Öğlene kadar odayı toparlayıp oyalanan Meliha, yemek yemek için bile dışarı çıkmamıştı. Kadınla denk gelmemek için bilgisayarında takılıyor, ara sıra kenarda duran telefonunu eline alıp geri bırakıyordu.
Telefonuna bir bakış daha attığı sırada çalmaya başladığını görünce ekrana yaklaştı. Arayanın kardeşi olduğunu görünce eline alıp cevap verdi.
Mısra, kendi evindeydi. Üzerinde yine şık ama rahat kıyafetler vardı.
Meliha, kızı süzerken “Şu karnını çek de yüzünü bir görelim,” dedi.
Mısra, gülerken “Abla ya!” deyip kendini bahçesindeki koltuğa bıraktı. “Ercan gelecek, kontrole gideceğiz. Gece biraz sancım oldu ama geldiği gibi kayboldu… Şimdi sadece nefes almak için savaşıyorum,” deyip elini karnının üzerine koydu.
“Neden sesin çıkmadı? Hani akşam arayacaktın sen beni? Sabah da aramadı
