ใกล้ชิด
1207 Words
สนามยิงปืน
ซูซูกิสวิฟสีขาวจอดนิ่งสนิทที่ลาดจอดรถ ร่างบางผิวขาว ใบหน้ารูปไข่ แก้มป่องๆ ปากเล็กเป็นกระจับเดินเข้าในสำนักงาน
“สวัสดีค่ะพี่ไฟ”
“อ้าว หวัดดีครับคุณของขวัญ” พี่ไฟเงยหน้าจากกองเอกสารพร้อมกับส่งยิ้มบางๆมาให้ “เฮียรออยู่ที่สนามแล้วครับ”
“เรียกน้องขวัญก็ได้ค่ะ” ฉันส่งยิ้มบางๆกลับไปให้เช่นกัน “ว่าแต่ต้องเดินไปตรงไหนคะ”
“ทางนี้ครับ”
ฉันเดินตามพี่ไฟมายังประตูด้านข้างสำนักงานก็เจอกับลานกว้างที่มีเป้าวางไว้ห่างกันเป็นช่วงๆตามช่องคนยิง
“เฮีย น้องขวัญมาแล้วครับ” ไฟเอ่ยเรียกนายตัวเองที่กำลังเช็คปืนให้กับลูกศิษย์คนแรกของเขาอยู่ ตวัดสายตามองลูกน้องตัวเองทันที “อะ…เออ คุณของขวัญมาแล้วครับ”
“ขอบคุณนะคะ พี่ไฟ” ฉันพูดขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มบางๆไปให้
“ครับๆขอตัวก่อนนะครับ” สงสัยผู้หญิงตัวเล็กคนนี้จะเป็นนายหญิงของเขาในอนาคตแน่ รีบเผ่นดีกว่าไม่อยากมีปัญหากับนาย ฉันขมวดคิ้วมองอาการรนรานด้วยความสงสัย ‘พี่ไฟเป็นอะไรเมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย’
ปัง ปัง กรี๊ดดดดด
ฉันกรีดร้องจนสุดเสียงยกมือขึ้นมาปิดหูตัวสั่นเทา
“ตัวสั่นขนาดนี้ จะเรียนได้ไงวะ”
“ระ…เรียนได้ค่ะ ขวัญแค่ตกใจนิดหน่อย” ตอบพี่แทนด้วยเสียงตะกุกตะกักแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อเรียกสติ
“อยากเรียนยิงปืนจริงๆหรืออยากใกล้ชิดฉัน”
“คะ…ค่ะ” ฉันมองหน้าเขาส่งเสียงขึ้นด้วยความตกใจ
“อยากเรียนยิงปืนจริงๆหรืออยากใกล้ชิดฉัน” พี่แทนพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างเซ็งๆ
“แฮ่ๆ ก็ทั้งสองอย่างค่ะ” ฉันส่งยิ้มแห้งๆไปให้ด้วยความเขินอาย
“ฮึ!” หือ? คนตรงหน้าหัวเราะในลำคอพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากแวบเดียว จากนั้นก็ปรับให้เป็นปกติ
O.O “พี่แทนยิ้มหรอค่ะ” ดวงตาของฉันเบิกกว้างด้วยความตกใจและระบายยิ้มหวานส่งไปให้
“อะแฮ้ม เริ่มจากการเรียนทฤษฎีก่อนแล้วกัน” ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆเขา จากนั้นพี่แทนก็อธิบายส่วนประกอบของปืน การเล็งเป้า “สำหรับคนตัวเล็กก็จะมีท่าการยิงเพื่อให้ยิงง่ายขึ้น ปฏิบัติเลย”
“ฮะ! ปฏิบัติเลยหรอค่ะ”
“อืม รออะไรหรือว่าป๊อด” พี่แทนพูดขึ้นเสียงเย็นชาแววตาเรียบนิ่ง ทำไมวันนี้รู้สึกว่าครูฝึกเข้มกว่าตอนอยู่มหาลัย ฉันพยักหน้าขึ้นลงช้าๆแล้วเดินไปประจำตำแหน่ง
“ใครเขาสั่งเขาสอนให้เธอจับปืนแบบนั้น”
“เอ้า! แล้วมันต้องจับแบบไหนอะ” ฉันมุ่ยหน้าให้ดุเป็นบ้าถ้าจับเป็นจะมาเรียนทำไม
เฮ้อ!!! พี่แทนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วเดินประชิดตัวฉันมือข้างหนึ่งของเขาวางลงมือของฉันและอีกข้างก็จับไหล่ให้ตรง พรืดดดด ฉันสูดดมกลิ่นหอมจากเขาเต็มปอดอย่างลืมตัว
“พึ่งรู้ว่านอกจากจะใจกล้าจีบผู้ชายก่อน ยังหื่นอีกด้วย”
ขวับ!!!!!
