เฮ้อ! ไม่รูว่าถอนหายใจไปกี่รอบแต่ที่แน่ๆคือมาถึงคอนโดเพื่อนเจ้คริสตี้แล้วก็ยังไม่หยุด “เป็นเอามากนะกูเนี่ย” บ่นพึงพำกับตัวเองเบาๆ จากนั้นก็เดินเข้าไปด้านในทันที
“สวัสดีค่ะ ติดต่อเรื่องอะไรค่ะ” พนักงานต้อนรับพูดขึ้นเมื่อฉันเดินมาถึงล็อบบี้
“สวัสดีค่ะมาติดต่อพะ…”
“ของขวัญ” ในขณะที่ฉันกำลังตอบพนักงานต้อนรับ เสียงใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากด้านหัน
“พี่หมอติณห์หวัดดีค่ะ” ฉันยกมือขึ้นแล้วเดินเข้าไปหาขมวดคิ้วมองด้วยความสงสัย “พึ่งกลับหรอค่ะ”
“เปล่า ก็มาพร้อมกันกับไอ้พวกนั้นแหละ แต่พี่ลืมของที่คณะก็เลยกลับไปเอา” พี่หมอติณห์ชูของที่อยู่ในมือมาไว้ตรงหน้าพร้อมกับยิ้มเขินๆ อือ หล่ออะ
“อ๋อ แล้วถืออะไรมาเยอะแยะค่ะเนี่ย” ฉันชี้นิ้วไปยังมือทั้งสองข้างของเขา “มาค่ะขวัญช่วยถือ”
พูดจบก็ปรี่เข้าไปแย้งถุงที่อยู่ในมือพี่หมอมาถือและเดินตามเข้าไปในลิฟต์ ใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีก็มาถึงห้องของเขา
แกร็ก!!
พี่หมอเ
