ของขวัญ
1267 Words
“วันนี้เลิกเร็วไปไหนกันปะ” ฉันพูดขึ้นพร้อมกับหันไปมองเพื่อนทั้งสองในขณะเก็บของตัวเองไปด้วย วันนี้อาจารย์แม่ปล่อยเร็วเพราะติดประชุมกับอธิการบดี ถ้าไม่มีเหตุจำเป็นอย่าหวังว่าจะเป็นแบบนี้มีแต่จะเลทจ้า
“วันนี้ว่าง” เวลาตอบขึ้นพร้อมกับกระชับกระเป๋าตัวเอง
“ฉันก็ว่าง” พราวพูดขึ้นสายตาจ้องมองแอฟสีเขียวพร้อมกับมุ่ยหน้าใส่โทรศัพท์
“ยัยเวว่าง กูเข้าใจได้ แต่มึงว่างได้ไงปกติพี่ไนท์ลากไปที่คณะวิศวะตลอด” ฉันหรี่ตามองพราวเพื่อนสาวสุดฮอตด้วยความสงสัย จะไม่ให้สงสัยได้ไงว่างไม่ได้ตัวติดกันตลอดพราวไม่ตอบอะไรเพียงแค่บึนปากส่งมาให้แค่นั้น
“ทำหน้าแบบนี้ทะเลาะกันชัวร์”
ฉันละสายตาจากพราวไปมองเวลาทันทีที่นางพูดจบ จากนั้นก็หันกลับไปมองพราวอีกครั้ง
“งอลอะไรพี่ไนท์กูอีก” ฉันกอดอกถามพราวด้วยความอยากรู้
“พี่ไนท์ของกู”
“แหม่ ทีอย่างนี้ตอบเร็วจังเลยนะ” ฉันเบะปากให้พราวหนึ่งกรุบกับความมั่นหน้าของนาง
“เรื่องของกูค่ะ เลิกเผือกเรื่องกูแล้วตอบมา ถามว่าพวกกูว่างทำไม”
“เออ นั้นสิ ถามทำไม” เวลาพูดขึ้นทันทีที่พราวพูดจบพร้อมกับขมวดคิ้วมองมาที่ฉันด้วยความสงสัย
“ไม่มีอะไร แค่จะชวนไปหาไอ้คริสที่คณะ” ฉันตอบ
“มึงหมายถึงเจ้คริสตี้ พี่มึง” ฉันพยักหน้าให้เวลาเป็นคำตอบพร้อมกับฉีกยิ้มจนตาหยี
“ไป” พราวพูดขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามากอดแขนฉัน ส่วนเวลาก็พยักหน้าส่งมาให้เป็นคำตอบ
“โอเค งั้นไปกัน กูจะพาไปเตาะผู้ใหม่”
“อีขวัญ กูยังไม่อยากตาย หยุดความคิดนั้นซะ” เวลาผลักหน้าผากฉันหนึ่งทีแล้วเดินออกไป คิ คิ ฉันหัวเราะชอบใจแล้วดึงแขนยัยพราวเดินตามนางไปติดๆ พวกเราเดินทางด้วยรถรางมหา’ลัย ใช้เวลาไม่นานก็มาถึง
คณะแพทยศาสตร์
เราสามคนเดินเข้ามาในตึกคณะแพทย์ที่เป็นโถงกว้างมีโต๊ะเรียงยาวตามมุมตึก อุ๊ย! เด็กๆคณะนี้หน้าตาดีไม่ต่างคณะวิศวะเลย คิดไม่ผิดที่มาวันนี้ ฮือ! ชุ่มชื่นหัวใจ
“กูรู้ว่าจริงๆแล้วมึงไม่ได้ตั้งใจมาหาเจ้” เวลาพูดขึ้นพร้อมกับผลักหน้าผากของฉันด้วยความหมั่นไส้
“แสนรู้นะเราอะ” ฉันตอบกลับพร้อมกับยื่นมือไปเกาคางของยัยเวอย่างหยอกล้อ
“กูไม่ใช่แมว”
“กูก็ไม่ได้บอกว่ามึงเป็นแมว” ฉันตอบกลับเวลาอีกครั้งพร้อมกับเหยียดยิ้มอย่างเหนือกว่า
“หยุดทะเลาะกัน กูเห็นเจ้คริสตี้แล้ว ตามมา” พราวถอนหายใจเฮือกใหญ่มองหน้าฉันสลับกับเวลาไปมา จากนั้นก็
เดินไปยังโต๊ะมุมด้านข้างตึก
“อ้าว! ของขวัญ เวลา พราว วันนี้มากันครบแก๊งเลยนะ”
“สวัสดีค่ะ พี่หมอติณห์” พวกเราสามคนกล่าวทักทายและยกมือไหว้พี่หมอพร้อมกัน อ้อลืมบอกไปว่าพี่ติณห์เป็นเพื่อนพี่ชายฉันเอง
“มาทำไม”
“ทักทายน้องแบบนี้เหรอวะ สวัสดีค่ะพี่หมอแพรว” ฉันตอบพี่ตัวเองเสร็จก็หันไปทักทายเพื่อนพี่ชายอีกคนและนั่งลงข้างๆทันที
“สวัสดีค่ะเจ้คริสตี้ สวัสดีค่ะพี่หมอแพรว” เสียงของเพื่อนสาวทั้งสองคนของฉันทักทายพี่ๆขึ้นพร้อมกันสงสัยละสิ ว่าพี่ชายฉันถึงชื่อคริสตี้ไม่ต้องงงค่ะ จะเราชีวประวัติให้ฟังอย่างละเอียด
