Lihim ng Mag-ina

Uwi

Nagrarayda siya sa ibabaw niya, at si Mark, sumusunod, kumakadyot pataas, pinapabilis ang tempo nila pareho.

Sa gitna ng lahat ng ‘yon, habang nakapikit siya, halos malunod sa sarap, may sumisingit ulit na imahe sa gilid ng utak niya.

Balakang din. Hita din. Pero iba ang kwarto.

Hindi na motel. Hindi aircon na humuhuni. Electric fan sa gilid, umiikot. May lumang picture frame sa side table. May manipis na kumot na may bulaklak-bulaklak.

Nakabukaka ang isang babae sa kama. Maputi ang hita. May nightdress na nakataas hanggang baywang. Sa imahinasyon niya, siya rin ang nasa ibabaw.

At ‘yung mukha, hindi mukha ni Carla.

Si Ma.

“Puta,” napamura siya sa loob, hindi sigaw, kundi tahimik na reaction. Ano bang trip mo, utak?

Hindi siya naturn off. Hindi rin naman dumoble ang libog niya. Ang pinaka-naramdaman niya: parang may kaunting kilabot sa batok na may halong kuryente sa puson.

Weird.

Pero hindi niya hinayaang sirain ‘yung libog niya.

Binuksan niya ang mata, tiningnan si Carla sa ibabaw niya. Pawis na pawis ito, namumula ang pisngi, kagat ang labi, nakatingin sa kanya na parang siya lang ang mundo.

Ito ang realidad.

Ito ang totoong nakapatong sa kanya.

Ito ang totoong pinapasok niya.

“Hawak ka dito,” sabi niya, inabot ang baywang nito.

“Ako na bahala,” hingal na sagot ni Carla, pero hinayaang hawakan siya ni Mark.

Mula sa pagiging siya ang humahawak ng rhythm, unti-unti, si Mark na ang nag-take over. Hinila niya si Carla pababa, siya na ang kumakadyot pataas, mas malalim, mas mabilis.

“Ahh… ahhh… Mark… tangina… ayan na naman ako…” ungol ni Carla, halos wala nang control. “Sige pa… huwag kang titigil… please…”

Pinisil niya ang balakang nito, sabay habang binabayo niya pataas, inabot ng isang kamay ang pagitan ng hita, hinanap ang maliit na butil sa ibabaw ng b****a. Dinutdot niya ‘yon nang paikot, sabay sa bawat ulos.

Parang kuryente sa katawan ni Carla ‘yon.

“Ahh!… Mark… putangina… ayan na… ayan na… ayan na…”

Ramdam niya ang biglang pag-kuyom ng loob sa paligid ng alaga niya. Sumikip, humigpit, kumibot-kibot. Dumaloy ang mas maraming katas. Halos maipit sa sobrang higpit.

Napakapit si Carla nang sobrang higpit sa balikat niya, halos umarko ang likod, nakatingala, nakapikit, nakaawang ang bibig.

“Ahhh… Mark!!!”

Ilang segundo itong nanginginig ang buong katawan, parang naalog sa loob ng kung ilang beses na alon. Si Mark, halos mapasigaw din sa combination ng sikip at basa.

Grabe, isip niya, nalulunod sa sensasyon. Mas masarap pa ‘to sa kahit anong napanuod ko.

Kasabay ng tindi ng orgasm ni Carla, naramdaman na rin niya na tumataas ‘yung sariling alon niya. ‘Yung pamamanhid sa hita, ‘yung bigat sa puson, ‘yung panginginig ng kalamnan sa tiyan.

“Carla… malapit na ‘ko…” ungol niya, boses niya halos mapunit.

“Sa loob…” sagot nito agad, nanginginig pa rin, pero seryoso. “Gusto ko sa loob… ‘wag kang mag-withdraw…”

“Sigurado ka?” tanong niya, kahit halos hindi na makapag-isip.

“Bahala na si Batman…” sagot nito, ngumiti kahit humihingal. “Ikaw na bahala sa buhay mo bukas. Sa gabing ‘to, akin ka lang.”

Tumawa siya nang mahina, kahit halos wala nang hangin sa baga.

Bahala na nga.

