จีบพี่ว้ากตัวร้ายมาเป็นแฟน

คำถาม

“ถ้าพี่ไม่อยากสอนยิงปืน งั้นสอนคำว่ารักแทนก็ได้นะ”

“อีขวัญมานี้เลย” เวลาดึงแขนฉันเข้าหาตัวเอง “เวไปก่อนนะคะ กูเอามันไปเก็บก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้”

เวลาบอกพี่ไนท์และพี่แทนแล้วหันไปคุยกับยัยพราว จากนั้นก็ลากฉันออกมายังลานจอดรถ

“โอ้ย! เบาๆอีเว”

“นี่ก็เบาสุดแล้ว ไปได้แล้ว” เวลาตอบพร้อมกับเข้าไปนั่งยังตำแหน่งคนขับ

“เสียดาย กูกำลังเตาะพี่แทนเลย”

แปะ!!! “โอ้ย!! อีเว ดีดหน้าผากกูทำไมเนี่ย” ฉันหันไปถลึงตาใส่พร้อมกับลูบหน้าผากตัวเองปอยๆ ดีดมาได้อีผี

“มึงเห็นหน้าพี่แทนไหม เขาจะกินหัวมึงอยู่แล้วอีบ้า” เวลาเอานิ้วชีมาจิ้มหน้าผากย้ำๆเหมือนต้องการย้ำว่าเขาเกลียดมึงยังไงยังงั้น

“โว๊ะ กูไม่คุยด้วยแล้ว ออกรถเลย”

“เออ” หลังจากนั้นเวลาก็เหยียบคันเร่งออกจากสนามยิงปืนเข้าสู่ถนนสายหลักทันที ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงร้านอาหารตามสั่งใกล้คอนโดฉัน เราตกลงกันว่ากินอะไรง่ายๆก็พอ สรุปก็เป็นแบบที่เห็นเนี่ยแหละ

คอนโดของขวัญ

หลังจากแยกย้ายจากเวลาหน้าคอนโด ฉันก็เดินเข้ามาในห้องด้วยความเหนื่อยล้า วางของทุกอย่างไว้บนโต๊ะและเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป

“สดชื่นจัง” พูดกับตัวเองเบาๆก็มานั่งทำรายงานที่อาจารย์สั่งหน้าทีวี จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาจนถึงสี่ทุ่ม “เสร็จสักที”

บิดขี้เกียจไปมาเพื่อไล่ความเหนื่อยล้า ปิดโน๊ตบุ๊กแล้วเดินเข้าห้องนอน โอ๊ะ! พรุ่งนี้ไลน์บอกเพื่อนสาวให้ไปมหาลัยแต่เช้าดีกว่า

Line: สามสาวสุดแซบแห่งอักษร

ของขวัญกล่องใหญ่ : เพื่อนพราวพรุ่งนี้ผัวมึงไปมหา’ลัยกี่โมงจ๊ะ

เวลา : มึงถามแบบนี้มีอะไรชัวร์

ของขวัญกล่องใหญ่ : มีอะไรนี่คืออะไร?

พราวตะวัน : อะไรของพวกมึงไปเล่นไกลๆไป @ของขวัญกล่องใหญ่ @เวลา พี่ไนท์มีเรียน 9 โมงเช้าแต่ไป 8 โมงเช้า @ของขวัญกล่องใหญ่

ของขวัญกล่องใหญ่ : โอเค พรุ่งนี้เจอกันที่คณะวิศวะ

เวลา : มึงถามกูยัง

ของขวัญกล่องใหญ่ : มึงตกลง โอเค บาย

หลังจากตกลงกับเพื่อนสาวเรียบร้อยก็กดออกจากไลน์ ทักไอจีไปหยอดพี่แทนดีกว่า

Inbox Instagram แทนไท

ของขวัญ : ฝันดีก็สำคัญ แต่ถ้าฝันถึงกันมันคงจะดี

มองข้อความตัวเองอมยิ้มอย่างชอบใจ น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน เพราะฉะนั้นหยอดทุกวันต้องหวั่นไหวบ้างแหละ จากนั้นก็เอื่อมมือปิดไฟหัวเตียงล้มตัวลงนอนไม่นานก็ผลอยหลับไป

เช้าวันใหม่

คณะวิศวกรรมศาสตร์

“พราวมึงอยู่ไหนอะ” หลังจากกดล็อกรถเสร็จโทรหาเพื่อนทันที

“โรงอาหารคณะวิศวะ”

“อีเวอะ” ฉันถามขึ้นในขณะเดินตรงไปยังทิศทางที่เพื่อนบอก

“นั่งอยู่ข้างๆกูเนี่ยแหละ”

“เคๆ เจอกัน” พูดจบก็กดตัดสายทันที ‘ซื้อกาแฟไปฝากพี่แทนดีกว่า’ เมื่อคิดได้แบบนั้นก็เปลี่ยนเส้นทางไปยังคาเฟ่หน้าคณะวิศวะที่เป็นร้านประจำของฉันและเพื่อนสาว

“สวัสดีค่ะ รับอะไรดีค่ะ”

“เอสเพรสโซ่หวานน้อย 1 แก้วค่ะ” ถามว่ารู้ได้ไง พี่แทนเป็นหนุ่มฮอตหาข้อมูลไม่อยากเลยจ้า ตามเพจมหาลัยนั้นแหละ นักสืบโซเชียวของเขาดีจริง

“กาแฟได้แล้วค่ะ” หลังจากจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วก็ตรงไปยังโรงอาหารทันที

