ผับ
1266 Words
คอนโดของขวัญ
จะอัพเดทเรื่องที่สนามให้ฟัง ก็คือว่าครึ่งหลังพี่แทนเหม่อลอยทำให้เกือบเสียบอลแล้วฝังตรงข้ามก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากันด้วย จึงทำให้พี่ไนท์หงุดหงิดอย่างที่เห็น ไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า
ฉันเลือกที่จะแต่งตัวสบายๆทะมัดทะแมง โดยเสื้อเป็นเกาะอกสีขาวใส่คู่กับกางเกงยีนส์ขาสั้น ทาลิปก๊อสบางๆ เมื่อถึงเวลานัดก็เดินออกจากห้อง
“ทำไมวันนี้มึงเบา” เข้ามาในรถ เวลาก็ทักขึ้นพร้อมกับลากสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า
“ใครจะเหมือนมึงอะ นั่งทีเห็นไปถึงกี”
“มีของดีก็ต้องโชว์” นางพูดจบก็หยักไหล่ส่งมาให้ จากนั้นก็เหยียบคันเร่งมุ่งสู่ Fire ผับ ใช้เวลาไม่นานรถมินิคูเปอร์สีพาสเทลก็เคลื่อนตัวมาจอดยังลาดจอดรถของผับ
Fire Pub
“พราวมาถึงยัง”
“ถึงแล้วอยู่โซนวีไอพี” ฉันหันไปตอบเวลาหลังจากปลดเข็มขัดนิรภัยเสร็จ “นางบอกว่าแจ้งการ์ดด้านหน้าได้เลย”
เราสองคนเดินตีคู่กันตรงไปหาการ์ดที่ยืนอยู่หน้าผับและสั่งตามที่พราวบอก พวกเขาก็พามายังโซนวีไอพีที่อยู่ชั้นสองทันที
“พี่ๆสวัสดีค่ะ” ฉันและเวลายกมือไหว้แล้วพูดขึ้นพร้อมกัน
“สวัสดีครับ” พี่ขุนพูดขึ้น
“ครับ” พี่ไนท์พูดขึ้นพร้อมกับพยักหน้าส่งมาให้ พี่สิงห์และพี่แทนก็พยักหน้าส่งมาให้เช่นกัน
“นั่งลง” พี่สิงห์พูดขึ้นนิ่งๆ จากนั้นเวลาก็นั่งลงข้างๆ ส่วนฉันก็นั่งลงข้างๆเวลาและตรงข้ามพี่แทน
“พี่แทนมานานแล้วหรอค่ะ” ฉันถามและส่งยิ้มหวานไปให้ แต่เขาไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่ปลายตามองแล้วยกเหล้าขึ้นดื่มโดยไม่สนใจ “ก็แค่ลองยิ้มให้ไป เผื่อพี่จะเผลอใจให้ขวัญ”
“ใจอ่อนสักทีเถอะครับ น้องเขาหยอดขนาดนี้” พี่ขุนมองฉันยิ้ม “ว่าแต่เราจะดื่มอะไร”
“ขอตีเกลาค่ะ
“เล่นของแรงเลยนะ” พี่ขุนแซวขึ้น จากนั้นก็ยื่นแก้วตีเกลามาให้ “น้องเวลารับอะไรดีครับ”
“คอกเทลแล้วกันค่ะ” หลังเวลาพูดจบเราเจ็ดคนก็นั่งดื่มไปเรื่องๆ ส่วนสาวๆก็พูดคุยกันตามประสาผู้หญิง
“พวกมึงกูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
“ให้ไปเป็นเพื่อนไหม” ฉันมองเวลาพร้อมกับส่ายหน้าเป็นคำตอบ
“ไปเข้าชั้นสามไม่มีคน” พยักหน้าให้ยัยพราวแล้วลุกขึ้นยืนทันที ฉันเปลี่ยนทิศทางเดินไปชั้นหนึ่งแทน เมื่อทำธุระเสร็จก็ออกมายืนหน้าอ่างล้างมือ
“อุ๊ย! แกดูซิพาย ว่าเราเจอใคร” ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองยัยส้มส้มรุ่นพี่ที่คณะ
“คนที่ตามตื๊อผู้ชายแล้วเขาไม่เอานี่เอง” ยัยพายคู่อริพราวกอดอกมองฉันสายตาเย้ยหยัน
“แล้วมันหนักส่วนไหนของมึงมิทราบ” ฉันจ้องมองสองคนตรงหน้าอย่างไม่วางตา “ขออนุญาตไม่เคารพนะ เพราะทำตัวน่ารังเกลียด”
“ส้มส้มเพื่อนฉันนอนกับแทนแล้ว” ยัยส้มส้มเชิดหน้าขึ้นทันทีหลังจากยัยพายเน่าพูดจบ “เพราะฉะนั้นอย่ายุ่ง”
“ที่เดือดร้อนแทนเพื่อนนี่คือชอบพี่แทนเหมือนกัน” ฉันเลิกคิ้วมองทั้งสองคนสลับกันไปมา
“แกละ ออกตัวแรงขนาดนี้เขายังไม่เอาเลย” ส้มส้มเบะปากด้วยความหมั่นไส้
