึ่งถวายตัวทำงานไม่สนใจความรู้สึกลูกตัวเองสักนิดว่าทุกวันนี้ลูกชายตัวเองถูกใช้งานเยี่ยงทาสขนาดไหน หึ ตั้งแต่ผมจำความได้ ชีวิตของผมก็ถูกจัดอยู่ตารางเวลาที่แม่เป็นคนจัดสรรให้ทุกอย่าง ตั้งแต่จำความได้ผมก็เรียนโฮมสคูลมาโดยตลอดและไม่เคยมีเพื่อนเลยสักคน! ทุกเวลาของผมตั้งแต่ลืมตาตื่นจนกระทั่งนอนหลับผมไม่เคยมีเวลาเป็นของตัวเองเลย! เพราะตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาตารางเวลาการใช้ชีวิตของผมก็ถูกกำหนดไว้แล้ว! พฤติกรรมทุกอย่างของผมไม่เคยเล็ดลอดจากสายตาของคนเป็นแม่จนกระทั่งวันหนึ่ง... ชีวิตของผมก็เปลี่ยนไป... ผมเลือกที่จะต่อต้านแม่ตัวเองในวัยสิบแปดปีด้วยการขู่ฆ่าตัวตายและผมลงมือทำมัน...แน่นอนว่าแม่ที่มีลูกชายเพียงคนเดียวและเป็นช่องทางทำเงินได้สำหรับเธอก็เริ่มอ่อนข้อให้ผม ยอมให้ผมมีชีวิตเป็นของตัวเองแลกกับการที่ผมต้องยอมทำงานหาเงินและเป็นหน้าเป็นตาให้แม่... แม่...ผู้เป็นคนก่อตั้งค่ายเพลงชื่อดังและถวายตัวทำทุกอย่างเพื่อให้มันก้าวหน้าไปได้ไกลที่สุด ทั้งๆ ที่ตอนนี้ผมคิดว่าแม่ถึงจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารในวงการนี้แล้วแต่ความต้องการของคนเรามันไม่มีที่สิ้นสุด... ยิ่งมีก็ยิ่งอยากได้...มันคือความโลภที่ทุกคนไม่มีทางตัดทิ้งได้นอกจากตายห่าไปกับความอยากนั้น... ความทะเยอทะยานของแม่มันมีมากเกินไปและกลับกลายเป็นว่าทำให้ผมต้องคอยทะเยอทะยานตามแม่ไปด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ ยิ่งบริษัทเติบโตผมก็ยิ่งถอนตัวออกมายากมากขึ้นกว่าเดิม... จนสุดท้ายแล้วในเมื่อผมไม่มีเวลาว่างที่จะไปเที่ยวหรือหาความสุขให้ตัวเองเหมือนวิธีทั่วไปของคนปกติ ผมก็หาทางออกและความสุขให้ตัวเองด้วยวิธีลัดที่แม่งง่ายที่สุด... นั่นคือการเสพยาและอยากทำอะไรก็ทำโดยไม่สนว่าใครจะรู้สึกยังไงเพราะผมรู้ว่าแม่ผมไม่มีทางปล่อยให้ผมมีข่าวเสียๆ หายๆ แน่นอน ลองสินค้าแบบผมเสียหายดูสิคนที่เจ็บหนักก็คงไม่พ้นแม่ของผมนั่นแหละเพราะฉะนั้นอยากทำอะไรแม่งก็ทำไปเถอะ... อย่างเช่นตอนนี้... ทั้งห้องบรรยากาศเงียบกริบไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาเพราะทุกคนรู้ดีว่าผมในตอนนี้กำลังอยู่ในอารมณ์ไหนก่อนผมจะหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมากดโทรออกหาใครสักคนที่มีตำแหน่งเป็นเลขาของท่านประธานอย่างแม่ผมและรอสายเพียงไม่กี่วินาทีปลายสายก็ตอบรับ [ครับ คุณขุน?] น้ำเสียงเรียบนิ่งที่ไม่ว่าจะโทรหากี่ครั้งผมก็ยังรู้สึกไม่ชอบใจมันอยู่ดีแต่ทุกครั้งที่มีปัญหาเลขาของแม่ที่ชื่อว่ากรณ์กลับเป็นคนแรกที่ผมเลือกจะโทรหาก่อนเสมอ ทั้งๆ ที่มันคือคนที่ขัดใจผมมากที่สุดคนหนึ่งแต่เพราะคำว่าท่านประธานคุ้มกะลาหัวมันถึงยังได้ลอยหน้าลอยตาอยู่ในบริษัทนี้มานานหลายปีแต่ก็ต้องยอมรับว่าคนอย่างมันเก่งจนน่าหมั่นไส้จริงๆ แก่กว่าผมไม่กี่ปีแต่กระเสือกกระสนเป็นถึงเลขาแม่ผมได้ มันก็ไม่ธรรมดาแล้วล่ะ "หาผู้จัดการคนใหม่ให้ผมด้วย" "...!! "

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more