โรงอาหารคณะวิศวะ

เมื่อเดินเข้ามาก็เจอกับสายตาหมั่นไส้จากสาวๆ แต่ก็NoสนNoแคร์เช่นเดิมค่ะเดินตรงไปหาเพื่อนๆและหนุ่มฮอตแก๊งอีเวิลที่นั่งเป็นจุดเด่นกลางโรงอาหาร

“พี่ๆสวัสดีค่ะ” ฉันทักทายพี่ๆและนั่งลงข้างๆเวลาฝั่งตรงข้ามพี่แทน ที่นั่งตรงนี้บังเอิญใช่ไหม “กาแฟค่ะพี่แทน ขวัญซื้อมาฝาก”

“ไม่มีของพี่บ้างหรอครับ” พี่ขุนพูดขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มล้อเลียนมาให้

“สำหรับพี่แทนคนเดียวคน”

“วี๊ดวิ๊ว อิจฉาไอ้แทนวะ” พี่ขุนคนเดิมพูดขึ้นอีกครั้ง

“ฮึ ฮึ” พี่ไนท์หัวเราะในลำคอ ส่วนพี่สิงห์กระตุกยิ้มมุมปาก

“ไอ้ขุน กูให้” พี่แทนยกกาแฟไปวางตรงหน้าพี่ขุนแล้วก้มหน้ากินข้าวโดยไม่สนใจฉัน

“ไม่ชอบเอสเพรสโซ่หรอค่ะ แต่ที่ขวัญรู้มาพี่กินอันนี้นี่น่า” ฉันพูดขึ้นมองหน้าพี่แทนอย่างคุ้นคิด

“กลัวตาย” หลังจากที่พี่แทนดื่มน้ำเสร็จก็หันมาตอบด้วยสายตาแข็งกร้าว โดยไม่สนใจสายตาของเพื่อนๆฉันและเขาที่นั่งอยู่

“ไม่กินก็ไม่เป็นไร ขวัญขอถามอะไรพี่หน่อยได้ไหมคะ”

“อะไร” เสียงเรียบนิ่งที่เปล่งออกมาแฝงไปด้วยความไม่พอใจ

“เรียนแพทย์ได้เป็นหมอ เรียนอะไรหรอ ถึงได้เป็นแฟนวิศวะ”

“ฮิ้วๆ เอ้าแล้วโว้ย เพื่อนกูโดนลุกคาดวะ”

“เรียนอะไรมึง ตอบน้องเขาดิ”

“ฮึ ฮึ” เสียงพี่ขุนและพี่ไนท์แซวขึ้น ไม่เว้นแม้แต่พี่สิงห์ที่นั่งมองพี่แทนแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ

“อีขวัญ เบาได้เบา” เวลาก้มมากระซิบข้างหูพร้อมกับถลึงตาใส่ ส่วนยัยพราวก็นั่งกลั้นยิ้มอยู่ข้างๆพี่ไนท์

“เชี่ย!! เป็นบุญตากูจริงๆที่เห็นไอ้แทนเขินขนาดนี้”

“สัสขุน หุบปากมึงซะ” พี่แทนหันไปชี้หน้าเพื่อนตัวเองและหันกลับมาที่ฉัน “เธอจะไปไหนก็ไป”

“ที่ไล่แบบนี้ เขินขวัญใช่ปะ” ฉันพูดขึ้นด้วยสายตาแพรวพราวพร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างชอบใจที่ได้แกล้งพี่แทน หยอดอีกหน่อยแล้วกัน “หวั่นไหวกับขวัญแล้วอะดิ”

“ตอนไหนจะไป” พี่แทนพูดเสียงรอดไรฟัน

“อีขวัญพอ ไปเรียนได้แล้ว” ยัยพราวลุกขึ้นมาดึงแขนฉันให้ลุกตาม และเวลาก็ลุกขึ้นมายืนข้างๆเช่นกัน

“โอเคๆ” ฉันหันไปตอบเพื่อนตัวเองแล้วหันกลับมาหาพี่แทนอีกครั้ง “ขวัญทักไอจีไปไม่อ่านสักที หรือว่าพี่ไม่ได้ฟอลไอจีขวัญ แต่ขวัญว่า ไม่ต้องฟอลโลวไอจี แต่ช่วยฟอลอินเลิฟวิทมีได้มัย”

“ลาแล้วนะคะพี่ๆ แฮ่ๆ ไป” เวลาและพราวหันไปลาพวกพี่ๆหนุ่มฮอตและส่งยิ้มแห้งๆไปให้ ส่วนฉันก็ถูกนางสองคนลากออกมา

แทน

“กูว่าน้องเขาน่ารักดีวะ” ขุนพูดขึ้นพร้อมกับยกยิ้มมุมปากมองตามหลังสามสาวที่กำลังเดินออกไป

“น่ารักกับผีอะ น่ารำคาญชิบหาย ผู้หญิงอะไรจีบผู้ชายไปทั่วแบบนี้” ผมพูดขึ้นพร้อมกับถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย

“กูก็เห็นว่าเพื่อนเมียกู จีบมึงแค่คนเดียว” ไอ้ขุนและไอ้สิงห์พยักหน้าเห็นด้วยกับไอ้ไนท์

“เขาเป็นคนเปิดเผย” ไอ้สิงห์พูดขึ้นด้วยเสียงเรียบนิ่งตามสไตล์มัน

“ใช่ นี้มันสมัยไหนแล้ว ชายหญิงเท่าเทียมกันครับผม”

“เฮอะ”