Mas binilisan pa niya, isang serye ng malalalim, mabilis, at madiin na ulos. Wala na siyang ibang iniisip sa moment na ‘to. Hindi na pumapasok sa utak niya si Ma, si shop, si bahay, kahit sino.

Si Carla lang.

Si Carla lang ang katawan na nakayakap sa kanya ngayon.

Si Carla lang ang loob na pinupuno niya.

“Putangina… ayan na…” bulalas ni Mark, halos kumadyot nang hindi na maayos. “Carla… ahhh…”

Isang malalim, huling ulos, isinagad niya nang todo. Sabay, dumating din sa dulo ‘yung alon sa loob niya. Biglang bumulwak ‘yung init mula sa ilalim ng tiyan niya, sumabaw, sumabog, paulit-ulit na pulses na tumatama sa loob niya.

“Ahhh… f**k… Carla…”

Ramdam niya ang paglabas ng tamod niya, sunod-sunod, mainit, malapot, pumupuno sa loob ng puke nito. Ramdam niyang umuuga ang katawan ni Carla ulit sa ibabaw niya, parang sinasabayan ang bawat pulso.

“s**t… s**t… Mark… ang dami…” ungol nito, nakahawak pa rin sa kanya, nanginginig pa.

Ilang segundo silang pareho na parang nakapako sa isang posisyon—nakabaon si Mark sa loob, nakadagan si Carla sa ibabaw, pareho humihingal, pareho punong-puno.

Unti-unti lang bumagal ang t***k ng puso niya. Unti-unti ring humina ‘yung pulso ng tamod niya sa loob.

Putangina, isip niya. Sobrang sarap nun.

Maya-maya, umalis si Carla ng konti sa pagkakaupo sa kanya, dahan-dahang umangat, hinayaang lumabas ang alaga ni Mark sa loob niya. Napasinghap silang pareho sa sensation ng paghugot.

May bahagyang tumulong puting katas palabas, dumaloy sa hita ni Carla, pababa sa kama.

“Tangina…” sabi nito, tumawa nang mahina, habang nakahawak pa rin sa tiyan niya. “Pinuno mo ‘ko, gago.”

Nakaramdam si Mark ng kaunting yabang sa dibdib. Umupo siya nang konti, nakasandal sa headboard, pinanood si Carla na lumalabas ‘yung tamod nila sa pagitan ng hita.

“Pasensya na,” sagot niya, pero halatang hindi sorry. “Matagal na naka-stock eh.”

“Di ko rin naman pinigilan,” sagot ni Carla, ngumiti. “Bahala na si uterus ko.”

Umusog si Carla sa tabi niya, humiga nang nakatagilid, ipinahinga ang ulo sa dibdib niya. Niangkla niya ang isang binti sa hita niya, parang natural lang, walang hiya.

Hinaplos ni Mark ang buhok niya, humihinga nang mabagal, unti-unti nang nagre-relax ang katawan.

Sa unang ilang minuto, wala siyang inisip. Blanko ‘yung utak niya, parang bagong linis na makina. Pawis, pagod, at ‘yung pakiramdam na sa wakas, hindi kamay lang ang kasama niya sa kama.

Hindi lang pala libog sa kamay ‘yon, isip niya. Iba ‘pag may totoong kasalo ka.

Habang nakapikit siya, nakikinig sa mahinang huni ng aircon, unti-unting bumalik ‘yung kakaibang detalye na halos nakalimutan niya sa gitna ng tindi ng sarap.

‘Yung mga mabilis na glitch kanina.

‘Yung sandaling sumusulpot ang imahe ni Ma sa gitna ng ginagawa niya kay Carla.

Hindi moral lesson ang pumasok sa isip niya. Hindi pangaral. Mas parang… weird na observation.

Bakit nga ba?

Bakit si Ma ang naiisip ko minsan?

Hindi niya sinagot. Hindi niya kayang sagutin. Hindi rin niya binigyan ng label na “mali” o “bawal.” Hindi pa siya umaabot sa ganoong lalim. Ang alam lang niya, medyo nakakakilabot.

At sa likod ng kilabot na ‘yon, may konting spark din na hindi niya maipaliwanag.