ฉันชื่อของขวัญ เรียนคณะอักษรศาสตร์ปี 2 มหา’ลัย M เป็นคนกาญจนบุรี มีพี่ชายหนึ่งคนชื่อคริส เรียนคณะแพทยศาสตร์ ปี 4 แต่มีเพียงแค่ร่างกายเท่านั้นที่เป็นชาย จิตใจของนางเป็นผู้หญิงเลยเปลี่ยนชื่อเป็นคริสตี้ ที่มาของชื่อไม่มีอะไรมาก เจ้คริสเกิดตรงกับวันคริสต์มาสพ่อเห็นว่าเป็นผู้ชายก็เลยให้ชื่อคริส ส่วนฉันเกิดสิ้นปีจะขึ้นปีใหม่ต่างคนต่างให้ของขวัญจึงตั้งชื่อว่าของขวัญ
แต่เราสองคนไม่ได้อยู่คอนโดเดียวกันนะ เพราะแพทย์ต้องอ่านหนังสือหนัก พ่อจึงตัดสินใจซื้อให้ฉันอีกห้องแต่อยู่คนละคอนโดและนั้นก็คือความตั้งใจของฉัน ฮา ฮา
“เพื่อนคนอื่นๆไปไหนอะ” ฉันกระทุ่งศอกไปยังพี่ตัวเองแล้วถามขึ้น
“ส่งงานอยู่เดี๋ยวตามมา” ฉันพยักหน้ารับรู้แล้วหันไปมองน้อง ๆปีหนึ่งคณะแพทยศาสตร์ที่กำลังเดินมายังโต๊ะที่พวกเรานั่งอยู่อย่างสนใจ
“ไปหาหมอ หมอก็เรียก คนไข้ แล้วต้องไปหาใครถึงเรียกคนที่ใช่บ้างอะ”
“น่ารักจัง” ฉันพูดจบก็ตามด้วยเจ้คริส แล้วเราก็หันมาแท็กมือพร้อมกับหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ จากนั้นน้องปีหนึ่งก็รีบเร่งฝีเท้าผ่านหน้าฉันไป
“ไม่แปลกใจเลยที่เป็นพี่น้องกัน”
“เหมือนกันยันนิสัย” พราวและเวลาพูดขึ้นมองมาที่ฉันและเจ้คริสพร้อมกับสายหน้าไปมาอย่างเอือมระอา
“นิชะนีน้อย พี่น้องกันไม่เหมือนกันสิแปลก” เจ้คริสหันไปจีบปากจีบคอพูดขึ้น
“น้อง ๆ ต้องทำใจให้ชินนะครับ แค่นี้จิ๊บๆพวกพี่เจอมาเยอะกว่านี้” พี่หมอติณห์มองหน้าเพื่อนสาวทั้งสองคนของฉันพร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างที่ชอบทำ
“โอ๊ย!!! พี่หมอติณห์ช่วยหยุดยิ้มหน่อยได้ไหมคะ แค่นี้ขวัญก็จะตายอยู่แล้ว” ฉันพูดขึ้นพร้อมกับกุมมือที่หัวใจและเอนตัวไปที่พี่ตัวเอง
“มึงโดนเล่นแล้ววะติณห์” คิ คิ พี่หมอแพรวหัวเราะคิกคักและตบไหล่พี่ติณห์เบาๆ พี่หมอติณห์มองฉันยิ้มๆพร้อมกับส่ายหน้าไปมา
“พอๆ สรุปแล้วมาหาพี่ทำไม” อยู่เจ้คริสก็ช็อตฟิลเบรกกระทันหัน ขมวดคิ้วมองฉันแล้วถามขึ้น
“ไม่มีอะไรคิดถึง”
“อ่านปากของฉันนะ” เจ้คริสฉีกยิ้มหวานพร้อมกับยกนิ้วชี้ปากตัวเอง “ตอแหล”
“หยาบคาย นี้น้อง”
“เอาความจริง” เจ้คริสพูดขึ้นอีกครั้ง
“ไม่มีอะไร วันนี้อาจารย์ปล่อยเร็วก็เลยมานั่งส่องผู้แก้เบื่อ” ฉันหยักไหล่ส่งไปให้ด้วยท่าทางสบาย
“เออ ก็แค่เนี่ย ลีลาท่าเยอะ” เจ้คริสพูดขึ้น
“ว่าแต่พี่จะไม่โดนไอ้ไนท์หมายหัวใช่ไหม” พี่ติณห์พูดขึ้นพร้อมกับมองยัยพราวยิ้มๆ
“ไม่ๆค่ะ” พราวยกมือทั้งสองข้างโบกไปมา
“จะว่าไปก็อิจฉาพราวอะ ทำยังไงถึงได้หยุดฮอตคณะวิศวะมาครองบอกพี่หน่อย”
“แหม่…พี่หมอแพรวทำมาเป็นพูด ได้ข่าวว่าหนุ่มหล่ออดีตเดือนสถาปัตย์ขายขนมจีบอยู่ไม่ใช่เหรอค่ะ”
“ฮั่นแน่…” ฉันแซวพี่หมอแพรวทันทีที่เวลาพูดจบ
“ว่าแต่เพื่อนฉัน แล้วแกสองคนละ” เจ้คริสพูดขึ้นพร้อมกับมองฉันและเวลาสลับกันไปมา
“เวไม่มี”
“ก็ว่าจะลองจีบดูด” ฉันพูดต่อจากเวลาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นสีหน้าจริงจัง
“ฮะ” ทุกคนตะโกนขึ้นพร้อมกันทันทีที่ฉันพูดจบและมองมาที่ฉันเป็นตาเดียว
“ใคร”
- Writer
