ตอนที่ 33 ตั้งแง่
ปรียาดาหยิบของที่ต้องการได้แล้วก็เปิดประตูหมายจะเดินลงไปข้างล่าง แต่ก็ต้องสะดุ้งจนเกือบจะถอยหลังกลับเข้าไปในห้อง เพราะเจอเข้ากับแม่สามีที่ยืนหันหลังรออยู่
“ออกมานี่” เสียงห้วนเอ่ยเรียกเหมือนกับรู้ว่าปรียาดาเดินออกมาแล้ว
“คุณแม่มีอะไรกับหนูหรือเปล่าคะ”
“อย่าเรียกฉันว่าแม่ ฉันไม่เคยมีลูกที่คิดแต่จะรวยทางลัดจับผู้ชายมาเป็นสามี” อุไรหันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวที่กำผ้าถุงเอาไว้แน่น ยิ่งเห็นผ้าถุงและขวดยาทาเล็บที่หญิงสาวถืออยู่อุไรก็ยิ่งเกลียดชังกับความงมงายไร้สาระของคนเหล่านี้ งมงายเองไม่พอ ยังคิดจะล้างสมองลูกชายเธอให้งมงายไปด้วย
“เธอคิดว่าถ้าผีแม่หม้ายมันมีจริง แล้วการที่ให้ผู้ชายใส่ผ้าถุงทาเล็บแดง มันจะช่วยอะไรได้เหรอ ผีมันจะเชื่อจริง ๆ เหรอว่าบ้านนี้ไม่มีผู้ชาย” ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงสดแสยะยิ้มถาม พลางมองคนตัวเล็กที่ยังคงก้มหน้านิ่ง
“เธอเอาแต่ก้มหน้าก้มตา ไม่
