Chapter 43
Drei’s PoV
Dali dali kong binuksan ang pinto at hinabol si Sobia.
Hindi ako susuko. Hindi ko hahayaan na mawala siya. Sana ay may pag-asa pa.
Hahabulin ko siya sa abot ng aking makakaya.
Nang binuksan ko ang pinto, halos masira ko na ang doorknob sa diin ng aking pagkakapihit.
“Damn it! Fvck!” Kung pwede ko lang sabihin lahat ng mura dahil sa frustration ko . . .
"Sobia!" sigaw ko, pero hindi siya lumingon. Ang mahahabang hakbang niya pababa ng marmol na hagdan ay ubod ng bilis, alam kasi niya na nasa likuran lang ako. Parang wala na akong halaga sa kanya.
No. I will not let her go. Not with any man. Hindi ko hahayaang matapos ito nang ganito. Minsan lang akong may pinag lalaban sa buhay and I know Sobia and Lira are worth fighting for.
Pabilis nang pabilis ang t**
