“เย่วซิน พี่มารับเจ้าแล้ว”
“พี่ซัวหยาง” ดวงตาหวานเจือไปด้วยหยาดน้ำ ในหัวเฝ้าคิดไปถึงเรื่องความรักระหว่างนางกับบุรุษตรงหน้า มันจะเป็นจริงได้อย่างนั้นหรือ? ความสับสนในใจ บวกกับความเงียบคล้ายกำลังรอให้นางเอ่ยคำ แต่ก่อนที่นางจะตอบรับ ในหัวกลับนึกไปถึง...ฮูหยินซือหลิวเยี่ยน! “ข้ามีพี่เว่ยกังแล้ว”
ขวับ!! เสิ่นซัวหยางหันมองบุรุษชุดดำที่เขาเดาเอาไว้ว่าอีกฝ่ายคงจะมีนามว่าเว่ยกัง...เป็นบุรุษผู้ขับรถม้าในตอนนั้น ‘แต่มันต้องไม่ใช่แน่ๆ’
&&&&
บ้านรับรองนายอำเภอ
ตลอดหนึ่งชั่วยามที่ผ่านมา เสิ่นซัวหยางนั่งเงียบอยู่เช่นนั้นพร้อมกับเรียงลำดับความผิดพลาดของตนเองตั้งแต่ได้พบกับซือหลิวเยี่ยน เย่วซินที่แสร้งตบตีทำร้ายอีกฝ่าย และเมื่อผ่านพ้นวันมงคลแล้วเย่วซินหนีไป จนถึงตอนนี้เย่วซินกลับมีเว่ยกัง!! “พี่ไม่เชื่อเจ้าแน่ เย่วซิน”
ทางด้านของซือหลิวเยี่ยนที่บังเอิญเดินมาได้ยินเข้า ก็ถึงกับเลือดขึ้นหน้า ความอดทนขอ