Umiling siyang bahagya, kahit nakapikit. Inangat nang konti ang braso, hinila si Carla palapit, isinubsob ang mukha nito sa dibdib niya, hinaplos ulit ang likod.

Bahala na, sabi niya sa sarili. Basta ngayon, ang sarap. ‘Yung iba, isipin ko na lang ‘pag sumakit na ulo ko, hindi lang ‘to.

Hindi nila planong mag-overnight sa motel. Ang balak lang talaga: maglabas ng init, magpalamig ng ulo, tapos uwi rin.

Pero dahil sa pagod—maghapon sa shop si Mark, may biyahe pa, tapos dalawang round na kantutan—natural lang na tinamaan sila ng antok.

Hindi na niya namalayan kung anong oras siya exactly nakatulog. Basta nagising siya na medyo malamig na ang pawis sa katawan, tahimik na ang paligid maliban sa humuhuning aircon, at madilim pa rin sa labas ng maliit na bintana.

Nakahiga pa rin siya, at ramdam niyang may mabigat na nakapatong sa kalahati ng dibdib niya.

Si Carla, naka-half spoon sa kanya, binti nitong nakapatong sa hita niya, braso nitong nakaikot sa tiyan niya. Mainit ang hininga nito sa gilid ng leeg niya, amoy laway, pawis, at kaunting pabango.

Tumunog ang phone niya sa side table. Mahina lang na vibration sa katahimikan ng kwarto.

Dahan-dahan niyang inabot, para hindi magising si Carla. Sinulyapan ang screen.

1 New Message – Ma

10:47 PM – Ma:

“Anak, ok ka lang? Medyo gabi na. Hindi ka pa umuuwi. Nag-aalala lang ako. 😊”

Napatingin siya sa oras. 10:47 PM pa lang pala.

Kaya pa sana niyang umuwi agad kung gugustuhin niya. Pero nandito siya, nasa kama, may hubad na babaeng nakadikit sa kanya, at katawan niyang mabigat pa sa pagod at sarap.

Hindi siya tinamaan ng matinding “kasalanan” sa moment na ‘to. Mas simple ang pumasok sa isip niya:

Ah, oo—sanay si Ma na nandun na ‘ko sa bahay ng ganitong oras. Dapat sumagot ako para hindi siya nagpa-panic.

Nag-type siya:

“Ma, sorry, hindi ako nakapagpaalam. May kasama lang akong kaibigan. Ligtas ako. Babalik ako bago mag-umaga. Promise.”

Tiningnan niya sandali, tapos pinindot ang send.

Hindi niya sinabi kung nasaan siya o kung anong ginagawa niya. Pero hindi rin siya nag-imbento ng ibang kwento—totoo namang may “kaibigan” siyang kasama.

Umungol nang mahina si Carla sa tabi niya, gumalaw, pero hindi pa gising.

Makalipas ang ilang segundo, nag-reply si Ma.

10:52 PM – Ma:

“Salamat sa reply, anak. 😊 Ingat ka lagi. Kung uuwi ka man nang sobrang late, i-memeessage mo lang ako para di ako magising sa kaba. Good night. I love you.”

Tinitigan niya nang mas matagal ‘yung “I love you.”

Normal na linya. Paulit-ulit na sa buong buhay niya. Pero ngayong may ibang babaeng nakadikit sa kanya sa kama, may konting ibang tunog sa tenga niya.

Naalala niya sandali: habang tinitira niya si Carla kanina, si Ma rin ang minsang sumingit sa utak niya.

Si Carla ang kinakantot mo, pero si Ma minsan ang pumapasok sa isip mo.

“s**t,” bulong niya sa isip, hindi sa guilt, kundi sa pagka-weird lang.

Napabuntong-hininga siya, inilapag ang phone sa side table, tumingala sa kisame. May ilang mantsa sa pintura, parang may tumagas na tubig dati. Walang kwento sa kanya ‘yon. Bagong lugar. Walang history.

Hindi katulad ng kisame sa kwarto nila sa bahay, na kilala niya ang bawat bitak.

Muling gumalaw si Carla, mas humigpit ang yakap, isinubsob ang mukha sa leeg niya.

“Hmm… gising ka na?” bulong nito, paos, nakapikit pa rin.

“Oo,” sagot niya, hinaplos ang likod nito.