“ก็ดีกว่าคนที่เขาเห็นเป็นของเล่น กินครั้งเดียวก็ไม่คิดจะกินต่อ” ฉันกอดอกมองเธอด้วยสายตาเดียวกันกับที่เธอมอง
“หน่อยอีนี้ ปากดีนักนะ”
“ถ้ากล้าก็ลองดู” ฉันพูดขึ้นในขณะที่อีส้มส้มกำลังง้างมือจะตบและหมุนโทรศัพท์ที่กำลังกดไลน์สดไปให้เธอดู
“ฝากไว้ก่อนเถอะ” พูดจบก็ดึงแขนยัยพายเน่าเดินออกไป
“ฮึ! คิดว่าจะแน่”
เมื่อสงครามประสาทจบลงฉันก็เดินขึ้นไปยังโซนวีไอพีทันที
“ไปห้องน้ำ แค่นี้ทำไมกลับมาหน้าเหมือนตูดแบบนี้” เวลาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย
“คนเยอะหรอครับ น้องขวัญ”
“เฮ้อ! ค่ะ” ฉันถอนหายใจแล้วตอบพี่ขุนออกไป
“มึงไม่ได้ไปชั้นสาม” พราวถามขึ้นอีกครั้งพร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
“แฮ่ๆ คือกูอยากไปสัมผัสบรรยากาศชั้นหนึ่ง แต่ว่าเจออีส้มส้มเน่ารุ่นพี่คณะเราอะ” ฉันยิ้มแห้งๆไปให้เพื่อน และตวัดสายตาไปมองพี่แทนเมื่อพูดถึงส้มส้ม
“ดื้อ!” หือ! พี่แทนพูดกับฉันหรอ
“ขวัญไม่ได้ดื้อนะคะ แค่อยากไปสัมผัสบรรยากาศด้านล่างเฉยๆ” ฉันแย้งเขาทันควัน
“นั้นแหละเขาเรียกว่าดื้อ”
“ในเมื่อดื้อขนาดนี้ มาคุมประพฤติเด็กดื้อคนนี้ดีไหม” ฉันตอบพร้อมกับกระพริบตาปิ้งๆส่งไปให้
“ฮึๆ” พี่สิงหัวเราะในลำคอ
“เอาสักทีเถอะครับ” พี่ขุนกระแทกไหล่พี่แทนเบาๆ
“กูว่าคนนี้ชัวร์”
“ชัวร์อะไรของมึงไอ้ไนท์” พี่แทนหันไปจ้องหน้าพี่ไนท์อย่างไม่สบอารมณ์แล้วยกเหล้าขึ้นดื่มทีเดียวหมดแก้ว
“อีขวัญคนกลางวันหายไปไหนวะ” ขวับ! ฉันหันมองพราวทันทีที่มันพูดจบ
“ตายไปแล้ว และตอนนี้ก็เกิดใหม่แล้วด้วย” ฉันมุ่ยหน้าส่งไปให้แล้วยกเหล้าขึ้นดื่ม
“ถ้ารู้ว่าน่ารักขนาดนี้ กูจีบตั้งแต่ตอนแรกแล้ว” หลังจากพี่ขุนพูดจบเสียงทุกคนในโต๊ะก็เงียบลงและหันไปมองพี่ขุนตามเดียว
“มองกูทำไม”
“มึงชอบน้องเขา” พี่สิงห์ถามขึ้นด้วยเสียงเรียบนิ่ง
“กูพูดเล่น ไอ้เวร” พี่ขุนตอบแล้วยกเหล้าขึ้นดื่ม พี่แทนมองพี่ขุนนิ่งๆแล้วยกยิ้มมุมปากส่งไปให้ ทำไมฉันรู้สึกว่ารอยยิ้มนั้นมีอะไรแอบแฝงอยู่นะ? สลัดความคิดนั้นทิ้งไปแล้วยกแก้วขึ้นดื่มอีกครั้ง
พวกเรานั่งดื่มมาเรื่อยๆจนเวลาล่วงเลยตีสามพวกเราก็ขอตัวกลับ ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าพื้นมันเริ่มเอียงๆ
“ขวัญ มึงยืนดีๆดิ”
“เว กูว่าพื้นมันเอียงวะ” แล้วทำไมรู้สึกว่าเสียงตัวเองมันยานๆอะ
“เว กูว่าพามันกลับเถอะ”
“พราวมึงบอกพี่ไนท์ดิ ว่าผับมันใกล้จะถล่มแล้ว” ฉันพูดขึ้นอีกครั้ง
“มันไม่ได้ถล่ม แต่มึงเมาอีผี”
“ไอ้แทนมึงอุ้มน้องเขาดิ” ถ้าจำไม่ผิดเสียงนี้น่าจะเป็นพี่ไนท์
“ทำไมกูต้องอุ้ม”
“กูมีแฟนแล้ว ไอ้ขุนไปกลับเด็ก ส่วนไอ้สิงห์”
“เออ พูดมากชิบหาย” พี่ไนท์พูดยังไม่จบพี่แทนก็พูดขึ้น “มานี้ยัยขี้เมา”
เพียงเสี้ยวนาทีตัวของฉันก็ลอยเข้าอยู่ในอ้อมแขนของใครบางคน กลิ่นหอมเย็นๆสะอาดๆแบบนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร
“เดี๋ยวเวเปิดประตูให้ค่ะ”
หลังจากที่เวลาเปิดประตูข้างคนขับพี่แทนก็วางฉันลงอย่างเบามือ
“หัดทำตัวให้มันน่ารักหน่อย”
“น่ารักของพี่คือแบบไหน แบบของขวัญคนนี้พอไหวรึเปล่า” ฉันปรือตามอเอามือทั้งสองข้างจับหน้าพี่แทนส่ายไปมา
- Writer
