“พอไม่มีเธอมากวนใจ มันเหมือนขาดอะไรก็ไม่รู้”
“ไม่ต้องมาบอกกูครับ ไปบอกน้องขวัญนู้น บรึ่น ขนลุกไอ้สัส” ไอ้ขุนพูดจบก็เดินออกไป ส่วนคนอื่นๆก็ตามออกไปด้วย
ปัง ปัง
ผมเดินกลับมายืนที่เดิมยิงปืนอยู่อย่างนั้นเพื่อระบายความสับสนภายใจใน ยิงมาสักพักก็ไม่ได้ช่วยให้ความว้าวุ่นนั้นหายไป ผมจึงออกจากสนามยิงปืนขับรถสปอร์ตคู่ใจไปสนามแข่งรถของไอ้สิงห์ทันที
“งานที่สนามยิงปืนเคลียร์เสร็จแล้ว” ไอ้สิงห์นั่งอยู่บนโซฟาเลิกคิ้วมามองด้วยความสงสัย
“ให้ไอ้ไฟมันเคลียร์” ผมพูดขึ้นพร้อมกับหยิบบุหรี่มาดูด ผมไม่ได้ดูดจนขั้นติดแค่ช่วงเคลียดๆเท่านั้น “สนามมึงว่างไหม”
“ว่าง”
หลังจากที่ได้คำตอบจากไอ้สิงห์ผมก็ตรงเข้ามาในสนาม เข้ามานั่งในรถที่ลูกน้องไอ้สิงห์เตรียมให้จากนั้นก็เหยียบคันเร่งจนมิดทะยานไปตามทางในสนามวนอยู่อย่างนั้นสองสามรอบ หน้าของขวัญก็ยังลอยอยู่ในสมอง
ผมจึงขับรถเข้าไปจอดแล้วเดินออกจากสนามแข่งและสิ่งเดียวท
