Chapter 36
Sobia’s PoV
Lalapitan ko na sana ang babaeng nakaratay sa kama nang marinig ko ang pag bukas ng pinto sa entrance. Sa pagka taranta ko ay agad akong lumabas ng misteryosong silid bago pa ako maabutan ni Chad. Ika-papahamak ko talaga ang pagiging curious ko.
Mabuti at bago pa ako mahuli ni Chad ay nakalabas na agad ako ng private room niya at naka-upo sa patient's waiting area.
“Tara, let's eat,” pag yaya ni Chad sa akin. May bitbit siyang plastic bag na may lamang mabangong ulam.
Nginitian ko lang siya na parang walang nangyari. Na parang wala akong nakitang secret room. Habang kumakain kami ng tanghalian, hindi pa rin mawala sa isip ko ang babaeng nakaratay sa higaan. Bakit kaya itinatago niya ang babaeng iyon? In the first place, bakit may itinatago siyang pasyente?
Pag