“Anong oras na?” tanong ni Carla, kumikiskis ang boses sa balat niya.

“Halos onse,” sagot niya. “10:50+.”

“s**t,” sabi nito, pero tumawa nang mahina. “Ang tagal din natin pala.”

“Kasalanan mo,” sagot niya. “Sinagad mo.”

“Gusto mo naman,” balik nito, humalik sa leeg niya. “Masaya ka?”

“Hindi naman halata?” sagot ni Mark.

Ngumiti si Carla, tumitig sa kanya sandali, tapos humalik nang mabilis sa labi.

“Masaya rin ako,” sabi nito. “Sobrang.”

Hindi na sila nagplano nang detalyado kung anong oras exactly sila aalis. Pareho lang nilang alam na hindi sila magbu-buo ng magdamag doon—kailangan pa rin niyang umuwi bago pumutok ang araw.

Bandang alas-tres ng madaling-araw sila tuluyang nagbihis at umalis sa motel.

Hindi dahil sa biglang moral attack. Mas dahil:

sapat na ang pahinga,

lamig na ang aircon,

at alam nilang may kanya-kanya pa silang buhay na uuwian.

Nag-shower lang sila nang mabilis, nagbanlaw ng pawis at katas, nagpalit ng damit. Walang mabigat na usapan. Puro biro, hirit, at mabilis na halik.

Hinahatid siya ni Carla sakay ng scooter pabalik sa may bandang malapit sa subdivision nila. Hindi na ito sumama hanggang mismong gate—pareho na nilang alam na mas ok nang hindi.

Bago siya bumaba, humawak si Carla sa kamay niya.

“Text mo ‘ko pag gising ka na mamaya,” sabi nito. “Hindi ikaw lang pwedeng mag-alala, noh.”

“Oo na,” sagot niya, ngumiti. “Ingat ka pa-uwi.”

“Wala nang mas delikado kesa sa’yo,” sagot ni Carla, sabay isang mabilis pero malambing na halik sa labi niya. “Bye, Mark.”

“Bye,” sagot niya.

Pinanood niyang lumayo ang scooter nito hanggang sa mawala sa kanto.

Paglingon niya sa direksyon ng bahay nila, nakita niya agad mula sa malayo: bukas pa ang ilaw sa sala.

Huminga siya nang malalim.

Hindi pa rin guilt ang unang pumasok. Mas parang kaunting bigat sa dibdib na may isang taong gising pa rin para sa kanya.

May parte sa kanya na natuwa doon.

May parte na na-weirdohan.

Galing ako sa motel, may natirang amoy sabon at s*x sa balat ko, tapos si Ma… naghihintay sa bahay.

Hindi niya in-extend ‘yung thought. Naglakad na lang siya papunta sa gate, binuksan nang marahan, sinubukang hindi gumawa ng ingay.

Pagpasok niya sa pinto, bumungad ang maliit na sala. Doon, sa gilid ng lumang sofa, nakaupo si Ma—naka-sando at maluwag na shorts, nakayapak, may tasa ng kape sa mesa na mukhang hindi naubos.

Nakayuko ang ulo nito nang kaunti, parang antok na antok pero pinipilit magising.

“Ma…” tawag ni Mark, mahina.

Dahan-dahang tumingala si Tina. Nung una, parang nag-a-adjust pa ang mata nito sa ilaw. Tapos, nang ma-focus siya, biglang lumambot ang mukha nito.

“Anak…” sabi ni Tina, agad na tumayo, pero muntik pang matapilok. Mabilis siyang nasalo ni Mark sa siko.

“Dahan-dahan,” sabi niya. “Ba’t di ka pa natutulog?”

“Medyo… hindi pa antok,” palusot ni Tina, pero halata sa mata na puyat siya. May kaunting pula sa gilid, parang ilang beses na kinuskos.

“Sorry, Ma,” bulong ni Mark. “Nagtagal lang sa labas. Dapat nag-text pa ako ulit.”

“Ok lang,” sabi ni Tina, mabilis, parang ayaw niyang mababad doon. “Nag-reply ka naman kanina. Alam kong ligtas ka. Mas okay na ‘yon kaysa wala akong balita at kung anu-ano na naiisip ko.”