O.O -////-
ตัวของฉันแข็งทือดวงตาเบิกกว้างขึ้นเมื่อแก้มของฉันไปชนกับปากของพี่แทน ทุกสิ่งรอบตัวตกอยู่ในความเงียบได้ยินเพียงลมหายใจของเราสองคนเท่านั้น ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ หัวใจเต้นแรงแทบทะลุออกจากอก
“อะ..เออ ขอโทษค่ะ” ฉันขยับตัวออกห่างพูดขึ้นเสียงตะกุกตะกักด้วยความเขิน
“อืม” เขาตอบกลับมาแค่นั้น จากนั้นก็สอนยินปืนอีกครั้ง จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงหกโมงเย็น เราสองคนเดินเข้ามาในสำนักงานพร้อมกัน
“ไอ้ไฟ เอาน้ำมาสองขวด” ทันทีที่มาถึงเจ้าของสนามก็หันไปสั่งลูกน้องเสียงเข้ม เขารับน้ำจากพี่ไฟยื่นมาให้ฉันหนึ่งขวด
“ขอบคุณนะคะ” ฉันรับมาอย่างไม่อิดออดมองหน้าพี่แทนและยิ้มอย่างมีเลสนัย “ที่อยากกินอะหวานเย็น ที่อยากเป็นอะหวานใจ”
“เฮียกูโดนสาวจีบวะ” พี่ไฟแซวเบาๆ
“หนูกลับก่อนนะคะ เจอกันพรุ่งนี้ บาย” พูดจบก็เดินออกมาทันที โดยมีเสียงของพี่แทนกำลังด่าพี่ไฟตามมา
กรี๊งงงง กรี๊งงง
“ว่า”
“อีขวัญ มึงรับสายเพื่อนพูดแค่นี้หรอ”
“เอ้า! มึงจะให้กูพูดว่าไรอีเว กราบสวัสดีคุณเวทิกาแบบนี๊” ฉันกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ด้วยความหมั่นไส้
“กูไม่คุยกับมึงแล้ว เร็วๆเลยพวกกูมาถึงแล้ว”
“เออ”
วันนี้พวกเราสามคนชวนกันไปช็อปปิ้งแก้เคลียดกัน และตอนนี้ก็เลทมาสิบนาทีแล้วเพราะมัวแต่เตาะผู้ชายทำให้มันต้องโทรมาเร่งหยิกๆแบบนี้
ห้างสรรพสินค้า
ฉันเหยียบคัดเร่งจนมิดปาดซ้ายปาดขวาคิดว่าตัวเองเป็นนักแสดงเดอะฟาสและไม่ต้องลุ้นว่าจะโดนสั่งไหมตอบตรงนี้เลย โดนแน่ๆ
“รอนานมาก” พราวลากเสียงยาวทันทีที่เห็นหน้าฉัน เลทแค่ยี่สิบนาทีทำเป็นบ่น
“นั่งจนรากงอกแล้วเนี่ย” เวลาเบะปากมองบน เอ่อ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะอีผี ฉันก่นด่าแม่นางสองในใจพร้อมกับถอนหายใจอย่างเอือมระอา
“คุณเธอทั้งสองคะ แค่นี้ดิฉันก็ได้ใบสั่งเป็นโหลแล้วค่ะ”
“ก็มึงมัวแต่เตาะพี่แทน” พราวเดินเข้ามาหาและจิ้มนิ้วลงหน้าผากของฉันพร้อมกับดันไปด้านหลัง
“ก็ปล่อยให้กูได้มีผัวเหมือนมึงได้ไหมละพราว” ฉันตอบพร้อมกับเบะปากมองบน “กูก็อยากมีฟิวส์นั้นบ้างไม่ได้ไง”
“โอเคๆ ไปกินข้าวกันเถอะกูหิว” เวลาพูดขึ้น จากนั้นเราสามคนก็เดินตรงไปยังร้านอาหารเกาหลี ไม่นานอาหารที่สั่งก็ถูกวางจนเต็มโต๊ะ กินไปเม้าไปอย่างไม่เร่งรีบ
“ขวัญเมื่อตอนกลางวันมึงทำแบบนั้นทำไม”
“ทำอะไร” ฉันเลิกคิ้วถามพราวขึ้นด้วยความสงสัย
“ก็ที่มึงไปกันท่าผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้พี่แทนไง”
“แล้วไง อยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ” พูดจบก็หยักไหล่ส่งไปให้เวลาด้วยท่าทางสบาย หลังจากกินข้าวอิ่มพวกเราสามคนก็เดินช็อปปิ้งกันต่อ ผ่านไปสามชั่วโมงก็แยกย้ายกันกลับ
คอนโดของขวัญ
ฉันมาถึงห้องเวลาสี่ทุ่มตรงด้วยความเหนื่อยล้า ไม่คิดว่าการยืนนิ่งๆแล้วลั่นไกลมันจะเหนื่อยขนาดนี้ เก็บของต่างๆเข้าที่แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
ติ๊ง! ในระหว่างนั่งทาครีมอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้งเสียงข้อความก็ดังขึ้น ฉันหยิบมาเปิดดูพร้อมกับยิ้มกว้างออกมาทันที ทักไปกวนหน่อยดีกว่า
Instagram แทนไท
ของขวัญ : ฮั่นแน่แอบส่องแล้วกดติดตามแบบนี้ หวั่นไหวแล้วใช่ปะ
- Writer
